Γονείς διαμαρτύρονται έντονα σε εκπαιδευτικούς γιατί τα παιδιά τους δεν κρίθηκαν κατάλληλα να συνεχίσουν το σχολείο μεταπηδώντας στο Γυμνάσιο αλλά είναι υποχρεωμένα να συνεχίσουν σε σχολεία που οδηγούν σε επαγγελματικές σχολές. Ορισμένοι γονείς έχουν μαζί τους δικηγόρο και θα καταφύγουν στη δικαιοσύνη κατά της απόφασης των εκπαιδευτικών. Άλλοι απειλούν τους εκπαιδευτικούς. Ένας πατέρας, εκτός εαυτού, χτυπάει μια δασκάλα. Οι παραπάνω σκηνές διαδραματίζονται όλο και πιο συχνά στα γερμανικά σχολεία.
Στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η κάθε πολιτεία (Länder) έχει την ευθύνη για τα σχολεία και τη διαχείριση του εκπαιδευτικού συστήματος, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες που ορίζονται από το σύνταγμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν 16 εκπαιδευτικά συστήματα που διαφέρουν μεταξύ τους σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό.
Το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα προβλέπει, αρχικά, την καθολική φοίτηση των παιδιών ως την Δ΄ Δημοτικού (με εξαίρεση τις Berlin, Brandenburg όπου διαρκεί 6 χρόνια). Μόλις αυτή ολοκληρωθεί αποφασίζεται αν το παιδί θα συνεχίσει τη φοίτησή του στο Γυμνάσιο (το απολυτήριό του, Abitur, οδηγεί στο πανεπιστήμιο) ή στην Hauptschule (σχολείο κατώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που παρέχει βασική γενική εκπαίδευση) και Realschule (σχολείο κατώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που παρέχει στους μαθητές ευρύτερη γενική εκπαίδευση).
Ποιος όμως αποφασίζει για το που θα συνεχίσει τη φοίτηση του ένας μαθητής;
- Σε οκτώ ομόσπονδα κρατίδια τον τελικό λόγο τον έχουν οι εκπαιδευτικοί.
- Στα υπόλοιπα οκτώ οι γονείς αποφασίζουν για το μέλλον των παιδιών τους, παίρνοντας όμως υπόψη τις υποδείξεις και συμβουλές του σχολείου.
Σε όλα όμως τα ομόσπονδα κρατίδια, ασκείται όλο και πιο έντονη κριτική σχετικά με το νεαρό της ηλικίας στο οποίο γίνεται το ¨ξεσκάρτισμα¨ των μαθητών. Οι καιροί έχουν αλλάξει και στη Γερμανία. Σήμερα το ποσοστό αυτών που παίρνουν το απολυτήριο Γυμνασίου (Abitur) για να εισαχθούν στα πανεπιστήμια είναι 27% έναντι 16% που ήταν πριν 30 χρόνια. Όλο και περισσότεροι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να συνεχίσουν στο Γυμνάσιο, γιατί θεωρούν ότι μόνο έτσι θα αποφύγουν αργότερα τον εφιάλτη της ανεργίας.
Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα την πόλωση μεταξύ εκπαιδευτικών-γονέων από τη μία και από την άλλη τη μεγαλύτερη πίεση που ασκούν οι γονείς στα παιδιά τους για άριστη επίδοση στο σχολείο. Πληθαίνουν τα ιδιαίτερα μαθητών ήδη από την Α΄ Δημοτικού!!!
Ο διαχωρισμός όμως των μαθητών από μικρή ηλικία έχει και την κοινωνική του διάσταση. Μεταξύ παιδιών που έχουν την ίδια επίδοση-βαθμολογία στο σχολείο, στέλνονται στο Γυμνάσιο εκείνοι των οποίων και οι γονείς είναι απόφοιτοι Γυμνασίου. Κάποια δέκατα στη βαθμολογία κρίνουν τη ζωή και τη σταδιοδρομία παιδιών.
Πηγή: Der Spiegel
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου