Μπανάνες δεν υπάρχουν πια...

Αν ο μύκητας που αφανίζει στην Ασία και στην Αυστραλία τη μοναδική ποικιλία που καταναλώνεται στην Ευρώπη περάσει στη Λατινική Αμερική, τότε το δημοφιλές φρούτο θα εξαφανιστεί από προσώπου Γης

Η μπανάνα πεθαίνει. Σε δέκα χρόνια μπορεί να μην υπάρχει όπως την ξέρουμε σήμερα. Τη σκοτώνει μια φονική αρρώστια που έχει εξαπλωθεί στον μισό πλανήτη, ένας ακατανίκητος μύκητας που απειλεί με αφανισμό καλλιέργειες, φρούτα, αλλά και ανθρώπους στην Αφρική, στην Ασία και στον Ειρηνικό. Πολυεθνικές-κολοσσοί,
που προκάλεσαν το πρόβλημα, ξοδεύουν τώρα εκατομμύρια δολάρια για να αποτρέψουν την καταστροφή. Ερευνητές δίνουν μάχη με τον χρόνο για να βρουν τη θεραπεία και να σώσουν ένα είδος που μοιάζει καταδικασμένο από την ίδια του τη φύση. Διότι η μία (και μοναδική!) ποικιλία μπανάνας που καταναλώνουμε στη Δύση είναι εντελώς στείρα. Δεν μπορεί να αναπαραχθεί, ούτε να γίνει από μόνη της πιο ανθεκτική ώστε να επιβιώσει.
«Αυτά παθαίνει όποιος δεν κάνει σεξ... Είναι το αγαπημένο μας ανέκδοτο στο εργαστήριο»είχε δηλώσει αστειευόμενος ο Ράντι Πλοτς, φυτοπαθολόγος στο Πανεπιστήμιο της Φλόριδας. Ηταν ο πρώτος που εντόπισε τον μύκητα Τropical Race 4, ο οποίος έχει καταστρέψει σχεδόν όλες τις φυτείες στην Ασία και στην Αυστραλία. Αν περάσει στη Λατινική Αμερική, όπου καλλιεργείται το 99% των εξαγωγών, το τέλος θα είναι αμετάκλητο.
Δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα χαθεί από προσώπου γης μια μπανάνα. Τη δεκαετία του 1950 η πιο γνωστή ποικιλία, η Gros Μichel, σαρώθηκε μέσα σε λίγα χρόνια από μια παρόμοια επιδημία. 

Το «χρυσάφι» της Βρύναινας

Πρώτο στην εγχώρια παραγωγή τσαγιού το χωριό της Μαγνησίας

Στο βουνό των Τιτάνων, στο όρος Οθρυς της Μαγνησίας, η συγκοµιδή του τσαγιού (µε το δρεπάνι) γίνεται στις αρχές του καλοκαιριού «Το 80% από το τσάι του βουνού που κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά προέρχεται από το χωριό µας. Είναι πια πηγή ζωής για εµάς εδώ! Μια άγονη περιοχή, όπου έως και σαράντα χρόνια πριν οι κάτοικοί της δεν µπορούσαν να επιβιώσουν οικονοµικά, πάει τώρα κόντρα στην εγκατάλειψή της. Το τσάι µας µάς κρατά όρθιους!».

