10/02/2010

Η ναυμαχία... του Βατερλώ!

Του Χρήστου Κάτσικα

Ένας από τους κρίσιμους στόχους της δεκαετίας, τον οποίον η Ευρωπαϊκή Ένωση είχε θέσει το 2000, ήταν η μείωση του ποσοστού των 15άρηδων που αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες στην κατανόηση ενός κειμένου, τουλάχιστον κατά 20%. Όπως, όμως, προκύπτει από τα στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα η γαλλική εφημερίδα «La Croix», το ποσοστό αυτό που κυμαινόταν στο 21% το 2000, ξεπέρασε το 26% το 2006. Το δε ποσοστό των εφήβων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ανάγνωση ανήλθε από το 15% στο 21%. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Ευρωπαίου επιτρόπου, αρμόδιου σε θέματα Εκπαίδευσης, Μάρος Σέφκοβιτς, η αύξηση του ποσοστού των παιδιών που ερχόμενα σε επαφή με ένα κείμενο δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι διαβάζουν που ανιχνεύθηκε στις αναπτυγμένες τεχνολογικά χώρες όπως τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα, εξαπλώθηκε και στην Ευρώπη.

Στη χώρα μας τα υψηλά ποσοστά χαμηλών βαθμολογιών που καταγράφονται κάθε χρόνο στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, όπου περίπου το 1/3 των εξετασθέντων γράφουν κάτω από τη βάση και από αυτούς περισσότεροι από τους μισούς δίνουν σχεδόν λευκή κόλλα, ευνοούν τη δημόσια συζήτηση, καθώς αναδεικνύουν ένα εκπαιδευτικό παράδοξο: οι μαθητές μας «οικοδομούν» τη γνώση τους στο τρίγωνο «σχολείο- φροντιστήριο- ιδιαίτερο», «ροκανίζουν» την εφηβεία τους με «γερμανικά ωράρια» ασκήσεων και εξετάσεων, μπαζώνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό με υπέρογκα φροντιστηριακά έξοδα, κι όμως δεν μαθαίνουν.

Αναφερόμαστε σ΄ ένα ολοένα και αυξανόμενο τμήμα μαθητών μας που αδυνατούν να αρθρώνουν συνεχή λόγο, να ελέγχουν και να λογικοποιούν τις σκέψεις τους χωρίς χάσματα και αντιφάσεις, να κάνουν λογικές αφαιρέσεις ή να κατανοούν γραπτά κείμενα εκτός από τα υποτυπώδη, που σκοντάφτουν σε ερωτήσεις που απαιτούν κρίση. Το ζήτημα είναι πάρα πολύ σοβαρό, καθώς στη γενίκευση του φαινομένου μπορούμε να μιλήσουμε για την εφιαλτική προοπτική μιας τεχνολογικώς υπεραναπτυγμένης και παράλληλα πειθαρχημένης κοινωνίας «κατακερματισμένων ανθρώπων»- υπηκόων, ένα είδος «προσοντούχων αγραμμάτων» και αργότερα «σοφών άσχετων».

Τα πράγματα δεν φαίνεται να καλυτερεύουν όταν ερχόμαστε στους πτυχιούχους των πανεπιστημίων μας. Σύμφωνα με δημοσίευμα στο περιοδικό «Επίκαιρα», στις προφορικές εξετάσεις αποφοίτων της Νομικής που διεκδίκησαν πρόσφατα μια θέση στο Δικαστικό Σώμα (Εθνική Σχολή Δικαστών), οι απαντήσεις στις ερωτήσεις έσπαγαν κόκαλα!

Σε ερώτηση εξεταστή σε υποψήφιο «για το τι συνέβη στο Βατερλώ, στις 18 Ιουνίου του 1815» δόθηκε από τον τελευταίο η αποστομωτική απάντηση: «Ναυμαχία»! Ο συγκεκριμένος υποψήφιος φαίνεται σα να μην είχε ακούσει ποτέ για μια από τις πιο πολυσυζητημένες μάχες όλων των εποχών, που σήμανε το τέλος των πολιτικών φιλοδοξιών του Ναπολέοντα και την κατάλυση της αυτοκρατορίας του. Ούτε φυσικά αναρωτήθηκε ποτέ γιατί το Βατερλώ, μικρό χωριό στο σημερινό Βέλγιο,- που βρίσκεται 20 χιλιόμετρα έξω από τις Βρυξέλλες- είναι συνώνυμο της αποτυχίας!

Σε άλλη ερώτηση για το πότε απελευθερώθηκε η Θεσσαλία από τον τουρκικό ζυγό, η απάντηση από υποψήφιο ήταν το 1964! «Δηλαδή ο παππούς σου φοράει ακόμη τσαρούχια;» ήταν το σχόλιο του εξεταστή προς τον υποψήφιο με καταγωγή μάλιστα από τα Τρίκαλα, ο οποίος δεν γνώριζε ότι η Θεσσαλία πέρασε σε ελληνικά χέρια το 1881.

Άλλη υποψήφια για εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών ερωτάται για το αν γνωρίζει κάτι για τη δράση της Λέλας Καραγιάννη- την «ψυχή» της οργάνωσης της Αντίστασης την περίοδο της γερμανικής κατοχής- και απαντά ότι η μόνη που γνωρίζει είναι η ηθοποιός Μάρθα Καραγιάννη!

Στην ίδια ενότητα των εξετάσεων, δηλαδή της Γενικής Παιδείας, τέθηκε και ερώτηση για τον Ανδρέα Κάλβο. Πολλοί ήταν εκείνοι που δεν γνώριζαν τον ποιητή των «Ωδών», έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές και λόγιους. Την ίδια τύχη είχαν όμως και ο Μπενίτο Μουσολίνι, όπως και ο Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοβ, γνωστότερος ως Λένιν. Υπήρξαν υποψήφιοι που δεν ήξεραν ούτε ποιος ήταν ο γνωστός Ιταλός δικτάτορας, ιδρυτής και ηγέτης του φασιστικού κόμματος που διοίκησε την Ιταλία από το 1922 έως το 1943 υπό δικτατορικό καθεστώς, ούτε ο ηγέτης της Οκτωβριανής Επανάστασης, ενός από τα σημαντικότερα γεγονότα που «σφράγισαν» όχι μόνο την πορεία της Ρωσίας, αλλά επηρέασαν καθοριστικά ολόκληρη τη νεώτερη παγκόσμια ιστορία.

Αλλά και ο Αδαμάντιος Κοραής, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του νεοελληνικού Διαφωτισμού, ήταν παντελώς άγνωστος σε υποψήφιο για εισαγωγή στην Εθνική Σχολή Δικαστών. Ο συγκεκριμένος νεαρός δεν ήξερε καν ποιος ήταν ο δάσκαλος του Γένους, έστω κι αν το άγαλμά του υπάρχει έξω από την πρυτανεία του πανεπιστημίου στην Αθήνα...
ΕΣΠΑΓΑΝ ΚΟΚΑΛΑ
Στις προφορικές εξετάσεις αποφοίτων της Νομικής που διεκδίκησαν πρόσφατα μια θέση στο Δικαστικό Σώμα (Εθνική Σχολή Δικαστών), οι απαντήσεις στις ερωτήσεις έσπαγαν κόκαλα!
Διαβάστε περισσότερα...

Αναγνωστικόν της Λατινικής Γλώσσης - Σκάσσης - Γ΄ Γυμνασίου 1957



Αναγνωστικόν της Λατινικής Γλώσσης


Σκάσσης - Γ΄ Γυμνασίου 1957





Αναγνωστικόν της Λατινικής Γλώσσης - Σκάσσης - Γ΄ Γυμνασίου 1957
Διαβάστε περισσότερα...

Hawaii Big Island

Διαβάστε περισσότερα...

Αντρέα Ντελ Βερόκιο Ο δάσκαλος του Ντα Βίντσι τώρα δικαιώνεται



Διάφανο πρόσωπο, λιτές πτυχώσεις, αμυδρό αινιγματικό χαμόγελο συνδέουν την «Παναγία των Βράχων» του Λεονάρντο Ντα Βίντσι με την «Παναγία με το βρέφος και δύο αγγέλους» που αποκαλύφθηκε ύστερα από 18μηνη συντήρηση και αποδίδεται πλέον στον δάσκαλο του Ντα Βίντσι, Αντρέα ντελ Βερόκιο

Λύση στο αίνιγμα της τέχνης του δασκάλου του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, του Αντρέα Ντελ Βερόκιο, δίνει η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου

O Αντρέα ντελ Βερόκιο θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους γλύπτες της Αναγέννησης. Οι ειδικοί θεωρούν τα ελάχιστα σωζόμενα σχέδιά του εξίσου υψηλού επιπέδου με τη γλυπτική του. Μέχρι τώρα επικρατούσε σύγχυση τόσο για την ικανότητά του όσο και για την κληρονομιά που άφησε ως ζωγράφος, καθώς υπάρχουν ιστορικοί της Τέχνης που υποστηρίζουν πως δεν μπορούσε να ζωγραφίσει και εκφράζουν αμφιβολίες για τα έργα που του αποδίδονται. Το αίνιγμα, που παραμένει αναπάντητο εδώ και 500 χρόνια γύρω από τον δάσκαλο των Λεονάρντο Ντα Βίντσι και Σάντρο Μποτιτσέλι, έρχεται να λύσει ένας «ξεχασμένος» πίνακας στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου.
«Η Παναγία με το βρέφος και δύο αγγέλους» είχε αγοραστεί το 1857 ως έργο του Ντομένικο Γκιρλαντάιο. Αργότερα αποδόθηκε στο εργαστήριο του Αντρέα ντελ Βερόκιο, ενώ έως τότε μόνο ένα έργο είχε αποδοθεί με βεβαιότητα στον Βερόκιο: «Η βάφτιση του Χριστού» στην Γκαλερία ντέλι Ουφίτσι, στη Φλωρεντία.

Ύστερα από 18 μήνες καθαρισμού και συντήρησης- που περιελάμβανε την επίπονη διαδικασία αφαίρεσης του βερνικιού το οποίο είχε προσθέσει στο έργο κάποιος συντηρητής στο παρελθόν- αποκαλύφθηκε η πραγματική ταυτότητα του έργου. Όλα άρχισαν το 2002, όταν τη θέση του επιμελητή στη συλλογή με τα ιταλικά έργα της περιόδου 1450- 1500 ανέλαβε ο Λουκ Σάισον, ο οποίος βρήκε τον πίνακα σε κακή κατάσταση και με κατεστραμμένο σχεδόν το πρόσωπο της Παναγίας. Μόλις το 2008 κατάφερε να πάρει την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου της Πινακοθήκης και μία από τις εμπειρότερες συντηρήτριες ανέλαβε δράση: η Τζιλ Ντάκερτον.
Πολλές εκπλήξεις την περίμεναν, με πιο εντυπωσιακή την ανακάλυψη πως τον 18ο αιώνα ένας συντηρητής είχε επέμβει και είχε ξαναδουλέψει το έργο με υλικό που μπορούσε να αφαιρεθεί μόνο με νυστέρι. Και χρειάστηκε ένα ολόκληρο καλοκαίρι και πάνω από 100 λεπίδες για να αποκαλύψει την αυγοτέμπερα που είχε φιλοτεχνήσει ο Βερόκιο. «Νόμιζα πως θα τρελαθώ, αλλά εντέλει σου προσφέρει μεγάλη ικανοποίηση η ποιότητα του αποτελέσματος», λέει η Τζιλ Ντάκερτον, καθώς κάτω από το βερνίκι ανακάλυψε ένα έργο καμωμένο με απίστευτη δεξιοτεχνία που δεν είχε αποδοθεί ποτέ ώς τότε στον Βερόκιο.
Σήμερα πλέον, με τη σύμφωνη γνώμη ειδικών από όλο τον κόσμο, η λονδρέζικη Εθνική Πινακοθήκη θεωρεί ως δημιουργό του έργου που φιλοτεχνήθηκε το 1475 τον Βερόκιο και αναγνωρίζει τη συνεργασία του μαθητή του, Λορέντζο ντι Κρέντι, ο οποίος εικάζεται ότι ζωγράφισε το θείο βρέφος και τον νεαρότερο από τους αγγέλους.

Παράθεση:
Το έργο του Βερόκιο θεωρείται ανεκτίμητο. Αν έβγαινε σε δημοπρασία, θεωρείται πολύ πιθανό να έσπαγε το ρεκόρ των 56,6 εκατ. ευρώ που κατέχει από το 2002 ο Ρούμπενς με τη «Σφαγή των Αθώων»

Τον έστελνε στα νοσοκομεία
Έμεινε στην Ιστορία περισσότερο ως ο δάσκαλος του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Ήταν εκείνος που παρότρυνε τον νεαρό Λεονάρντο να συχνάζει στα νοσοκομεία της Φλωρεντίας για να μελετά ανατομία. Και μέσα από τον συντηρημένο πλέον πίνακα του Βερόκιο είναι δυνατόν να διαπιστώσουμε τι κληροδότησε στον Λεονάρντο, όπως παράδειγμα τις πτυχώσεις, τις οποίες θα εξελίξει και θα ζωντανέψει ο νεαρός μαθητής, κάτι που φαίνεται αργότερα στην «Παναγία των Βράχων», επισημαίνει η κριτικός Τέχνης των «Τimes» Ρέιτσελ Κάμπελ Τζόνστον, η οποία αναζητά πιθανόν και τις απαρχές του αινιγματικού χαμόγελου της Μόνα Λίζα στα διδάγματα του δασκάλου Βερόκιο.
Πηγή:Τα Νέα
Διαβάστε περισσότερα...

Απόλλων κιθαρωδός (Μουσείο Καπιτωλίου)


(ύψος: 2,89 μ.)

Αποτελεί ένα από τα σωζόμενα ρωμαϊκά αντίγραφα ενός

πρωτότυπου ελληνιστικού αγάλματος του Απόλλωνα, το οποίο ήταν

με τη σειρά του επανεπεργασία του Απόλλωνα Λυκείου του

Πραξιτέλη. Στην ελληνιστική τέχνη συνηθίζονταν οι

διασκευασμένες εκδοχές προηγούμενων αγαλματικών τύπων χωρίς

την πιστή αντιγραφή τους.

Το κεφάλι του αγάλματος είναι κατασκευασμένο από μάρμαρο

πεντελικό, ενώ το σώμα από παριανό. Ο Απόλλων στέκεται με το

δεξιό βραχίονα λυγισμένο πάνω από το κεφάλι , δηλώνοντας

ανάπαυση. Το αριστερό του χέρι στηρίζεται σε κιθάρα που βρίσκεται

τοποθετημένη πάνω σε τρίποδα. Το ιερό φίδι του θεού βρίσκεται

τυλιγμένο γύρω από τον τρίποδα. Ο κορμός του θεού είναι γυμνός

ενώ το ιμάτιο του τυλίγεται γύρω από τους μηρούς και πέφτει

αποκαλύπτοντας τα πόδια. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο

το άγαλμα κατασκεύασε ο γλύπτης Τιμαρχίδης που εργαζόταν στην

Ρώμη κατά το πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ.
Διαβάστε περισσότερα...

Αποκριά: Καθολική αντιστροφή των κοινωνικών ρόλων

Τι είναι η αποκριά; Μια απάντηση, μέσα στις τόσο πολλές, εναρμονισμένη με το ανάλαφρο πνεύμα την ημερών θα ήταν: Είναι ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που υποδηλώνει το όνομά της! Οχι αποχή από το κρέας, αλλά κρεοφαγία! Πέρα από περιόδους, προέλευση των λατρευτικών εθίμων, εθνικών τύπων διασκέδασης και τοπικών χαρακτηριστικών, τούτη η ανατροπή είναι ένα κοινό γνώρισμα. Ισχύει, μάλιστα, τόσο για τον παραδοσιακό γιορτασμό στην ύπαιθρο, αλλά και για το μεταγενέστερο αστικό καρναβάλι, που διαμορφώθηκε για μαζικούς ψυχαγωγικούς σκοπούς.
Η εκπληκτική ομοιότητα στα πιο διαφορετικά μήκη και πλάτη της Γης δεν μπορεί να οφείλεται αποκλειστικά ή κυρίως σε δάνεια. Κατά κάποιον τρόπο είναι επακόλουθο ενός γενικού κώδικα «μιας διαχρονικής πολυεθνικής γλώσσας του λαϊκού γέλιου, του λαϊκού καρνάβαλου», όπως έχει επισημανθεί.

Σε μια κλασική μελέτη του ο Γ. Κιουρτσάκης θέτει από την άποψη, που ενδιαφέρει εδώ, ως εξής το θέμα: «Οι καρναβαλικές γιορτές που τελούν πρωταρχικά ένα κοσμικό γεγονός -την εναλλαγή των εποχών και την ανανέωση της φύσης- διακρίνονται από την κοινή τάση να αντιστρέφουν επίμονα και συστηματικά την τάξη και τις ιεραρχίες της κοινωνίας. Το γύρισμα του χρόνου εκφράζεται με ένα καθολικό αναποδογύρισμα. Την οικοδόμηση ενός κόσμου από την ανάποδη, όπου οι άνθρωποι βγάζουν τα ρούχα τους και τα ξαναφορούν ανάποδα, οι άντρες ντύνονται γυναίκες και οι γυναίκες άντρες, ο ζητιάνος ενθρονίζεται βασιλιάς και ο καντηλανάφτης πάπας, ο τρελός ανακηρύσσεται σοφός...»
Τα συστατικά στοιχεία
Προχωρώντας από τις αρχαίες αγροτικές κοινωνίες στις μεσαιωνικές και τις νεότερες, το γέλιο, οι αστεϊσμοί, οι βωμολοχίες, η διακωμώδηση γίνονταν συστατικά στοιχεία των γιορτασμών της γονιμότητας και της βλάστησης στην εναλλαγή των εποχών. Τα στοιχεία αυτά κατείχαν δεσπόζοντα ρόλο στο τελετουργικό. Η σημασία τους, σύμφωνα με τον θεωρητικό και ιστορικό της λογοτεχνίας, Μιχαήλ Μπαχτίν, έγκειται: στην καθολικότητά τους (γελοιοποίηση όλων των πλευρών της ζωής), στην αμφισημία τους (καταλύουν και οικοδομούν, εκθρονίζουν και ενθρονίζουν, σκοτώνουν και ανασταίνουν), στην απελευθερωτική τους δύναμη (διακοπή απαγορεύσεων και ιεραρχικών φραγμών) και τέλος στην ανάδειξη της «λαϊκής ανεπίσημης αλήθειας», έναντι της επίσημης αλήθειας των εξουσιαστών.
Η συσσωρευμένη αρνητική ενέργεια, οι καταπιεσμένες, ανεκπλήρωτες σωματικές επιθυμίες βρίσκουν πρόσκαιρη διέξοδο στο καρναβάλι και τα λαϊκά δρώμενα που το συνοδεύουν. Η κουλτούρα του καρναβαλιού και του γέλιου, η οποία αντιπαρατίθεται στην επίσημη κρατούσα κουλτούρα, αποτελούσε την πεμπτουσία των λαϊκών διασκεδάσεων τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση.
Οταν οι γιορτές της βλάστησης περνούν από την ύπαιθρο στις πόλεις (είτε πρόκειται για τις πόλεις της κλασικής Ελληνικής αποχής, είτε της Ρωμαϊκής, είτε της Μεσαιωνικής εποχής), πέρα από τις όποιες διαφοροποιήσεις στο τελετουργικό, αποκτούν ένα επιπλέον χαρακτηριστικό γνώρισμα, το οποίο τις συνοδεύει μέχρι τις μέρες μας. Πρόκειται για την αντιστροφή των κοινωνικών ρόλων και την κατάργηση των ιεραρχιών.
Πηγή: Έθνος (Τ. Κατσιμαρδος)
Διαβάστε περισσότερα...

Διαβάστε περισσότερα...

Λαογραφικά και άλλα...! : “Αποκριάτικα”!

Μπορεί ο Μάρτης να μη λείπει από τη Σαρακοστή, όπως λέει και ο λαός μας, σπάνια όμως κανείς συναντά Φλεβάρη χωρίς Τριώδιο και Αποκριές.

Μια περίοδος χαράς και γλεντιού, κεφιού και εκτόνωσης, αφού θ’ ακολουθήσει στη συνέχεια περίοδος νηστείας και προσευχής. Μια περίοδος προετοιμασίας για να υποδεχθούμε και να βιώσουμε την Ανάσταση του Κυρίου.
Τριώδιο λοιπόν, αρχής γενομένης, με την Κυριακή της χαρακτηριστικής παραβολής του Τελώνη και του Φαρισαίου, για την Εκκλησία μας.
Σήμερα η κοινωνία μας έχει αρκετούς τέτοιους Τελώνες και Φαρισαίους που στην κυριολεξία οργιάζουν. Παραβολές όμως δεν βλέπω και αυτό μ’ ανησυχεί. Τη δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου έχουμε την παραβολή του Ασώτου υιού, κάτι πάλι επίκαιρο στις μέρες μας και με μεγάλη συχνότητα για παιδιά κυρίως πλουσίων οικογενειών που θέλουν να επιβεβαιώσουν τη λαϊκή ρήση ότι “τα χρήματα και τα ψάρια τρώγονται φρέσκα”.
Και αφού αναφερόμαστε στα της Εκκλησίας, πάντοτε οι απόκριες δεν έτυχαν και της καλύτερης εύνοιας από τη μεριά της Ορθόδοξης θρησκείας μας. Έγιναν προσπάθειες από τις διάφορες Συνόδους προκειμένου αυτές οι εκδηλώσεις να καταργηθούν, χωρίς να τα καταφέρουν. Και ενώ μια παροιμία λέει “χέρι που δεν μπορείς να το κόψεις, προσκύνα το” τότε οι της Εκκλησίας αφού “είδαν και απόειδαν” ότι οι Χριστιανοί δεν μπορούν να ξεκόψουν από κάποια ειδωλολατρικά έθιμα, δέχτηκαν κάποιες εκδηλώσεις σχετικές με την κληρονομιά των ειδωλολατρικών εθίμων από τους αρχαίους προγόνους.

Έβαλαν λοιπόν νερό στο κρασί τους οι Άγιοι Πατέρες και υποχώρησαν, αφού συγκέντρωσαν όλα τα ήθη και έθιμα, αυτά που τελούνται στο τέλος του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης, τέτοια περίοδο δηλαδή, αυτές τις τρεις εβδομάδες της αποκριάς. Έτσι ούτε γάτα, ούτε ζημιά που λέει ο λόγος και όλοι έμειναν ευχαριστημένοι, χωρίς καν να πληγωθεί το γόητρο κανενός. Μια από τις πιο συναρπαστικές ημέρες του Τριωδίου είναι η Τσικνοπέμπτη. Μέρα φαγοποτιού, γλεντιού, ακόμα και όταν οι άνθρωποι είχαν μεγάλες οικονομικές δυσκολίες. Χαρακτηριστικό είναι το δημοσίευμα μιας παλιάς εφημερίδας, το οποίο ακολουθεί. Πρόκειται για μια Τσικνοπέμπτη των αρχών του 20ου αιώνα:
“Την Τσικνοπέμπτη του 1903 το κρύο ήταν τόσο που οι Αθηναίοι κυριολεκτικά πάγωσαν. Πρωί - πρωί η φτωχολογιά βγήκε εις αναζήτησιν κάρβουνου για το μαγκάλι. Ήταν ο μόνος τρόπος για να ζεστάνουν λίγο το κοκκαλάκι τυς οι φτωχοί, που έλεγαν για τη “Χιονοπέφτη”. Οι πιο αναγκαιμένοι πέρασαν την Τσικνοπέμπτη με μαύρη μαριδούλα και μερικοί που βρήκαν ένα κοτόπουλο να φάνε αισθάνθηκαν αφεντάδες.
Παρά τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες το “τσίκνησαν” και “κατά τας ένδεκα έτριζαν όλα τα πατωματάκια εις τις φτωχογειτονιές”. Γυναίκες κι άντρες χόρευαν και τραγουδούσαν: Όλοι τους γκρίνιαζαν για κείνη την Τσικνοπέμπτη. Ακόμη κι οι εφημερίδες, εκφράζοντας τον πόνο των κατοίκων της Αθήνας, έγραφαν:
“Χωρίς να λάβωμεν υπ’ όψιν τον Κουτσοφλέβαρο, η Τσικνοπέμπτη έχασε την χάριν και την απλότητα όπου είχε άλλα χρόνια. Και δεν φταίει ούτε ο χειμώνας ούτε η φτώχεια. Φταίει η μεταβολή όπου ολίγον κατ’ ολίγον επέρχεται εις τας συνοικίας μαζί με τα παλαιά σπιτάκια, εξαφανίζουσα κι έθιμα και τραγούδια. Εκεί όπου άλλοτε τα παιδιά της γειτονιάς άναβαν την ρητίνην και άρχιζαν τον χορόν την νύκτα της Τσικνοπέφτης σήμερον υψούνται μέγαρα με σιδηρόπορτας κλειδομανταλωμένα...”.
Η Τσικνοπέμπτη προαναγγέλλει λοιπόν τον ερχομό της Αποκριάς για την οποία ο Εμμανουήλ Ροϊδης έχει άδικο, αφού η εποχή μας το επιβάλλει:
“Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρεύτηκαν, ονείρατα, ελπίδες και σκοποί οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν, δεν ξέρουμε τί είναι η ντροπή!, άλλαξαν στην εποχή μας, άνθρωποι, καιροί και ήθη. Ό,τι ευγενή κι ωραία απ’ τη γη μας εχαθήκαν. Όλα σήμερα χυδαία, όλα σήμερα ευήθη, κι οι απόκριες ακόμα και αυτές μασκαρευθήκαν”.
Πέρα από τα μασκαρέματα, απόκριες σημαίνει γλέντι, ποτό και φαγητό, όπως προαναφέραμε. Οι γαστρονομικές επιθυμίες δίνουν και παίρνουν μέσω των στίχων:

“Μάνα μου τις αποκριές

να σάξεις πιταράκια

και τζουλαμά και φρικασέ

και μια ομμαθιά σφουγγάτο

ήφαγα κι ήπια και κρασί

ένα μεγάλο κάρτο,

μ’ αρέσει και το φρικασέ,

μα άμα θα δω σφουγγάτο

αν δε μου δώσουν μια πιατιά,

τα κάνω άνω κάτω”.

Και το πείραγμα στην αγαπημένη του το θεωρεί απαραίτητο ο νεαρός, επικαλούμενος κάποια εδέσματα:

“Τραπέζι αποκριάτικο

με τζουλαμά και στάκα

είσαι αγαπημένη μου

σαν περπατάς στην στράτα".

Πολλες φορές οι άνθρωποι θέλουν να τα πετύχουν όλα, γι’ αυτό κάποιες ενδεχόμενες αποτυχίες δεν πρέπει να τους αποθαρρύνουν:
“Κλώσσα μου με τα πουλιά,

δε μου τάβγαλες σωστά

σούβαλα προχθές εννιά

και συ μούβγαλες επτά,

σούβαλα εικοσιένα και

δε μούβγαλες κανένα,

αϊ στο διάολο για κότα,

δεν σε ξαναβάζω κλώσσα”.

Το παραπάνω τετράστιχο λέγεται συχνά στις αποκριάτικες παρέες στην πατρίδα μου, στα χωριά του Πηλίου, όπως και το δίστιχο που ακολουθεί!
“Δεν είναι καράβια στο γιαλό,

δεν ειν’ πανιά απλωμένα

δεν είναι καμιά στη γειτονιά,

που ν’ αγαπά κι εμένα”.

Οι έγνοιες όμως δεν αφήνουν τον άνθρωπο:

“Σαν τις ασπαλαθότρουλες,

απού τις τρών’ οι αίγες

ετσά με φάγανε κι εμέ

οι εδικές σου έννοιες”.

Κυρίως απασχολούσαν τον πατέρα, το πως θα πάντρευε την κόρη του και τι τύχη θα είχε η κοπελιά. Έπρεπε να μη μείνει στο ράφι και να συγκεντρώνει στο πρόσωπό της πολλούς προξενητάδες, να ήταν περιζήτητη δηλαδή. Απαραίτητη βέβαια και η προίκα, γι’ αυτό:

“Για πέντε ρίζες χαρουπιές

και τρεις οκάδες λάδι

επήρες έναν μπουνταλά

να ζήσετε ομάδι” αλλά και

“Σαν μάθει ο σκύλος γράμματα

κι η γάτα να διαβάζει

τότε κι εσύ θα παντρευτείς

να κάνει ο κόσμος χάζι”.

Πολλές φορές το προξενιό ήταν τυφλό και η ομορφιά είχε τον δεύτερο λόγο, αφού τον πρώτο τον είχαν τα περιουσιακά στοιχεία της κοπέλας.

“Στραβή μου την ελέγανε

μα ’κείνη αλλοιθωρίζει

το βούι από το γάιδαρο

δύσκολα ξεχωρίζει

αν πεις και για τα μάτια της έβλεπαν ίσα κάτω

και σαν τις κοτσυφοφωλιές

εκάναν ένα λάκκο,

απ’ όλα, του προσώπου της

η μύτη της μ’ αρέσει

πούναι σαν χαβανόχερο

και κρέμεται να πέσει”.

Ο σεβντάς βέβαια δεν κρύβεται:

“Ξύπνησε πετροπέρδικα

που κάθεσαι στον πρίνο

και φτάσανε τα τέρμινα

που φεύγω και σ’ αφήνω.

Σ’ αγάπησα ως αγαπά

ο γάιδαρος τα χόρτα

ο κάτης την κατσούλα του

κι ο πετεινός την όρθα”.

Βέβαια όταν ο νταλκάς δυναμώνει ολοένα και περισσότερο, τα δίστιχα και τα τετράστιχα δεν έχουν αποτελειωμό. Για παράδειγμα:

“Ήφυγες κι αποκρίγιωσα

κάθε χαρά κι ελπίδα

άλλοι ανημένουν τη Λαμπρή

μα εγώ την καταιγίδα.

Κάθε χαρά αποκρίγιωσε,

καθ’ όνειρο εχάθη

κάνω τον αδιάφορο

ο κόσμος μη το μάθει”.

Όταν όμως δεν ευοδώνονται κάποιοι στίχοι, πολλοί γίνονται θύματα του ποτού, του φαγητού κλπ.

“Αν μ’ αρνηθείς αγάπη μου

μια όρνιθα θα σφάξω

θα κάτσω να μεθοκοπώ

μέχρι να σε ξεχάσω”, ή

“αν μ’ αρνηθείς αγάπη μου

θα ψήσω τηγανίτες

θα τις μπουκώνω δυό και τρεις

να μου περνούν οι πίκρες”.

