«Το Αυτί του Βαν Γκογκ: Πολ Γκογκέν και η Συμφωνία Σιωπής»

Ο Βαν Γκογκ συνάντησε τον Γάλλο ζωγράφο Πολ Γκογκέν για πρώτη φορά το 1887 στο Παρίσι. Ο Γκογκέν είχε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, και ο Βαν Γκογκ τον έπεισε το 1888 σε μία συμβίωση στη νότια Γαλλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της συμβίωσης ξέσπασαν διαμάχες μεταξύ των δύο ανδρών, που έπαιρναν βίαιο χαρακτήρα. Σε μια τέτοια διαμάχη στις 23 Δεκεμβρίου του 1888, ο Βαν Γκογκ, απείλησε τον Γκογκέν με ξυράφι. Ο Γκογκέν εγκατέλειψε το κοινό τους σπίτι. Ως αντίδραση σε αυτό ο Βαν Γκογκ έκοψε ένα κομμάτι από το αυτί του και το έδωσε σε μια πόρνη.
Αυτή είναι η γνωστή ιστορία του αυτιού του Βαν Γκογκ. Ωστόσο, 119 χρόνια μετά τον θάνατό του, το αυτί του Βίνσεντ έρχεται πάλι στην επικαιρότητα. Αιτία δύο ιστορικοί τέχνης που υποστηρίζουν ο Βαν Γκογκ δεν το έκοψε μόνος του, αλλά δέχτηκε επίθεση από τον Γκογκέν. Οι δύο Γερμανοί ιστορικοί τέχνης, που εξετάζουν εδώ και δέκα χρόνια τα στοιχεία της υπόθεσης, τις έρευνες της αστυνομίας, τις καταθέσεις των μαρτύρων και τις επιστολές του Βαν Γκογκ, υποστηρίζουν ότι ο Γκογκέν, άσος στην ξιφομαχία, πιθανότατα έκοψε το αυτί του Βαν Γκογκ με το σπαθί του στη διάρκεια μια διαμάχης. Υποστηρίζουν επίσης ότι οι δύο καλλιτέχνες συμφώνησαν να αποκρύψουν τα πραγματικά γεγονότα.
Στο βιβλίο τους «Το Αυτί του Βαν Γκογκ: Πολ Γκογκέν και η Συμφωνία Σιωπής» που εκδόθηκε στη Γερμανία, οι ακαδημαϊκοί Χανς Κάουφμαν και Ρίτα Βίλντεγκανς υποστηρίζουν ότι η επίσημη εκδοχή περιέχει ανακολουθίες και ότι και οι δύο καλλιτέχνες υπαινίχθηκαν ότι η αλήθεια ήταν πιο περίπλοκη.

Vincent van Gogh (1853 - 1890):
Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ, γιος Προτεστάντη πάστορα, γεννήθηκε τις 30 Μαρτίου του 1853, στο Ζούντερτ της Ολλανδίας. Μια χρονιά πριν η μητέρα του Άννα είχε φέρει στον κόσμο ένα θνησιγενή παιδί το οποίο επίσης είχε βαπτιστεί Βίνσεντ. Το γεγονός αυτό δημιούργησε στον καλλιτέχνη ένα αίσθημα ενοχής και στιγμάτισε τη ζωή του. Νέος προσπάθησε να βοηθήσει τους ανθρώπους κάνοντας τον ιερέα, σύντομα όμως τα παράτησε και έκανε διάφορες εργασίες. Οι πρώτες καλλιτεχνικές του προσπάθειες γίνονται σε ηλικία 27 ετών. Μέχρι το θάνατό του δημιουργεί ένα μεγάλο αριθμό έργων. Η τεχνική του χαρακτηρίζεται για τα φωτεινά και καθαρά χρώματα, τις πλατιές και βίαιες πινελιές, το παχύ στρώμα χρώματος και την προτίμηση του στο κίτρινο. Τον ενθουσιάζει η ζωγραφική νυχτερινών τοπίων. Επαναλαμβάνει το ίδιο θέμα πολλές φορές. Ζωγραφίζει 35 αυτοπροσωπογραφίες και τα πρόσωπα που ζουν γύρω του. Όσο ζούσε πούλησε ένα μόνο έργο. Σήμερα οι πίνακές του είναι πανάκριβοι.