Είναι, λένε, το µεράκι και η συνήθειά τους που δεν κόβεται. Μια εναλλακτική καλλιέργεια που δοκιµάστηκε και άντεξε. Στο µικρό χωριό Βρύναινα, στον Αλµυρό Μαγνησίας, σε υψόµετρο 650 στις ανατολικές πλαγιές του όρους Οθρυς, σχεδόν όλοι οι ντόπιοι απολαµβάνουν στάνταρ ρόφηµα, αλλά και εισόδηµα, βουνίσιο! Είτε ως κύρια είτε ως δευτερεύουσα απασχόλησή τους, είναι οι µοναδικοί στην Ελλάδα που καλλιεργούν τόσο συστηµατικά, σε πεντακόσια στρέµµατα, τσάι του βουνού. Λιγότερο ή περισσότερο, η καθεµιά από τις περίπου τετρακόσιες οικογένειες παράγει κι εµπορεύεται συνολικά ώς κι εκατό µε εκατόν είκοσι τόνους ετησίως. Μέσω χονδρεµπόρων, µάλιστα, το προϊόν τους φεύγει και εκτός συνόρων, κυρίως σε Γερµανία και Καναδά.
«Μέσα στο τσάι µεγάλωσα! Από παιδί έχω βιώµατα να το µεταφυτεύουµε από το βουνό στο χωράφι µας, να το σκαλίζουµε και να το θερίζουµε µε το δρεπάνι µας, πριν το δέσουµε σε µατσάκια και το αποξηράνουµε. Και σήµερα, στο φλιτζάνι µου το σερβίρω κάθε µέρα! Με βοήθησε να κόψω τον καφέ, έγινε αφορµή να βάλω τέρµα και στο τσιγάρο, που συνήθως τον συνόδευε…», λέει στα «ΝΕΑ» ο 48χρονος Γιώργος Μυλωνάς, διευθυντής στο Ειδικό ∆ηµοτικό Σχολείο Αλµυρού. 
Στον ελεύθερο χρόνο του συνηθίζει να βοηθά τη µητέρα του, Ευφροσύνη, στις οικογενειακές καλλιέργειες, στα τριάντα πέντε στρέµµατα τσαγιού, στα υπόλοιπα δεκαπέντε µε ρίγανη, χαµοµήλι, φασκόµηλο και µέντα. Είναι η µοναδική παραγωγός του χωριού που έχει πάρει και πιστοποίηση βιολογικής καλλιέργειας (από τη ∆ΗΩ). «Τα καταφέρνουµε µια χαρά, µε όπλο µας τη σκληρή δουλειά! Είναι χειρωνακτική, άρα δύσκολη, υπόθεση, από τη στιγµή που αυτές τις επικλινείς εκτάσεις µηχανήµατα δεν µπορούν να τις προσεγγίσουν και να δουλέψουν. Ωστόσο, άντρες και γυναίκες τα πάµε καλά και µε τα τσαπιά! ∆εν είναι µόνο τα συστατικά του ασβεστολιθικού εδάφους µας αυτά που κάνουν τη διαφορά. Είναι και το ίδιο το είδος του τσαγιού που καλλιεργούµε, αποκλειστικά ο sideritis raeseri, που το κάνει ακόµα πιο ξεχωριστό», υποστηρίζει.

Λήψη μέτρων για να μη... χαιρετήσουμε τον πλάτανο ξ

Ζητούν να περιοριστεί η εξάπλωση του μύκητα Ceratocystis platani, που έχει νεκρώσει χιλιάδες δέντρα σε Ηπειρο και Πελοπόννησο, αφού εμφάνισή του και σε άλλες περιοχές της χώρας ίσως σημάνει μια άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή

Στην Ηπειρο, στις πηγές του ποταμού Ευρώτα στο αρκαδικό οροπέδιο και στην Αρχαία Ολυμπία έχει εισβάλει η ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου, μία από τις πλέον καταστρεπτικές νόσους δασικών δένδρων παγκοσμίως.

Χιλιάδες αιωνόβια πλατάνια έχει νεκρώσει στην Πελοπόννησο ο μύκητας Ceratocystis platani που προκαλεί την ασθένεια, από το 2003 που πρωτοεμφανίστηκε στη Μεσσηνία. Μηχανήματα εκσκαφής και εργαλεία κοπής κλάδων είναι ο σημαντικότερος παράγοντας διασποράς του παθογόνου οργανισμού στον ελλαδικό χώρο.

Με μεγάλη ταχύτητα
«Εάν δεν ληφθούν άμεσα δραστικά μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης της ασθένειας, ο μύκητας μπορεί να διαδοθεί ταχύτατα και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή», τονίζει ο Δρ Παναγιώτης Τσόπελας του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΘΙΑΓΕ, ο οποίος παρακολουθεί την πορεία της νόσου από τότε που πρωτοεμφανίστηκε στη χώρα μας.

Ο μύκητας C. platani θεωρείται αύτοχθον είδος της Βόρειας Αμερικής και πιθανολογείται ότι εισήχθη στην Ευρώπη από τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι πρώτες αναφορές της ασθένειας στην Ευρώπη αφορούν σε περιοχές της Ιταλίας και της Γαλλίας, όπου η ασθένεια πήρε στη συνέχεια μεγάλη έκταση.

Ρaris Japonica: Λουλούδι με «ατελείωτο» DΝΑ

Το Ρaris Japonica διαθέτει πιθανότατα το μεγαλύτερο DΝΑ στον πλανήτη
Ονομάζεται Ρaris Japonica και αποτελούσε ανέκαθεν έναν πονοκέφαλο για όσους ασχολούνται με τη γεωπονία και την κηπουρική, αφού έχει εξαιρετικά αργή ανάπτυξη. Το φυτό κατάγεται από το ιαπωνικό νησί Χονσού, αναπτύσσεται σε ορεινές περιοχές και τα τελευταία χρόνια είναι δημοφιλές σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μ. Βρετανία.
Ομάδα ερευνητών, ανάμεσα στους οποίους και γενετιστές, έμειναν έκπληκτοι όταν ανακάλυψαν ότι το φυτό έχει το μεγαλύτερο γονιδίωμα από οποιαδήποτε μορφή ζωής στον πλανήτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το Ρaris Japonica διαθέτει 150 δισεκατομμύρια ζεύγη βάσεων, τα δομικά υλικά, που ενώνονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν το DΝΑ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το γονιδίωμα του ανθρώπου που διαθέτει από τα μεγαλύτερα και πιο περίπλοκα στον πλανήτη είναι 50 φορές μικρότερο από αυτό του φυτού. Η ανακάλυψη θεωρείται σημαντική αφού, εκτός των άλλων, μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας νέας γενιάς φαρμάκων.
Πηγή: Το Βήμα

Τα φθινοπωρινά φύλλα και η... αφόδευση των δέντρων

Καθώς είμαστε στο φθινόπωρο και παντού γύρω μας -όπου τουλάχιστον υπάρχουν δένδρα- βλέπουμε κίτρινα, κόκκινα ή πορτοκαλί φύλλα πεσμένα στο δρόμο και το χώμα, είναι καλό να γνωρίζουμε την... ολοκαίνουρια θεωρία για το φαινόμενο.

Επιφανής βρετανός ερευνητής δημοσίευσε μια νέα μελέτη για τον λόγο που τα φύλλα των δένδρων το φθινόπωρο παίρνουν τόσους πολλούς και υπέροχους χρωματισμούς και στην συνέχεια πέφτουν στο έδαφος.
Η συμβατική γνώση αιώνων μας έλεγε ότι τα φύλλα των δένδρων εγκαταλείπουν τον κορμό του δένδρου επειδή το φθινόπωρο πέφτει η θερμοκρασία επιτρέποντας έτσι στα φυτά να μπουν στην περίοδο της ανάπαυσης και να κάνουν οικονομία ενέργειας.

Ένα στα πέντε είδη φυτών κινδυνεύει με εξαφάνιση

Ένα στα πέντε είδη φυτών στον πλανήτη κινδυνεύει με εξαφάνιση, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε την Τετάρτη.

Το ποσοστό των φυτών που απειλούνται με εξαφάνιση εμφανίζεται μειωμένο συγκριτικά με τα ευρήματα προηγούμενων μελετών, ωστόσο οι επιστήμονες διατηρούν μεγάλες επιφυλάξεις δεδομένου ότι κάθε χρόνο ανακαλύπτουν εκατοντάδες είδη φυτών, πολλά εκ των οποίων κινδυνεύουν.

Για τις ανάγκες της έρευνας οι επιστήμονες προχώρησαν σε τυχαία διαλογή 7.000 ειδών φυτών, από τα 400.000 είδη που είναι γνωστά μέχρι στιγμής.

Τελικά η έρευνα βασίστηκε σε 4.000 είδη φυτών καθώς για τα υπόλοιπα δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία.

Τσέρνομπιλ: Τα φυτά άντεξαν τη ραδιενέργεια

Ενας αμυντικός μηχανισμός επιτρέπει στα φυτά να προστατευτούν από τη βλαβερή ακτινοβολία

Παρά την τρομερή καταστροφή που υπέστη η περιοχή του Τσέρνομπιλ στην Ουκρανία και τις μεγάλες ποσότητες ραδιενέργειας που διέρρευσαν στο περιβάλλον, όταν εξερράγη ένας πυρηνικός αντιδραστήρας τον Απρίλιο του 1986, πολλά φυτά στην περιοχή δείχνουν να έχουν προσαρμοστεί στο μολυσμένο έδαφος, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Η ικανότητα προσαρμογής τους φαίνεται πως έχει να κάνει με τις μικρές μεταβολές που έχουν κάνει τα φυτά στα επίπεδα των πρωτεϊνών τους, όπως διαπίστωσε η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό περιβαλλοντικής επιστήμης και τεχνολογίας «Environmental Science and Technology».

Ενώ προηγούμενες έρευνες είχαν μελετήσει τις γενετικές μεταλλάξεις των φυτών λόγω ραδιενέργειας, αυτή τη φορά οι ερευνητές για πρώτη φορά εστίασαν την προσοχή τους στον τομέα της «πρωτεωμικής» (όρος που συνθέτει τις «πρωτεΐνες» και το «γονιδίωμα» και αναλύει όλες τις πρωτεΐνες που παράγονται από τα γονίδια ενός οργανισμού).

Η κλιματική αλλαγή απειλεί τα τροπικά δάση

Οι ειδικοί του Τμήματος Παγκόσμιας Οικολογίας στο Ίδρυμα Carnegie, προειδοποιούν ότι μέχρι το τέλος του 21ου αιώνα αν συνεχιστούν οι κλιματικές αλλαγές με τους ίδιους ρυθμούς, κινδευνεύει η χλωρίδα και η πανίδα των τροπικών δασών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», τα τροπικά δάση φιλοξεονούν τα περισσότερα από τα μισά είδη φυτών και ζώων της Γης.

Η νέα μελέτη των επιστημόνων υποστηρίζει ότι μέχρι το 2100 η κλιματική αλλαγή θα ευθύνεται για την αλλαγή της σύνθεσης των δύο τρίτων των τροπικών δασών στη Νότια Αμερική και του 70% των τροπικών δασών στην Αφρική.