Πάντοτε οι ιερωμένοι συγκέντρωναν το ενδιαφέρον και γι’ αυτούς λέγονταν διάφορα υπονοούμενα:

“Μικρόν με καλογέρεψαν

και μ’ έντυσαν στα μαύρα

μα εγώ ζηλεύω τη χαρά,

ζηλεύω τα τραγούδια

ζηλεύω την αγάπη μου,

πούναι τώρα καινούργια”.

Πάντοτε όμως ο νους γυρνάει στα περασμένα, αναπολώντας κάποιες στιγμές που δε θα ξαναγυρίσουν πίσω πια...

Πάντοτε ο πετεινός συμβολίζει την κυριαρχία, την παντοδυναμία, μέχρι που να γεράσει αλλά και πάλι η αξία δείχνει πως παραμένει σταθερή.

“Ήμουνα κράχτης πετεινός

κι εδά στα γηρατειά μου

να με τσιμπούν οι όρνιθες

δεν το βαστά η καρδιά μου”. Όμως...:

“Τον μερακλή τον πετεινό

όσο κι αν γεράσει

τον σέβονται οι όρνιθες

απόπου κι αν περάσει”.

Κάπως έτσι, μ’ αυτόν τρον τρόπο κυλούσαν οι μέρες του Τριωδίου και ειδικότερα της Αποκριάς με καλό μεζέ, άφθονο κρασί και λογής - λογής καθαρογλωσσίδια. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Καθημερινά τρώμε, πίνουμε, διασκεδάζουμε και όταν έρχονται αυτές οι μέρες δεν μας κάνουν καμμιά αίσθηση, τις θεωρούμε σαν όλες τις άλλες. Και φυσικά δεν θα μπορούσε να λείψει και ο επίλογος, σε έμμετρο κι αυτός στίχο:

“Καλώς αντανωθήκαμε

φίλοι αγαπημένοι

πολύ καλά τη βρήκαμε την τράπεζα τρωμένη

μαλαμα τα πηρούνια σας

κι ασήμι τα ταψιά σας

μόσχος και τριαντάφυλλα

είναι τα φαγητά σας.

Τούτες οι μέρες οι καλές

δεν είναι όπως οι άλλες

αντάμωσα τους φίλους μου

κι έχω χαρές μεγάλες.

Εδά απούναι απόκριες

ας φάμε και ας πιούμε

και άμα μπει Σαρακοστή

θα πα προσευχηθούμε”.

Και κάτι ακόμα...:

“Δεν ξανατρώγω ελεργιά,

απόψε ποκριγιώνω

και τα προικιά σου τα φιλιά,

δεν τα ξαναλιγώνω”.

Πηγή:Πατρίς - Του Δημήτρη Χ. Σάββα
Διαβάστε περισσότερα...

Ανεργία γένους... θηλυκού

Γυναίκες, νέες, απόφοιτες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και άνεργες. Αυτό είναι το προφίλ των περισσότερων ατόμων που απευθύνονται στα γραφεία ενημέρωσης ανέργων, σύμφωνα με τα συγκεντρωτικά στοιχεία του Κέντρου Πληροφόρησης Εργαζομένων και Ανέργων (ΚΕΠΕΑ) της ΓΣΕΕ.
«Τώρα πια η αγορά εργασίας έχει μικρύνει πολύ και ειδικά για τις γυναίκες είναι πιο δύσκολη η ανεύρεση κάποιας απασχόλησης. Απευθύνθηκα και παλιότερα σε Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων και κατάφερα να βρω εργασία, έστω και για λίγο. Το ίδιο ελπίζει να συμβεί και τώρα», εξηγεί η 23χρονη άνεργη, Ιωάννα Τογκόζογλου.
Οπως προκύπτει από τα στοιχεία του ΚΕΠΕΑ, το 2009, καταγράφηκε εκρηκτική αύξηση των άνεργων επισκεπτών (σε ποσοστό 140%) συγκριτικά με το προηγούμενο έτος. Με βάση τα ίδια στοιχεία, διαπιστώθηκε πως το 87% των ανέργων που απευθύνθηκε στο γραφείο του ΚΕΠΕΑ πέρυσι ήταν Ελληνες ενώ υπήρξε αύξηση του ποσοστού (13%) των οικονομικών μεταναστών που θέλησαν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Η ανεργία αποδείχτηκε για άλλη μια φορά γένους... θηλυκού, καθώς το 65% των ατόμων που απευθύνθηκαν στο κέντρο ήταν γυναίκες και το 35% άνδρες. Οσο για τις ηλικίες που φαίνεται να «προτιμά» η ανεργία, μεγάλο είναι το το ποσοστό (37%) στην ηλικιακή ομάδα 31-45 κυρίως λόγω της αύξησης των απολύσεων, ενώ το ποσοστό των ανέργων άνω των 45 ετών που απευθύνθηκαν στο γραφείο φτάνει το 14%.

Περιμένοντας στην ουρά για το θαύμα
Με το βιογραφικό στο χέρι και με ελπίδες, που συχνά διαψεύδονται, εκατοντάδες άτομα συνωστίζονται καθημερινά στα Γραφεία Ενημέρωσης Ανέργων που λειτουργούν στους δήμους της Θεσσαλονίκης. Περιμένοντας για ένα θαύμα, για ένα τηλέφωνο, συνολικά 3.653 άνεργοι αναζήτησαν πέρυσι εργασία αλλά για τους περισσότερους από αυτούς, σχεδόν δύο στους τρεις (1.055), το θαύμα δεν ήρθε ποτέ.
«Μοιράζεις βιογραφικά, ψάχνεις στις αγγελίες, ρωτάς όποιον ξέρεις, αλλά η δουλειά είναι θέμα τύχης. Οι άνεργοι είναι χιλιάδες, η προσφορά ελάχιστη, οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να το κυνηγάς και να ελπίζεις», μας λέει ο 28χρονος Παναγιώτης Βασιλειάδης, λίγη ώρα μετά την επίσκεψή του στο Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων του δήμου Αμπελοκήπων. «Τώρα περιμένω να χτυπήσει το τηλέφωνο και να ακούσω ότι βρήκα δουλειά», συμπληρώνει.
Για την 37χρονη Λαμάρα Κοπάνοβα, το τηλέφωνο από το Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων του δήμου χτύπησε έπειτα από τέσσερα χρόνια ανεργίας. «Δε θέλω να τα θυμάμαι όλα αυτά. Οταν επισκέφτηκα το γραφείο, δεν πίστευα ότι θα γινόταν κάτι. Κι όμως, χάρη σε αυτούς βρήκα δουλειά σε σούπερ μάρκετ. Τώρα όλα μου φαίνονται σαν ένα άσχημο όνειρο», αναφέρει.
Ελπίδα για... τρεις στους δέκα
Πέρυσι 1.435 άτομα (έναντι 1.354 το 2008) πέρασαν το κατώφλι του Γραφείου Ενημέρωσης Ανέργων και Επιχειρήσεων που λειτουργεί στο Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Από αυτούς μόλις οι τρεις στους δέκα (396, ποσοστό απορρόφησης 28%) βρήκαν κάποια εργασία (έναντι 478, ποσοστό απορρόφησης 35%, το 2008) κυρίως ως υπάλληλοι γραφείου, οδηγοί, εργατοϋπάλληλοι ή βοηθητικό προσωπικό. «Χρόνο με το χρόνο διαπιστώνουμε πως υπάρχει σημαντική μείωση στην προσφορά εργασίας εκ μέρους των εργοδοτών. Ακόμη και για θέσεις που παλιά υπήρχε μεγάλη προσφορά, όπως φύλαξη παιδιών, οικιακές δουλειές κ.λπ., παρατηρούμε ότι έχει μειωθεί η ζήτηση», αναφέρουν οι υπεύθυνοι του γραφείου.
Εκρηκτική αύξηση
Συνολικά 814 άτομα, σχεδόν διπλάσια από το 2008 (492), απευθύνθηκαν την περασμένη χρονιά στο Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων του δήμου Νεάπολης. Από αυτούς, μόλις οι 195 (ποσοστό απορρόφησης 24%) κατάφεραν να βρουν κάποια απασχόληση.Το 2008 ο αριθμός τους ανήλθε σε 138 (ποσοστό απορρόφησης 30%). Τους 300 άγγιξε ο αριθμός των ανέργων που επισκέφτηκαν πέρυσι το γραφείο του δήμου Αμπελοκήπων. Η μεγάλη ζήτηση, όμως, δε συνδυάστηκε και με αντίστοιχη προσφορά εργασίας και μόλις 30 άτομα κατάφεραν να βρουν εργασία. Στο Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων του δήμου Θέρμης απευθύνθηκαν πέρυσι 410 άνεργοι, έναντι 350 το 2008 και μόνον οι 216 «τυχεροί» κατάφεραν να βρουν μία θέση ως πωλητές, οδηγοί, υπάλληλοι γραφείου κ.λπ. Ακόμη, στο Γραφείο Ενημέρωσης Ανέργων στις Συκιές απευθύνθηκαν πέρυσι 490 άτομα (έναντι 426 το 2008) και βρήκαν απασχόληση 151 (έναντι 118 την περασμένη χρονιά). Συνολικά 144 άτομα ζήτησαν μία εργασία μέσω του γραφείου του δήμου Πανοράματος, για να απορροφηθούν μόλις 47, ενώ στο Ωραιόκαστρο από τους 60 ανέργους που απευθύνθηκαν στο γραφείο ενημέρωσης, μόνον οι 20 κατάφεραν τελικά να εξασφαλίσουν μία πολυπόθητη δουλειά.
Πηγή: Αγγελιοφόρος (ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ)
Διαβάστε περισσότερα...

