Οι φάκελοι κάηκαν ...

Ένα σωρό πράγματα αγοράσαμε με το πρόσχημα των Ολυμπιακών, αυτό το παμφάγο «όραμα», κι ένα σωρό κτίρια χτίσαμε.
Τα σύνεργα που αποκτήσαμε, υποτίθεται, «για την τρομοκρατία» είτε αποδείχθηκαν άχρηστα και περιττά είτε απλώς έδωσαν την ευκαιρία στους εμπλακέντες να απολαύσουν τις μίζες τους, και είμαστε τώρα με την αγωνία ποιοι από τους νομείς της εξουσίας, οι πρώην ή οι νυν, λαδώθηκαν περισσότερο. Όσο για τα γήπεδα και τα στάδια, και από αυτά τα μισά ήταν περιττά• αρκούσαν οι πρόχειρες λυόμενες κατασκευές, οι οποίες όμως ήταν πολύ λιγότερο δαπανηρές, άρα πολύ λιγότερο αποδοτικές για όσους έχουν συνηθίσει να απομυζούν δημόσιο χρήμα για να ανταμείβουν έτσι το εθνικό τους φιλότιμο. Τους Ολυμπιακούς τους πληρώσαμε πανάκριβα, και συνεχίζουμε να τους πληρώνουμε. Και για να υπάρξει φαίνεται μια κάποια απόσβεση, η καλή μας η κυβέρνηση αποφάσισε να χρησιμοποιούνται οι κάμερες παντού και με οποιαδήποτε αφορμή, και βέβαια δίχως την άδεια εισαγγελέα.
Σύμφωνα με έναν παλιό θρύλο -τι παλιό δηλαδή, πενταετή- οι κάμερες αυτές αγοράστηκαν για να διευκολυνθεί η διαχείριση της κυκλοφορίας των οχημάτων, εξ ου και η ονομασία τους. Οι κυβερνητικοί ορκίζονταν ότι δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ για άλλον σκοπό, πονηρό, και ότι πάντοτε θα ζητούν την άδεια του εισαγγελέα και τη σύμφωνη γνώμη της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, η δικαιοδοσία της οποίας πάντως, όπως και των άλλων ανεξάρτητων αρχών, έχει συρρικνωθεί. Όσοι δεν έχουν πάει ποτέ σε διαδήλωση ή, οι παλαιότεροι, έχουν να πάνε από τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, όταν ήταν κι αυτοί αμπεχονόβιοι και δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα πόσο ηδονικό είναι να σε ντύνουν δέκα μεγάλοι και τρανοί οίκοι μόδας και να πέφτει η διαφήμισή τους ζευγαρωμένη με το σπουδαίο τηλεοπτικό σου όνομα, δεν έχουν τίποτα να φοβούνται.
Όσοι ωστόσο δεν πιστεύουν πως η Ιστορία τελείωσε μαζί με τη μικροϊστορία της αφεντιάς τους και συνεχίζουν να παίρνουν τους δρόμους, ξέρουν ότι μία στις δύο φορές θα λουστούν με δακρυγόνα και καπνογόνα, χωρίς αιτία κι αφορμή. Ξέρουν επίσης ότι μία στις πέντε φορές δεν θα αντέξουν τη δακρυγόνο επίθεση ούτε τις επίσης άνευ αιτίας και αφορμής ροπαλιές, και ή θα στρέψουν ανοιχτή την παλάμη τους κατά των ΜΑΤ (αλλά αυτό είναι περιύβριση αρχής) ή, οι πιο θυμωμένοι, ίσως πετάξουν κάνα μπουκάλι ή νεράντζι. Και αυτό δεν είναι απλώς περιύβριση αρχής, είναι αντίσταση κατά της αρχής. Με μια καλή διαχείριση των εικόνων που θα έχουν καταγράψει οι κάμερες, θα βρεθείς τυλιγμένος σε βιντεοταινίες που θα σε εμφανίζουν σαν τον Καπετάν Μοβόρο της Σταδίου ή της Πατησίων.
Αν έτυχε μάλιστα δύο μήνες νωρίτερα να σε συλλάβουν για κάνα φοβερό και τρομερό πλημμέλημα και κράτησαν το DNA σου, όπως ο νόμος πλέον ορίζει, ο νόμος του γενικευμένου ηλεκτρονικού φακελώματος δηλαδή, τότε μαύρο φίδι που σ’ έφαγε. Εσένα του καημένου άλλωστε, του κανονικού ανθρώπου, πού να σου βρεθούν λεφτά για να προσλάβεις «γνωστό ποινικολόγο».
Πηγή: Tου Παντελη Μπουκαλα / kathimerini