Στον Αμαζόνιο οι αλλαγές στη βιοποικιλότητα μπορεί να φθάσουν στο 80%.

Επίσης, οι επιστήμονες τονίζουν ότι μέχρι το τέλος του αιώνα, το 18%-45% των φυτών και των ζώων που απαρτίζουν τα οικοσυστήματα των τροπικών δασών, θα παραμείνουν έτσι όπως τα γνωρίζουμε σήμερα.

Πηγή: econews.gr

Ασυνείδητοι έκοψαν αιωνόβιους αγριόκεδρους

Ερευνα διεξάγει το δασαρ χείο για να ανακαλύψει τον οδηγό μηχανήματος και τους συνεργούς του που ξερίζω σαν δέντρα σε έκταση 4 στρ. στην προστατευόμενη περιοχή που ανήκει στο Δίκτυο Νatura 2000

Απροστάτευτες είναι οι Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) του Δικτύου Natura 2000 στη χώρα μας, γεγονός που αναδεικνύεται από το νέο οικολογικό έγκλημα κοπής αιωνόβιων αγριόκεδρων, στην περιοχή της Λιμνοθάλασσας Γιάλοβας Μεσσηνίας.

Στην παραλία Αλμυρόλακκα βαρύ μηχάνημα ξερίζωσε κέδρους και ισοπέδωσε αμμόλοφους σε έκταση 4 στρεμμάτων, ενώ άγνωστος παραμένει μέχρι στιγμής ο οδηγός του μηχανήματος και το αρμόδιο δασαρχείο διεξάγει σχετική έρευνα.

Την καταστροφή στον οικότοπο της Γιάλοβας ανακάλυψαν μέλη της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (ΕΟΕ). Αμέσως ενημέρωσαν τη νομαρχία Μεσσηνίας, τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος και τη Γενική Διεύθυνση Δασών Μεσσηνίας.

Προστατευόμενη περιοχή είναι η ευρύτερη περιοχή της Λιμνοθάλασσας Γιάλοβας, καθώς έχει χαρακτηριστεί ως Τόπος Κοινοτικής Σημασίας και ανήκει στο Δίκτυο Natura 2000 και συγκεκριμένα στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ).

Σκαθάρι αφανίζει φοίνικες, συμφέροντα τρίβουν τα χέρια τους...

Πάνω από 1.000 δέντρα στην παραλιακή

Την καταστροφή ακόμη και προπολεμικών φοινίκων στην Λεωφόρο Ποσειδώνος αφήνει στο πέρασμά του, το φονικό κόκκινο σκαθάρι που προσβάλλει τα εισαγόμενα καλλωπιστικά φυτά που διακοσμούν την παραλία και τους κήπους των σπιτιών. 
Οι επιστήμονες  από το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, που παρακολουθούν την αλματώδη εξάπλωση του σκαθαριού, εκτιμούν ότι στα νότια προάστια της Αθήνας έχουν αφανιστεί περισσότεροι από 1.000 φοίνικες, με αποτέλεσμα τα συνεργεία των δήμων να μην προλαβαίνουν να ξεριζώνουν τα φυτά και να τα απομακρύνουν καθώς ο κίνδυνος προσβολής και των υγειών φοινίκων είναι πολύ μεγάλος. 
Το σκαθάρι τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και μπορεί να μεταφερθεί σε απόσταση έως και 7 χλμ. 

Το λουλούδι.. βουβουζέλα

Μία ακόμη βουβουζέλα κάνει την εμφάνισή της στη Νότια Αφρική, αυτή τη φορά όμως, ούτε ακούγεται ούτε και ενοχλεί. Αντίθετα, καθώς πρόκειται για ένα πανέμορφο λουλούδι, που μόλις ανακαλύφθηκε, πρόκειται μάλλον για “κόσμημα” της φύσης, παρότι η ονομασία του, με το πρώτο άκουσμα, δε δημιουργεί ευχάριστους συνειρμούς.
Το λουλούδι “βουβουζέλα” το βρίσκει κανείς σε αγρούς και εξοχές του Κέιπ Τάουν. Πήρε το όνομά του από το περίφημο αφρικανικό παραδοσιακό όργανο, που έγινε μόδα στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Όπως είναι φυσικό, είναι η πρώτη φορά, που ένα λουλούδι παίρνει το όνομα του από κάποιο γεγονός του Παγκοσμίου Κυπέλου Ποδοσφαίρου.
Το λουλούδι αυτό έχει έντονο κίτρινο χρώμα και το σχήμα του θυμίζει τρομπέτα με μακρύ μίσχο, ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα του, το Εθνικό Ινστιτούτο Βιοποικιλότητας (Sanbi).
Το φυτό ανήκει στην οικογένεια των Ιρίδων και η επιστημονική της ονομασία είναι Moraea elegant.
Στο εξής στη Νότια Αφρική θα αποκαλείται "Moraea βουβουζέλα", τιμής ένεκεν του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Πηγή: cosmo.gr / Σοφία Κατσαρέλη 

Ο «Μαθουσάλας» ήδη ζούσε όταν χτίστηκαν οι πυραμίδες

Το μυστικό της αιωνιότητας ίσως κρύβουν τα πιο ηλικιωμένα δένδρα της Γης

Άρχισαν να μεγαλώνουν όταν η Βόρεια Ευρώπη ήταν ακόμη καλυμμένη με πάγους και ο άνθρωπος είχε μόλις ανακαλύψει τον τροχό. Τα παλαιότερα δένδρα στον κόσμο, οι αρχαιότεροι έμβιοι οργανισμοί, ίσως κρύβουν το μυστικό της αιωνιότητας. Και όπως λένε οι ειδικοί, κινδυνεύουν μόνο από τον άνθρωπο. 

Το πεύκο «Μαθουσάλας» είχε ήδη συμπληρώσει 100 χρόνια ζωής στην Καλιφόρνια όταν οι Αιγύπτιοι έχτισαν τις πρώτες πυραμίδες. Το κυπαρίσσι του Ζωροάστρη αναπτύχθηκε στη Μεσοποταμία πριν από 4.000 χρόνια, όπως και το έλατο του Θλάνγκερνιου στην Ουαλία που άρχισε να ξεπετάγεται από τη ρίζα του την Εποχή του Χαλκού. Αν και παραμένουν όρθια, κάποια από αυτά τα υπεραιωνόβια δένδρα έχουν υποκύψει στη φθορά του χρόνου. Άλλα όμως είναι ακμαία και σφριγηλά όπως τις πρώτες δεκαετίες της ζωής τους. Μπορεί να τα συναντήσει κανείς σε πολλές περιοχές του πλανήτη: τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Λατινική Αμερική, την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, την Ιαπωνία και τη Νέα Ζηλανδία. 

Επιχείρηση Λουλούδια: Ομορφιά και δυστυχία

Στις χώρες της βόρειας Ευρώπης και της Αμερικής πωλούνται όλο τον χρόνο πανέμορφα λουλούδια, γαρύφαλλα, τριαντάφυλλα, ορχιδέες κ.ά. Πίσω από την ομορφιά των λουλουδιών βρίσκεται η υπερεκμετάλλευση χιλιάδων εργατριών στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική.

Στην Κολομβία οι γυναίκες εργάζονται κάτω από μεγάλη πίεση χρόνου στη βιομηχανία λουλουδιών στη Μπογκοτά. Πληρώνονται με μισθό μικρότερο από τον καθιερωμένο κατώτατο μισθό, που δεν επαρκεί ούτε για δεκαπέντε μέρες. Οι υπερωρίες δεν πληρώνονται. Όμως καμία εργάτρια δεν τολμάει να πει λέξη γιατί λόγω και της κρίσης η ανεργία στην περιοχή είναι πολύ μεγάλη και υπάρχει εξαθλίωση του κόσμου. Οι γυναίκες υπόκεινται αναγκαστικά σε τεστ εγκυμοσύνης και όλες οι έγκυες απολύονται αμέσως. Δεν ισχύουν κανόνες προστασίας κατά τον ψεκασμό μέσα στα θερμοκήπια γιʼ αυτό έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας από την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων.

Δυσοίωνο το μέλλον για τα δάση της Ελλάδας

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η χώρα μας έχει απολέσει περισσότερα από 2εκατομμύρια στρέμματα δασών και δασικών εκτάσεων, σύμφωνα με τα στοιχεία της δασικής χαρτογράφησης που πραγματοποίησε το WWF Ελλάς σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του προγράμματος «Το μέλλον των δασών».

Η απώλεια αυτή οφείλεται κυρίως σε δασικές πυρκαγιές, ενώ λόγω επέκτασης της γεωργίας, των οικισμών και άλλων υποδομών υπολογίζεται ότι έχουν χαθεί σχεδόν 4 εκατομμύρια στρέμματα φυσικών εκτάσεων χαμηλής βλάστησης.