Το διαδίκτυο σαράκι για 70 εφήβους

Τα παιδιά, ηλικίας 14 - 17 ετών, παρουσιάζουν κατάθλιψη και υπερκινητικότητα και παρακολουθούνται από τους ειδικούς της Μονάδας Εφηβικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Τουλάχιστον εβδομήντα έφηβοι με συμπτώματα εθισμού από τη χρήση του Διαδικτύου παρακολουθούνται συστηματικά από τους ειδικούς στη Μονάδα Εφηβικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά είναι ηλικίας από 14 έως 17 ετών και στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι αγόρια.
Σύμφωνα με τον γιατρό και εκπρόσωπο της οργάνωσης ασφαλούς Διαδικτύου, Γιώργο Κορμά, προέρχονται από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αν και συχνότερα κρούσματα παρουσιάζονται, βάσει της εμπειρικής μελέτης, στην Αθήνα και τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα.
Συμπτώματα
Στα βασικά συμπτώματα που εμφανίζουν τα εθισμένα στο Ιντερνετ παιδιά συγκαταλέγονται η κατάθλιψη και η υπερκινητικότητα, ενώ ανησυχητικό είναι το γεγονός πως οι γονείς αντιλαμβάνονται το πρόβλημα ακόμα και ενάμιση χρόνο μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων: «Στη χώρα μας υπάρχει ένα υψηλό ποσοστό παιδιών, το οποίο φτάνει το 38%, που «σερφάρει» στο Ιντερνετ χωρίς την επίβλεψη ενηλίκου ακόμα και σε αρκετά ευαίσθητες ηλικίες. Ταυτόχρονα ο υπολογιστής βρίσκεται συχνά στο παιδικό δωμάτιο με αποτέλεσμα ο έλεγχος των παιδιών να είναι δυσκολότερος. Πολλά από τα παιδιά αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα από τα 12, χωρίς αυτά να γίνονται αντιληπτά από τους γονείς με αποτέλεσμα γύρω στα 14 ορισμένα από αυτά να εμφανίζουν σημαντικές διαταραχές», σημειώνει ο κ. Κορμάς.

Ο ίδιος είναι ένας από τους βασικούς ομιλητές της ημερίδας που διοργανώνει η οργάνωση «safer Internet» με αφορμή τον σημερινό εορτασμό της ημέρας ασφαλούς Διαδικτύου.
Συμβουλές
Τα ύποπτα σημάδια των παιδιών
Σήμα κινδύνου για την ασφαλή χρήση του Διαδικτύου από τα παιδιά εκπέμπουν οι ειδικοί, οι οποίοι εξηγούν ότι η πρόληψη είναι ο μοναδικός τρόπος να αποφύγουμε περιπτώσεις απόλυτης εξάρτησης από το Ιντερνετ. Στα σημάδια που πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς συγκαταλέγονται:
 Εκνευρισμός όταν το παιδί βρίσκεται εκτός Διαδικτύου.
 Χρήση του διαδικτύου για πολύ περισσότερο χρόνο από τον προτιθέμενο.
 Ξαφνική σχολική αποτυχία.
 Διαταραχές ύπνου και αλλαγή συνηθειών του ύπνου.
 Μειωμένη φυσική δραστηριότητα.
 Διαταραχή στις οικογενειακές και διαπροσωπικές σχέσεις.
 Αλλαγή των συνηθειών του, όπως π.χ. παραμέληση φίλων ή αγαπημένων χόμπι.
 Παραμέληση της προσωπικής υγιεινής.
Το πρόβλημα αρχίζει να λαμβάνει διαστάσεις και στην Ελλάδα καθώς η γραμμή βοήθειας ΥποΣΤΗΡΙΖΩ, του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου, η οποία εδώ και περίπου 4 μήνες απαντά σε κλήσεις χωρίς χρέωση στο τηλέφωνο 800 11 800 15, δέχεται καθημερινά περίπου δέκα τηλεφωνήματα παιδιών ή γονέων που ζητούν υποστήριξη για προβλήματα που σχετίζονται με το διαδίκτυο, τα κινητά τηλέφωνα ή τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Κατάταξη από την Κομισιόν
Χώρα μεσαίου κινδύνου η Ελλάδα, αλλά όχι για πολύ
Αποδέκτης προσβλητικών μηνυμάτων ή σεξουαλικών υπονοούμενων έγινε τουλάχιστον μία φορά το 4,2% των παιδιών που «σερφάρουν» συστηματικά στο Ιντερνετ, σύμφωνα με τους υπευθύνους της οργάνωσης «safer Internet».
Οι προσβολές αλλά και ο κίνδυνος δημοσιοποίησης προσωπικών στοιχείων και συνομιλιών οδηγούν συχνά τα παιδιά στα όρια της κατάθλιψης ενώ είναι χαρακτηριστική η περίπτωση μαθήτριας γυμνασίου από την Αθήνα, η οποία έκανε απόπειρα αυτοκτονίας προκειμένου να γλιτώσει από τα πειράγματα και τις προσβολές των συμμαθητών της.
Η Ελλάδα μπορεί να κατατάσσεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις χώρες μεσαίου κινδύνου σε ό,τι αφορά τη χρήση του Ιντερνετ από παιδιά, ωστόσο, όπως όλα δείχνουν, αυτό οφείλεται αποκλειστικά στη μειωμένη χρήση του Διαδικτύου από τα Ελληνόπουλα σε σχέση με τα παιδιά και τους εφήβους από την υπόλοιπη Ευρώπη.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στη χώρα μας «σερφάρει» ένα στα δύο παιδιά όταν σε χώρες όπως η Δανία και η Ολλανδία συνδεδεμένο είναι το 93% των παιδιών.
Την ίδια στιγμή η Ελλάδα εμφανίζει διαρκή και απότομη άνοδο στις ευρυζωνικές συνδέσεις ενώ η ασφαλής χρήση του διαδικτύου όχι μόνο δεν αποτελεί μάθημα στα σχολεία αλλά ούτε καν εκπαιδευτική ενότητα.
Αυτός είναι ένας από τους βασικούς λόγους, για τους οποίους τα παιδιά στην Ελλάδα θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτα στους κινδύνους του Διαδικτύου, οι οποίοι είναι:
 Η δημοσιοποίηση προσωπικών στοιχείων.
 Η αποστολή και λήψη πορνογραφικού υλικού.
 Παρακολούθηση βίαιου περιεχομένου.
 Η online παρενόχληση αλλά και τα σεξουαλικά υπονοούμενα.
 Οι συναντήσεις με άγνωστους διαδικτυακούς φίλους.
Πηγή : Έθνος (Μαρία Λιλιοπούλου)
Διαβάστε περισσότερα...

Τα Μακρά Τείχη του Πειραιά έκρυβε η γραμμή «Καλλιθέα-Φάληρο» του ΗΣΑΠ

Δύο τμήματα από τα Μακρά Τείχη του Πειραιά έφεραν στο φως, πριν από λίγες ημέρες, οι εργασίες βελτίωσης της σιδηροδρομικής γραμμής Καλλιθέα - Φάληρο και ήδη οι αρχαιολόγοι της ΚΣτ' ΕΠΚΑ έπιασαν δουλειά...
Σύμφωνα με το Βήμα, κάτω από τις γραμμές του τρένου, σε βάθος το πολύ δύο μέτρων, ήρθαν στο φως δύο τμήματα των τειχών, μήκους περίπου 40 μέτρων το καθένα.
Οι αρχαιολόγοι της αρμόδιας Εφορείας έχουν ξεκινήσει τις ανασκαφές, καθώς ο χρόνος πιέζει για την αποκατάσταση της σιδηροδρομικής γραμμής και την παράδοσή της στο κοινό.
Στο πρώτο και καλύτερα διατηρημένο τμήμα, μεταξύ Καλλιθέας - Μοσχάτου, το τείχος σώζεται σε ύψος 1,80 μέτρων και είναι κατασκευασμένο από άριστα πελεκημένους δόμους με πλάτος περί τα 0,80 εκατοστά ο καθένας. Ενδιαφέρον εύρημα είναι η κλίμακα με τρία σκαλοπάτια και το κεφαλόσκαλο.
Δίπλα της αποκαλύφθηκε ένα άνοιγμα στο τείχος, πιθανότατα πυλίδα για την είσοδο και την έξοδο των ανθρώπων. Τέτοιες μικρές πύλες εξάλλου υπήρχαν ανά τακτά διαστήματα σε όλο το μήκος των τειχών.

Το πλάτος των Μακρών Τειχών σε αυτό το σημείο έχει αποκαλυφθεί σε πλάτος 3,5- 4 μέτρων, αλλά η ανασκαφή εκτιμάται πως θα σταματήσει εκεί, καθώς η συνέχεια της οχύρωσης «βγαίνει» εκτός των γραμμών του τρένου και βρίσκεται κάτω από το πεζοδρόμιο.
Σε απόσταση περίπου 500 μέτρων και στο ύψος της γέφυρας Θεσσαλονίκης έχει εντοπιστεί το δεύτερο τμήμα, το οποίο τέμνει ελαφρώς διαγώνια της γραμμές του τρένου.
Το τείχος εδώ έχει διαφορετική κατασκευή, αφού ανάμεσα στους δόμους υπάρχει «γέμισμα» από μικρές πέτρες. Ένα μικρό κτίριο ήρθε εξάλλου στο φως δίπλα του, καθώς και ένας εγχυτρισμός (ταφή βρέφους σε πίθο). Τέλος, στο ίδιο σημείο αποκαλύφθηκε και ένας αρχαίος μεν, αλλά μεταγενέστερος του τείχους δρόμος, ενώ έχει εντοπιστεί και ένα στρώμα καταστροφής.
Το μέλλον των τειχών θα κριθεί από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, με πιθανότερη εκδοχή να αποφασιστεί η κατάχωσή του.
Πηγή: Newsroom ΔΟΛ
Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτοι στα όπλα, τελευταίοι στην έρευνα

Η πολλά υποσχόμενη κατώτατη εθνική σύνταξη, ένας μισθός της γενιάς των «700» ευρώ, τα ετήσια τροφεία ενός νηπιαγωγείου ή κάτι περισσότερο από το «διάσημο» κατά κεφαλήν κόστος των φαρμάκων: 550 ευρώ. Αυτό το ποσό, δηλαδή 551 ευρώ, αναλογούσε σε κάθε Ελληνα το 2008 για την άμυνα, σύμφωνα με ειδική έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Αμυνας (ΕDΑ).
Οπως επισημαίνεται, η χώρα μας κατέκτησε την προπερασμένη χρονιά την πρωτιά στις αμυντικές δαπάνες μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς δαπάνησε για τις Ενοπλες Δυνάμεις της το 2,55% του ΑΕΠ, ενώ η κατά κεφαλήν δαπάνη βρισκόταν στην τρίτη υψηλότερη θέση της ΕΕ.
Μάλιστα, όταν το κόστος της άμυνας προσμετρείταιστα έξοδα της γενικής κυβέρνησης, η Ελλάδα ανεβαίνει στη δεύτερη θέση στην ΕΕ, καθώς οι δαπάνες για την άμυνα προσεγγίζουν το 5,67%.
Σε επίπεδο απόλυτων αριθμών, το ποσό ξεπέρασε το 2008 τα 6,1 δισ. ευρώ, επίδοση που είναι η έβδομη μεγαλύτερη σε επίπεδο ΕΕ, ενώ σε σύγκριση με το 2007 το κόστος αυξήθηκε κατά 11% (6η μεγαλύτερη άνοδος).