Εκτός από την προφανή απώλεια δασικής γης, προς όφελος άλλων μορφών κάλυψης, οι δράσεις του WWF Ελλάς για τα δάση αποκαλύπτουν και άλλα σοβαρά προβλήματα που υποβαθμίζουν τον δασικό μας πλούτο και αναδεικνύουν τις ανάγκες διαχείρισης των φυσικών εκτάσεων, όπως:

- η ελλιπέστατη περιφρούρηση και αποκατάσταση των καμένων δασών και δασικών εκτάσεων που έχει ως αποτέλεσμα τη σταδιακή απώλεια της δασικής κάλυψης,

- η εγκατάλειψη δραστηριοτήτων μέσα στα δάση (υλοτομία, ορεινή κτηνοτροφία, ρητινοσυλλογή, ορεινή γεωργία) που δημιουργεί προβλήματα διαχείρισης και προστασίας, και

- η εντατικοποίηση της κτηνοτροφίας σε συγκεκριμένες περιοχές που δημιουργεί προβλήματα υποβάθμισης της βλάστησης και των εδαφών

Πεταλούδα που... τρώει ντομάτες

Εγκαταλείπεται όλο και περισσότερο η υπαίθρια καλλιέργεια ντομάτας λόγω της εξάπλωσης της μικρής πεταλούδας-παρασίτου «Ruta Absoluta», η οποία πρωτοεμφανίστηκε πέρυσι στη χώρα μας.

Η «Τuta Αbsoluta» είναι ο πλέον επιθετικός εχθρός της καλλιέργειας της ντομάτας που υπήρξε ποτέ, και εισήχθη στην Ευρώπη από τη Νότια Αμερική, μέσω της εισαγωγής φρούτων και λαχανικών που περιείχαν αβγά του παρασίτου. Το ξενόφερτο έντομο έχει κατακλύσει τις Μεσογειακές χώρες. Μάλιστα, η περυσινή αύξηση της τιμής της ντομάτας στη χώρα μας οφείλεται στις καταστροφές που προκάλεσε στις καλλιέργειες η «Τuta Αbsoluta».

«Aids» σκοτώνει τις ελιές

Χιλιάδες παραγωγικά δέντρα, κυρίως σε Χαλκιδική και Μαγνησία αλλά και σε Πιερία, Καβάλα έχουν προσβληθεί από έναν μύκητα-δολοφόνο. Το βερτισίλιο αχρηστεύει και τον αγρό, αφού παραμένει στο χώμα έως και 13 χρόνια

Μύκητας - δολοφόνος απειλεί με αφανισμό τους ελαιώνες της Βόρειας Ελλάδας. Το βερτισίλιο (verticillium) ευθύνεται για την καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων παραγωγικών δέντρων, κυρίως στους νομούς Χαλκιδικής και Μαγνησίας, αλλά και σε Πιερία, Καβάλα και άλλες περιοχές. Εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί παρά μόνο προληπτικά, καθώς δεν έχει βρεθεί ακόμα κάποιο φυτοφάρμακο που μπορεί να το εξοντώσει. Ελαιοπαραγωγοί έχουν βαφτίσει την ασθένεια που προκαλεί ο μύκητας ως «το Aids της ελιάς» λόγω του τρόπου δράσης του στο εσωτερικό του κορμού, που καταλήγει συνήθως στον αργό θάνατο του δέντρου.

Ο ιδιαίτερα επιθετικός μύκητας ζει στο έδαφος και προσβάλλει τις λεπτές ρίζες του ελαιόδεντρου, προκαλώντας την απόφραξη των αγγείων του ξύλου στον κορμό του.

Αρχικά μεταχρωματίζονται τα φύλλα και σταδιακά προκαλείται ξήρανση μεμονωμένων κλαδιών στα μεγάλης ηλικίας δέντρα (ημιπληγία) και πλήρης ξήρανση στα νεαρότερα (αποπληξία). Αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, είναι θέμα χρόνου η καταστροφή ολόκληρου του ελαιώνα, ενώ ακόμα χειρότερο είναι πως ουσιαστικά αχρηστεύει και τον αγρό, αφού παραμένει στο χώμα ως και 13 χρόνια και «χτυπάει» οποιοδήποτε άλλο δέντρο ή φυτό φυτευτεί.

Ανάφη: μήνυση σε μοναχούς για ξερίζωμα αιωνόβιων δέντρων…

Μήνυση κατά του ηγούμενου του μοναστηριού τηςΚαλαμιώτισσας για την παράνομη κοπή δέντρων στο δασύλλιο της παραλίας «Πρασιές» κατέθεσαν ο κοινοτάρχης της Ανάφης και ο διευθυντής της Υπηρεσίας Δασών Κυκλάδων.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας δεν είναι η πρώτη φορά που οι μοναχοί του μοναστηριού της Καλαμιώτισσας στην Ανάφη απασχολούν τις Αρχές.

Πρόσφατα μάλιστα είχαν επέμβει σε αρχαίο ιερό του Απόλλωνα Αιγλήτη, που βρίσκεται στο προαύλιο του μοναστηριού, πλακοστρώνοντας τον χώρο και μετατρέποντάς τον σε τόπο αναψυχής.

Σε δηλώσεις του σχετικά με το θέμα ο κοινοτάρχης Ανάφης, Ιάκωβος Ρούσος, τόνισε ότι  ο ηγούμενος της μονής ενήργησε αυτοβούλως, ξερίζωσε αιωνόβια αρμυρίκια στις «Πρασιές» και παρενέβη σε παραλία που δεν είναι ιδιοκτησία του.