Σύμφωνα με την έρευνα, το 35% των δαπανών της χώρας μας κατευθύνεται προς την αγορά και την ανάπτυξη εξοπλισμού, ενώ για τη μισθοδοσία του προσωπικού δαπανάται το 43%, το οποίο είναι ένα από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη και μία επίδοση που αποδεικνύει τους κακούς μισθούς των ελλήνων στρατιωτικών.
Αυτό όμως που διαφοροποιεί τη χώρα μας από την «Α΄ Εθνική» των πλέον εξοπλισμένων και τεχνολογικά προηγμένων χωρών και παραπέμπει σε πρώην Ανατολικές δημοκρατίες είναι οι δαπάνες για την έρευνα και την τεχνολογία (περίπου 170.000 ευρώ), οι οποίες βρίσκονται στον «πάτο» της σχετικής λίστας- κάτω ακόμη και από την Ουγγαρία. Σε επίπεδο στρατιωτικού προσωπικού, η χώρα μας βρίσκεται στην έκτη υψηλότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ενωση καθώς δηλώνει 133.775 στρατιωτικούς, και τοποθετείται λίγο πίσω από την πέμπτη Ισπανία (137.800) και αρκετά πιο κάτω από την τέταρτη στην κατάταξη Ιταλία (186.956).
Πηγή: Βήμα
Διαβάστε περισσότερα...

09/02/2010

Νέα ανακάλυψη πολύχρωμου δεινόσαυρου

Ένα καλοδιατηρημένο απολίθωμα του πιο μικρού δεινοσαύρου που έχει ποτέ βρεθεί και ο οποίος ζούσε στην Κίνα πριν από 150 εκατ. χρόνια, αποκαλύπτει ότι διέθετε πολύχρωμο φτέρωμα, το οποίο πιθανότατα, όπως και σε πολλά σημερινά ζώα, επιτελούσε μια συγκεκριμένη εξελικτική λειτουργία: να εντυπωσιάζει και να προσελκύει άτομα του αντίθετου φύλου. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της παλαιοντολογίας που έχει αναλυθεί με τόση λεπτομέρεια το χρώμα ολόκληρου του σώματος ενός δεινοσαύρου.
"Θα ήταν ένα πολύ εντυπωσιακό ζώο, αν ζούσε σήμερα", δήλωσε ο καθηγητής ορνιθολογίας του πανεπιστημίου Γιέηλ των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Πραμ, ο οποίος έκανε τη μελέτη μαζί με κινέζους ερευνητές από το πανεπιστήμιο και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πεκίνου. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Science", σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο.

Ο Anchiornis huxleyi ήταν ένας δίποδος μίνι-δεινόσαυρος, σαν κοτόπουλο, βάρους μόλις 1,1 κιλού και ύψους 12 εκατοστών, με τέσσερις φτερούγες, που του επέτρεπαν πιθανότατα να πετάει από δέντρο σε δέντρο και ο οποίος έζησε στην ύστερη Ιουρασική περίοδο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το κυρίως σώμα του ήταν γκρι (ή μαύρο) και το λοφίο του κοκκινο-καφέ, ενώ είχε επίσης κοκκινο-καφέ στίγματα στο πρόσωπό του, καθώς και άσπρες φτερούγες με μαύρες ρίγες.
Οι αμερικανοί και οι κινέζοι ερευνητές βοηθήθηκαν στην έρευνά τους κάνοντας σύγκριση των απολιθωμάτων με 26 φτερά διαφορετικών χρωμάτων από σημερινά πουλιά. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί μόνο δύο απολιθώματα του μικροσκοπικού Anchiornis huxleyi - και τα δύο πέρυσι στην Κίνα, η οποία εξελίσσεται σε "χρυσωρυχείο" για τους παλαιοντολόγους.
Το χρώμα των δεινοσαύρων μέχρι πρόσφατα ήταν άγνωστο στους επιστήμονες, οι οποίοι απλώς έκαναν εικασίες (όπως και ο Σπίλμπεργκ στη διάσημη ταινία "Τζουράσικ Παρκ"!). Όμως, τελευταία έρχονται νέα στοιχεία στο φως που δείχνουν ότι οι δεινόσαυροι, τουλάχιστον μερικοί από αυτούς, ήσαν πολύχρωμοι. Προ ημερών ανακοινώθηκε ότι ένας άλλος δεινόσαυρος, ο οποίος επίσης βρέθηκε στην Κίνα, ο Σινοσαυροπτέρυξ, ηλικίας περίπου 125 εκατ. ετών, είχε "καροτί" φτερά.

Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία (με συνδρομή) στη διεύθυνση: http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/science.1186290
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...

Στα θρανία κάθεται και η βία

Οι μαθητές θέλουν να «αριστεύουν» στα μάτια των συμμαθητών τους ώστε να μην πέφτουν θύματα λεκτικής ή ψυχολογικής βίας. Τα μαθήματα είναι σχεδόν αδιάφορα για τη μεγάλη πλειονότητα των παιδιών

Σε δύσκολο και σκληρό αγώνα εξελίσσεται η διαδικασία κοινωνικοποίησης των εφήβων στο περιβάλλον του σχολείου τους. Πολύ περισσότερο από την ψυχολογική φόρτιση των μαθημάτων, αυτό που βασανίζει τους μαθητές -κυρίως του Γυμνασίου- είναι να γίνουν αποδεκτοί από τη «μάζα».
Οσοι αποκλίνουν από τις κυρίαρχες τάσεις και τη «μόδα», κινδυνεύουν να πέσουν θύματα λεκτικής ή ακόμη και σωματικής βίας από τους συμμαθητές τους. Ορισμένοι φτάνουν μάλιστα στο σημείο να κρατούν επίτηδες χαμηλά τις επιδόσεις τους, ώστε να μη χαρακτηριστούν «φυτά». Άλλοι δεν μοιράζονται με τους καθηγητές τα προβλήματά τους, καθώς φοβούνται μήπως στιγματιστούν ως «καρφιά». Σε κάθε περίπτωση, τα μαθήματα είναι σχεδόν αδιάφορα για τη μεγάλη πλειονότητα των μαθητών, που ζητούν από το ιδανικό σχολείο να προκαλεί το ενδιαφέρον τους.

Τα συμπεράσματα πολυετούς έρευνας στο Βαρβάκειο Πειραματικό Γυμνάσιο της πρωτεύουσας, με τη συνδρομή ειδικών επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πάντειο, είναι αποκαλυπτικά για την έκταση της σχολικής βίας και τις εκφάνσεις της. «Σύμφωνα με τα λεγόμενα των μαθητών, η ψυχολογική φόρτιση από τα μαθήματα δεν είναι τόσο έντονη, όσο αβάσταχτη είναι η λεκτική - ψυχολογική και σωματική βία που συνήθως υφίστανται από συμμαθητές τους», τονίζει η καθηγήτρια του Βαρβάκειου, δρ Αρχαιολογίας Μαίρη Μπελογιάννη.
Οπως η ίδια περιγράφει, η ψυχολογική πίεση της αποδοχής είναι εντονότερη στους μαθητές της Α’ Γυμνασίου, που καλούνται να εγκλιματιστούν σε ένα καινούργιο περιβάλλον. «Το πρωτάκι που είναι «διαφορετικό» οφείλει να προσαρμοστεί, εάν δεν θέλει χλευασμό, αποξένωση, ταπείνωση, ακόμη και ξύλο σε μια ηλικία ευαίσθητη, όπως είναι το πέρασμα στην εφηβεία», σημειώνει η καθηγήτρια. Τα παιδιά που διαμορφώνουν την κυρίαρχη τάση σε ένα σχολείο είναι συνήθως μαθητές μεγάλων τάξεων, με χαμηλή επίδοση στα μαθήματα, ντύνονται μοντέρνα, είναι χαλαροί τύποι (cool) με υψηλή αυτοπεποίθηση, πολλές φορές θρασείς και αγενείς.
Προφίλ
Αντίθετα ο μαθητής - θύμα έχει συνήθως χαμηλή αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, είναι μοναχικός ή με ελάχιστους φίλους και ενίοτε διαφορετικής εθνικότητας. «Τα αγόρια υφίστανται περισσότερο χτυπήματα στο πρόσωπο και στο σώμα, ενώ τα κορίτσια προσβολές. Η λεκτική και ψυχολογική βία που οδηγεί στην περιθωριοποίηση και στον αποκλεισμό γίνεται εντονότερη όσο μεγαλώνουν τα παιδιά», τονίζει η κ. Μπελογιάννη.
Αν και η εκδήλωση φαινομένων βίας δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας για αρκετούς μαθητές (49,2%), είναι ενθαρρυντικό πως ένα μεγάλο ποσοστό (58,3%) θεωρεί τη σχολική βία ως πολύ σοβαρή υπόθεση και δεν λέει όχι σε προγράμματα όπως ο θεσμός του «μαθητή - διαμεσολαβητή», που εφαρμόζεται ευρέως στο εξωτερικό.
Πηγή: Έθνος (Γιάνηης Φωσκολος)
Διαβάστε περισσότερα...

Απόκριες: Εθιμο με... αρχαιοελληνική καταγωγή

Από την περασμένη Τσικνοπέμπτη, για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, έχουν αρχίσει οι «μεγάλες» Απόκριες. Οι τρανές, κατά παρήχηση της ερχόμενης Τυρινής ή Τυροφάγου Κυριακής.
Για την προέλευση των Απόκρεω, στα καθ΄ ημάς, έχει χυθεί πολύ μελάνι στο παρελθόν. Ιδιαίτερα προς τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν αρχίζουν οι εκδηλώσεις να παίρνουν τη μορφή καρνάβαλου στ΄ αστικά κέντρα. Απηυδισμένος από τα πιθανά και απίθανα, που γράφονταν τότε, κάποιος λόγιος αρθρογράφος του περιοδικού «Ακρόπολις Φιλολογική» σημείωνε: «Αποκριά είναι η γιορτή, που η αρχή της χρονολογείται από τη γέννηση της τρέλας στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η τρέλα, πάλι, είναι αχρονολόγητος , διότι συνυπήρξε με τους πρώτους ανθρώπους...»
Μια από τις τελευταίες «τρέλες» στον χώρο της παρα-λαογραφίας θέλει το καρναβάλι να είναι ένα καθαρόαιμο αρχαιοελληνικό έθιμο! Υποτίθεται ότι προέρχεται από τ΄ αρχαία Κάρνεια (λατρευτικές εκδηλώσεις για τον Απόλλωνα) και το ρήμα βαλλίζω (χοροπηδώ)! Σύμφωνα με την αντίληψη αυτή, το καρναβάλι είναι η αρχαιότερη ελληνική γιορτή.