Ορχιδέες: Οι μετρ της σεξουαλικής εξαπάτησης

Αποτελούν τη μεγαλύτερη στον κόσμο οικογένεια φυτών με περίπου 25.000 είδη και υποείδη (taxa), που κατατάσσονται σε πάνω από 900 γένη. Χαρακτηριστικό είναι πως 800 νέα είδη ανακαλύπτονται ή περιγράφονται ετησίως ανά τον κόσμο, όχι μόνο σε τροπικά απρόσιτα δάση, αλλά και στην Ευρώπη. Η χώρα μας διαθέτει πιθανώς τα περισσότερα είδη αυτοφυών ορχιδέων από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, συναγωνιζόμενη την Ιταλία και τη Γαλλία. Υπάρχουν αναφορές για τουλάχιστον 200 είδη που φύονται στην Ελλάδα, ενώ τα ενδημικά ανέρχονται στα 57.
Το εντυπωσιακότερο γένος της οικογένειας των Ορχιδιδών, είναι το Ophrys, που εκπροσωπείται στη χώρα μας με περισσότερο από 100 είδη, υποείδη και ποικιλίες. Βασικό του χαρακτηριστικό είναι ο περίεργος τρόπος αναπαραγωγής του, που γίνεται μέσω της σεξουαλικής εξαπάτησης ορισμένων αρσενικών εντόμων. Τα άνθη έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να μοιάζουν με θηλυκά μέλη υμενόπτερων, ενώ κάθε είδος έλκει ένα ξεχωριστό είδος εντόμου.

«Επιβιώνουν» τα δάση στην παγκόσμια αγορά άνθρακα;

«Η Αρμενία μια μέρα θα μετατραπεί σε έρημο», προειδοποίησε πρόσφατα ηΠαγκόσμια Τράπεζα με αφορμή τα νέα στοιχεία που ήρθαν στην επιφάνεια αναφορικά με την αποψίλωση των δασών της.
Για περισσότερα από 15 χρόνια, το μη κερδοσκοπικό πρόγραμμα «Σχέδιο της Αρμενίας για τα Δέντρα»(Armenian Tree Project) με έδρα τη Μασαχουσέτη, προχωρά σε αναδασώσεις ώστε να αποκατασταθεί η βλάστηση που χάθηκε στις αρχές του ’90, όταν η χώρα είχε πληγεί από την ενεργειακή κρίση.
Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα δύσκολο έργο, πριν λίγο καιρό οι ιδρυτές του προγράμματος άρχισαν να εξετάζουν το ενδεχόμενο πώλησης δικαιωμάτων εμπορίας ρύπων ώστε να αυξήσουν τα έσοδα για την υλοποίηση των δράσεών τους.
Ωστόσο το ερώτημα είναι αν η αγορά άνθρακα για την πραγματοποίηση περιβαλλοντικών προγραμμάτων συμβαδίζει με την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη των κοινοτήτων, όπου υλοποιούνται τα προγράμματα.
«Η σχέση μεταξύ δασοπονίας και άνθρακα είναι πολύ καινούρια και πολύ μπερδεμένη» τόνισε σε δηλώσεις του ο Τζέησον Σοχιγιάν, διευθυντής του προγράμματος «Σχέδιο της Αρμενίας για τα Δέντρα».

«Ο λόγος που οι άνθρωποι θέλουν να επενδύσουν στην αγορά άνθρακα είναι ότι καταλαβαίνουν ότι τα δέντρα και ο άνθρακας σχετίζονται. Ως εκ τούτου είναι εύκολο για το κοινό να συνδέσει την κλιματική αλλαγή με τα δέντρα», προσέθεσε ο κ. Σοχιγιάν.
Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη η αποψίλωση των δασών ευθύνεται για το 20% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου παγκοσμίως. Τα δέντρα απορροφούν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, οι οποίες υπολογίζονται κατάλληλα και αγοράζονται ως δικαιώματα ρύπων από εταιρείες και κράτη που θέλουν να αντισταθμίσουν τις εκπομπές τους.
Μέχρι σήμερα, τα δικαιώματα ρύπων που «αγοράζονται» για τη χρηματοδότηση περιβαλλοντικών προγραμμάτων αντιστοιχούν σε ένα πολύ μικρό ποσοστό της παγκόσμιας αγοράς άνθρακα.
Αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουν αδειοδοτηθεί πολλά προγράμματα στο πλαίσιο του Μηχανισμού Καθαρής Ανάπτυξης, τον «ευέλικτο μηχανισμό» του Πρωτοκόλλου του Κιότο που επιτρέπει στα αναπτυγμένα κράτη να αγοράζουν δικαιώματα εκπομπής ρύπων για την υλοποίηση περιβαλλοντικών προγραμμάτων σε αναπτυσσόμενα κράτη.
Η διαδικασία είναι περίπλοκη, καθώς τίθενται πολλά ερωτήματα αναφορικά με το πώς μπορεί κάποιος να υπολογίσει τους ρύπους. Για να διασφαλιστεί ότι η αγορά άνθρακα θα έχει περιβαλλοντικά οφέλη, πρέπει να υπάρχουν αυστηρά κριτήρια για τη χορήγηση αδειών.
Περιορισμούς αναφορικά με τις αντισταθμίσεις άνθρακα και την υλοποίηση περιβαλλοντικών προγραμμάτων σε αναπτυσσόμενα κράτη προβλέπει και το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων.
Πηγή: Econews.gr / Φ. Νικολάου