Παρόμοιες παρετυμολογήσεις, με εμμονή στην απόδειξη της συνέχειας στα ελληνικά ήθη και έθιμα ανά τους αιώνες, έχουν δει επανειλημμένα το φως. Η πιο γνωστή απ΄ αυτές, κατά το παρελθόν, θέλει η λέξη να προέρχεται από το λατινικό carrus navalis (ναυτικό αμαξάκι) και να παραπέμπει σε αρχαίες διονυσιακές τελετές. Επειδή ο Διόνυσος μεταφερόταν με τροχοφόρα πλοιάρια στ΄ Ανθεστήρια (δρώμενα και γιορτές στην αρχαία Αθήνα για την εναλλαγή χειμώνα και άνοιξης).
Εχουν το γούστο τους οι ερμηνείες αυτές κι άλλες παρόμοιες, αλλά δεν αντέχουν στην κριτική...
Από τότε που ελληνική λαογραφία ενηλικιώθηκε είναι παραδεκτό ότι συμπίπτουν απολύτως σημασιολογικά η νεοελληνική Αποκριά με το μεσαιωνικό καρναβάλι (λατινικά carnem levare ή carnis levamen = άρση ? απαγόρευση κρέατος, γεια ? αντίο- εξαφανίσου κρέας).
Οπως επίσης είναι παραδεκτό ότι οι αποκριάτικες εκδηλώσεις και τα καρναβάλια συσχετίζονται τόσο με αρχαίες όσο και μεσαιωνικές τελετές και δοξασίες.
Το ανατρεπτικό μήνυμα της αποκριάς
Πηγή: Έθνος (Τ. Κατσιμαρδος)
Διαβάστε περισσότερα...

Postais Antigos

Διαβάστε περισσότερα...

Εικόνες...

Διαβάστε περισσότερα...

Βελτίωση του διαδικτυακού αλφαβητισμού στην Ελλάδα, χρόνο με το χρόνο

Το 18,2% των Ελλήνων πολιτών διαθέτει ικανοποιητικές δεξιότητες στη χρήση του διαδικτύου Εμφανής η βελτίωση στις δεξιότητες χρήσης διαδικτύου των πολιτών μέσα σε 3 χρόνια Ο διαδικτυακός αλφαβητισμός των ανέργων και των κατοίκων αγροτικών περιοχών συγκλίνει ολοένα και περισσότερο με εκείνον του γενικού πληθυσμού
Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση του Παρατηρητηρίου για την ΚτΠ, το 18,2% των Ελλήνων πολιτών διαθέτει ικανοποιητικές (μέτριες ή υψηλές δεξιότητες) στη χρήση του διαδικτύου, ενώ ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος κυμαίνεται στο 31%. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι, παρόλο που το επίπεδο διαδικτυακού αλφαβητισμού του γενικού πληθυσμού στην Ελλάδα υπολείπεται σημαντικά του μέσου όρου της ΕΕ27, για το σύνολο της υπό εξέταση περιόδου, η εξέλιξή του το ίδιο χρονικό διάστημα στο γενικό πληθυσμό της Ελλάδας αντικατοπτρίζει ρυθμούς βελτίωσης συγκρίσιμους με αυτούς της ΕΕ27. Διαβάστε περισσότερα...

Φαινόμενο του θερμοκηπίου

Πόλεις, μνημεία και νησιά του κόσμου θα χαθούν εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου. Οι επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τους ναούς του Λούξορ (Αίγυπτο), για την αρχαία πόλη των Ίνκα (Περού), για τη Βαβυλώνα (Μεσοποταμία), για το Μέγα Σινική Τείχος, για τη Βενετία, το Κοραλλιογενές τρίγωνο στην Ινδονησία και στις Μαλδίβες. Διαβάστε περισσότερα...

Απόλλων του Μπελβεντέρε (Μουσείο Βατικανού)


(ύψος: 2,24)

Ρωμαϊκό αντίγραφο ενός χάλκινου πρωτότυπου του 4ου αιώνα π.Χ.

Κάποιοι μελετητές το ταυτίζουν με τον

χάλκινο Απόλλωνα Πύθιο του Λεωχάρη.

Απεικονίζει τον Απόλλωνα κατά τη στιγμή θανάτωσης του Πύθωνα.

Στο τεντωμένο αριστερό του χέρι κρατάει τόξο, ενώ στο δεξί

του μόλις έχει αφήσει το βέλος.

Ο Απόλλωνας φέρει μόνο μια χλαμύδα που συγκρατείται στο

δεξιό ώμο με πόρπη.

Το άγαλμα βρέθηκε το 1489 κοντά στη Ρώμη.

Το 1503 μεταφέρθηκε στο Κορτίλε ντελ Μπελβεντέρε,

απ΄ όπου πήρε και το όνομά του. Θεωρήθηκε

ότι εκφράζει το ιδανικό της αρχαίας ελληνικής τέχνης.

Το 1532 έγινε αποκατάσταση της αριστερής παλάμης

και του κάτω τμήματος του δεξιού χεριού που έλειπαν.

Οι προσθήκες αφαιρέθηκαν το 1924 όμως

επανατοποθετήθηκαν το 2001.
Διαβάστε περισσότερα...

Διχασμός για παροχή ψήφου σε μετανάστες

Αύξηση φόβου για τους πρόσφυγες διαπιστώνει έρευνα της Public Issue

Η έλλειψη ουσιαστικής μεταναστευτικής πολιτικής και πολιτικής ασύλου οδηγεί σε συστηματική ένταση των φοβικών συνδρόμων της ελληνικής κοινωνίας, συμπεραίνεται σε έρευνα της Public Issue για την «Κ». Εξι στους δέκα Ελληνες θεωρούν ότι η μετανάστευση βλάπτει τη χώρα, όταν πριν από δύο χρόνια ένας στους δύο Ελληνες θεωρούσε ότι μετανάστες και πρόσφυγες βλάπτουν τη χώρα. Η ελληνική κοινωνία θεωρεί ότι η μετανάστευση, πλέον, βλάπτει στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας (59% το 2010 έναντι 47% το 2008), ότι αλλοιώνει την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων (57% το 2010 έναντι 47% το 2008), ότι στερεί δουλειές από τους Ελληνες (45% το 2010 έναντι 39% το 2008). Σταθερό παραμένει το ποσοστό όσων θεωρούν τους αλλοδαπούς υπεύθυνους για την αύξηση της εγκληματικότητας (75%).
Η αύξηση του αριθμού προσφύγων (από Αφρική και Ασία) τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την έλλειψη συγκροτημένης πολιτικής και νομοθεσίας που γεννούν φοβία και ανασφάλεια, δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την καλλιέργεια ακροδεξιών αντιλήψεων. Οχι τυχαία, ένα ανησυχητικά αυξανόμενο ποσοστό ετησίως (περίπου 10%) θεωρεί ότι η Πολιτεία δεν είναι αρκετά «σκληρή» μαζί τους. Φέτος το 72% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι η μεταναστευτική πολιτική είναι λιγότερο αυστηρή απ' όσο πρέπει, έναντι 63% πέρυσι.

Ταυτοχρόνως, διάχυτη είναι η αίσθηση πως η χώρα έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής της σε «απρόσκλητους». Το 88% θεωρεί ότι πρέπει να υπάρχει όριο στον αριθμό αλλοδαπών που βρίσκονται στη χώρα, το 60% θεωρεί ότι η χώρα έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής της και το 43% έχει την εντύπωση ότι ξεπερνούν τα δύο εκατ. (!) ανθρώπους. Σύμφωνα με τον μέσο όρο των υποκειμενικών αντιλήψεων, ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων εκτιμάται σε 1.695.000 ανθρώπους. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία οι νόμιμοι ανέρχονται σε 980.000 και σε 280.000 εκτιμώνται οι παράνομοι.
Διχασμένη εμφανίζεται η ελληνική κοινωνία στο θέμα των δικαιωμάτων μεταναστών. H πόλωση είναι σαφής: 45% υπέρ - 45% κατά για το δικαίωμα συμμετοχής τους στις εκλογές και την απόκτηση ιθαγένειας. Οσον αφορά τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση ιθαγένειας, η άποψη της κοινής γνώμης ταυτίζεται με ό,τι ορίζεται στο νομοσχέδιο: σταθερή εργασία, μακρόχρονη παραμονή στη χώρα, εκπαίδευση, γνώση της ελληνικής γλώσσας, ενώ το 50% θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση τη γέννηση στην Ελλάδα. Σχετικά με τα απαιτούμενα χρόνια νόμιμης διαμονής στη χώρα, το νομοσχέδιο ορίζει την 5ετία (μέσος όρος στους πρώην Ε.Ε.-15), η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου προτείνει 8ετία και η κοινή γνώμη μιλάει για 6-10 χρόνια.
Πηγή: Καθημερινή (Μαριας Δεληθαναση)
Διαβάστε περισσότερα...

Ο μύθος της χαμένης Ατλαντίδας στο επίκεντρο έρευνας στο Α.Π.Θ.