Οι καυτερές πιπεριές καταπολέμουν τον πόνο

Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι καυτερές πιπεριές μπορούν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός νέους είδους αναλγητικού, που πιστεύουν ότι για πρώτη φορά θα μπορεί να σταματήσει τον πόνο στην πηγή προέλευσής του. Οι επιστήμονες βρήκαν στο ανθρώπινο σώμα, στα σημεία του πόνου, μια ουσία παρόμοια με την καψικίνη ή καψαϊσίνη, η οποία είναι αυτή που κάνει τόσο καυτές τις κόκκινες πιπεριές.
Το μπλοκάρισμα αυτής της ουσίας στον ανθρώπινο οργανισμό μπορεί να σταματήσει τον χρόνιο πόνο. Η έρευνα, υπό τον δρα Κένεθ Χάργκριβς της Οδοντοϊατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Τέξας, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό κλινικών ερευνών «Journal of Clinical Investigation», σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ.
Η καψικίνη είναι το κύριο συστατικό στις καυτές πιπεριές που προκαλεί την αίσθηση του καψίματος στη γλώσσα, κάτι που το πετυχαίνει, καθώς η ουσία αυτή εισέρχεται σε υποδοχείς που βρίσκονται στα κύτταρα του σώματός μας. Κατά παρόμοιο τρόπο, όταν το σώμα τραυματίζεται, απελευθερώνει ουσίες τύπου καψικίνης -ειδικά λιπαρά οξέα (ΟLAM)- και αυτά, μέσω ανάλογων υποδοχέων, προκαλούν πόνο, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Οι υποδοχείς αυτοί στο σώμα μας αποτελούν μια μοριακή «δίοδο» για την ενεργοποίηση των νευρικών κυττάρων που αισθάνονται και μεταφέρουν τον πόνο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι υποδοχείς καψικίνης ουσιαστικά αποτελούν την «κλειδαριά» που «ξεκλειδώνει» την «πόρτα» του πόνου στους νευρώνες.

Το επόμενο βήμα θα είναι να επιδιωχθεί το μπλοκάρισμα αυτών των νέων «οδών» μεταφοράς της αίσθησης του πόνου. Πειράματα που έχουν ήδη γίνει σε ποντίκια στο εργαστήριο, έδειξαν ότι η αφαίρεση ενός γονιδίου που σχετίζεται με αυτούς τους κυτταρικούς υποδοχείς, αφαιρεί και την ευαισθησία του σώματος στην καψικίνη. Οι ερευνητές ξεκινούν την προσπάθεια να δημιουργήσουν φάρμακα που θα κάνουν κάτι παρόμοιο.
Σύμφωνα με τον Χάργκριβς, «πρόκειται για μια σημαντική πρόοδο στην κατανόηση των μηχανισμών του πόνου και στην πιο αποτελεσματική καταπολέμησή του. Ανακαλύψαμε μια οικογένεια από ενδογενή μόρια τύπου-καψικίνης, τα οποία απελευθερώνονται με φυσικό τρόπο στη διάρκεια ενός τραυματισμού και τώρα ξέρουμε πώς να μπλοκάρουμε αυτούς τους μηχανισμούς με μια νέα κατηγορία μη εθιστικών φαρμάκων».
Τελικά, οι ερευνητές προσδοκούν ότι τα νέα φάρμακα θα μπορούν να αντιμετωπίζουν διαφορετικές μορφές χρόνιου πόνου όπως του καρκίνου και των φλεγμονωδών παθήσεων όπως η αρθρίτιδα.
Τα περισσότερα σημερινά αναλγητικά δεν θεραπεύουν τον πόνο στην πηγή του, ενώ επιπλέον είναι εθιστικά και με δυνητικά επικίνδυνες παρενέργειες. Η ασπιρίνη π.χ. μπορεί να προκαλέσει θανατηφόρα αιμορραγία, οι αναστολείς COX-2 μερικές φορές μπορεί να επιφέρουν καρδιακά προβλήματα, η παρακεταμόλη μπορεί να βλάψει το συκώτι κ.α.
Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