Το μύθο της χαμένης Ατλαντίδας διερευνά η Αν. Καθηγήτρια του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., Θεόπη Παρισάκη υπό το πρίσμα μιας πρωτότυπης αισθητικής θεώρησης με κεντρικό άξονα την έννοια της μίμησης.
Σύμφωνα με την έρευνα, εφόσον η μόνη πληροφόρησή μας για την Ατλαντίδα προέρχεται από τον Πλάτωνα και δεν επιδέχεται ιστορική τεκμηρίωση και εφόσον ανάγεται σε πολύ μακρινό τόπο και χρόνο, κρίνεται αναγκαίο να διαλευκανθεί η γνωσιολογική προφάνεια της ιστορίας της Ατλαντίδας. Αυτό γίνεται με βάση τους χαρακτηρισμούς που δίνει ο Πλάτων για την Ατλαντίδα στον πρόλογο του Τίμαιου και του Κριτία και με αναφορές στο σύνολο του πλατωνικού έργου πάνω στην έννοια της μίμησης και άλλες συναφείς, που αποκτούν για τη διήγηση καίρια σημασία.
Στον πρόλογο του Τίμαιου, όπου τονίζεται το αληθές της ιστορίας της Ατλαντίδας, ο Σωκράτης ζητά από τους συνομιλητές του να αναπαραστήσουν την πόλη που περιέγραψαν θεωρητικά σε κίνηση και δράση, εξιστορώντας τους άθλους και τους ανταγωνισμούς της με άλλες πόλεις. Παρατηρεί ότι είναι πολύ δύσκολο να μιμηθεί κανείς καλά με λέξεις πράγματα που είναι πέραν των εμπειριών του. Παρόλα αυτά, από τον Τίμαιο δηλώνεται ότι αρκεί να καταλήγουμε σε ε²κότας λόγους ή μύθους που δεν αποσκοπούν στην ακλόνητη αλήθεια, αλλά στη μέγιστη δυνατή αληθοφάνεια και δεν φιλοδοξούν να εξομοιώνονται με την αντικειμενική αλήθεια, αλλά απλώς με την εικόνα της.

Στον ομώνυμο διάλογο, ο Κριτίας επικαλείται την έννοια της μίμησης, δηλώνοντας ότι όσα έχουν λεχθεί από όλους είναι υπόθεση μίμησης και απεικόνισης και παραλληλίζει το λόγο του με τη ζωγραφική, με την έννοια ότι και τα δύο αποτελούν μιμήσειςû αντίγραφα απλώς ή είδωλα της πραγματικότητας, την οποία απεικονίζουν ή περιγράφουν. Αν λάβουμε υπόψη ότι η μίμηση είναι τρεις φορές απομακρυσμένη από την αλήθεια σύμφωνα με την Πολιτεία, η οποία αποτελεί την αφετηρία της συζήτησης στον Τίμαιο, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι η ιστορία της Ατλαντίδας απέχει πολύ από την αλήθεια, γιατί είναι μίμηση που, ως τέτοια, μοιάζει αληθινή, χωρίς να είναι. Προκειμένου να διαφωτισθεί η σύγχυση που δημιουργεί ο Πλάτων σε λεκτικό επίπεδο γύρω από την υπόθεση της Ατλαντίδας– δηλαδή, από το ένα μέρος, οι διαβεβαιώσεις του ότι η εν λόγω ιστορία είναι αληθινή και, από το άλλο, οι επισημάνσεις του σχετικά με τη μίμηση και τον ε²κότα λόγον– εξετάζονται οι διάφορες σημασίες που αποκτούν οι έννοιες της μίμησης και της εικόνας μέσα στο πλατωνικό έργο. Η εξέταση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η συσχέτιση της ιστορίας της Ατλαντίδας με τη μίμηση μπορεί να συνεπάγεται μεγαλύτερη ή μικρότερη ομοιότητα, όχι, όμως, ταύτιση με την αλήθεια.
Για περισσότερες πληροφορίες μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει με την κα. Παρισάκη, Aν. Καθηγήτρια Ιστορίας Φιλοσοφίας, του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., τηλ. 2310 997356 και 6974469794. Ε-mail: thparisa@lit.auth.gr
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...

Εδώ είναι σήμερα – Χρήστος Κ. Λορέντζος


Εδώ είναι σήμερα


Χρήστος Κ. Λορέντζος




ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ
Διαβάστε περισσότερα...

Τα κουνούπια μάς τσιμπούν ανάλογα με τον ιδρώτα μας!

Επιστήμονες αναζητούν με ποιο τρόπο τα έντομα επιλέγουν τα θύματά τους

TΗΕ ΤΙΜΕS , Της Ηannah Devlin

Γιατί κάποιους τους κατατσιμπούν τα κουνούπια, ενώ άλλους τους προτιμούν λιγότερο ή καθόλου; Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι το «κίνητρο» αυτών των ενοχλητικών εντόμων να επιλέγουν τα θύματά τους βρίσκεται σε ορισμένα χημικά συστατικά του ανθρώπινου ιδρώτα.
Τα κουνούπια αναζητούν τη λεία τους σε όσους εμφανίζουν μεγαλύτερη συγκέντρωση αυτών των χημικών ουσιών στον ιδρώτα τους ή απλώς ιδρώνουν περισσότερο. «Τα κουνούπια μάς εντοπίζουν με την αίσθηση της όσφρησης, αλλά μέχρι σήμερα ξέραμε πολύ λίγα για το πώς το κάνουν», δηλώνει ο Τζον Κάρλσον, καθηγητής Μοριακής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ. Η ομάδα του Αμερικανού καθηγητή ανακάλυψε ότι από τους 72 τύπους μυρωδιάς που φτάνουν στις κεραίες των κουνουπιών οι 27 βρίσκονται στον ιδρώτα.

Εάν εντοπισθούν οι αισθητηριακοί υποδοχείς που ενεργοποιούνται για να επιλέξουν τα θύματά τους, θα μπορούσε να ανοίξουν νέοι δρόμοι για την αντιμετώπιση αυτών των ανεπιθύμητων εισβολέων και συνεπακόλουθα για τη μείωση των κρουσμάτων ασθενειών όπως η ελονοσία. Η συγκεκριμένη ασθένεια προσβάλλει κάθε χρόνο περισσότερους από 500 εκατ. ανθρώπους στις τροπικές ζώνες του πλανήτη, με μοιραία αποτελέσματα για τα 3 εκατ. από αυτούς. Τα περισσότερα θύματα προέρχονται από την Υποσαχάρια Αφρική. Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Κάρλσον, «ο κόσμος χρειάζεται επειγόντως νέους αποτελεσματικούς, φθηνούς και φιλικούς στο περιβάλλον τρόπους για τον έλεγχο των κουνουπιών». Η έκθεση της επιστημονικής ομάδας του Γέιλ, που δημοσιεύθηκε χθες στην επιθεώρηση «Νature», επικεντρώνεται σε ένα είδος κουνουπιού που με ταφέρει την ελονοσία και είναι κοινό στην Υποσαχάρια Αφρική, το Αnopheles Gambiae. Η επιστημονική ομάδα εξέτασε την αντίδραση καθενός από τα 72 αισθητήρια μόρια του οσφρητικού συστήματός του σε 100 διαφορετικές μυρωδιές- από τις πιο κοινές έως αρώματα φρούτων. Αφού οι επιστήμονες εντόπισαν ποιες μυρωδιές προκαλούν την εντονότερη αντίδραση στα κουνούπια και ποια οσφρητικά μόριά τους διεγείρονται, μπορούν ενδεχομένως να βρουν και ποιες μυρωδιές θα τα απομακρύνουν. «Αναζητούμε τις ουσίες που μπολοκάρουν τα αισθητήρια όργανα των κουνουπιών εμποδίζοντάς τα να μας εντοπίζουν», ανέφερε η Άλισον Κάρεϊ, μέλος της ομάδας του καθηγητή Κάρλσον, η οποία εκπονεί το μεταπτυχιακό της στο Γέιλ.
Διαβάστε περισσότερα...

Εκδήλωση στο Μόναχο για τα 60 χρόνια από το θάνατο του μεγάλου Έλληνα μαθηματικού Κ.Καραθεοδωρή

Εκδήλωση για τον μεγάλο έλληνα μαθηματικό, Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, διοργανώνεται στις 4 Μαρτίου στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας στο Μόναχο. Χθες, με αφορμή τα 60 χρόνια από το θάνατό του, τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο του Καραθεοδωρή στο Μόναχο, όπου αναπαύονται η σύζυγός του Ευφροσύνη και ο υιός του Στέφανος.
Στην επιμνημόσυνη δέηση, που τέλεσε ο Αρχιερατικός Επίτροπος Βαυαρίας της Ιεράς Μητροπόλεως Γερμανίας, κ. Απόστολος Μαλαμούσης, παρέστησαν δύο φιλέλληνες καθηγητές της Μαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Μονάχου, ο Δρ. Ρούντολφ Φριτς και ο Ακαδημαϊκός, Δρ. Ρόλαντ Μπούρλισχ, ο πρόεδρος της Λέσχης Ελλήνων Επιστημόνων Μονάχου, μηχανολόγος-μηχανικός, Κωνσταντίνος Μουτάφης, κ.ά..

Ο Δρ. Ρόλαντ Μπούρλισχ, έχει χαρακτηρίσει τον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή ως τον μεγαλύτερο Έλληνα μαθηματικό, όλων των εποχών. Άλλωστε, ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε εκφραστεί εγκωμιαστικά για τον Καραθεοδωρή, τον οποίο αποκαλούσε μεγάλο του δάσκαλο, ενώ όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του (2.2.1950) μίλησε για «μια μεγάλη απώλεια για τη μαθηματική επιστήμη, τη φυσική και τη σοφία του αιώνα μας».
Τιμώντας τον μεγάλο επιστήμονα, η Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Μονάχου ονόμασε το 2002 τη μεγαλύτερη αίθουσα διδασκαλίας του Μαθηματικού Ινστιτούτου «Αίθουσα Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή».
Τους δεσμούς του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή με την ελληνική παροικία του Μονάχου επισημαίνει ο πατέρας Μαλαμούσης. «Ο Καραθεοδωρής διετέλεσε επί σειρά ετών Μέλος του προεδρείου της Εκκλησιαστικής Κοινότητας Μονάχου και Εκκλησιαστικός Επίτροπος του Ιερού Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, της ιστορικής Σαλβάτορκιρχε Μονάχου», σημειώνει ο πατέρας Μαλαμούσης. «Στα δύσκολα χρόνια της ναζιστικής κατοχής μπόρεσε να διασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία του εν λόγω ναού, την εποχή που ο τότε εφημέριός της, ο Αρχιμανδρίτης Μελέτιος Γαλανόπουλος, βρισκόταν έγκλειστος από τους ναζιστές στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην πόλη Νταχάου. Ο π. Μελέτιος είχε παραδώσει τα κλειδιά του Ναού στον μακαριστό Καραθεοδωρή, από τον οποίο και τα παρέλαβε μετά την απελευθέρωσή του».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Διαβάστε περισσότερα...