Το "ξεθώριασμα" των κοραλλιών

Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι είναι τα πιο εντυπωσιακά και πλούσια θαλάσσια οικοσυστήματα στον πλανήτη. Πολύπλοκοι και παραγωγικοί, οι κοραλλιογενείς ύφαλοι παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των οικοσυστημάτων των τροπικών ωκεανών εδώ και 250 εκατομμύρια χρόνια και έχουν πολύ μεγάλη σημασία για τον τουρισμό, την αλιεία και την προστασία των ακτών. Παγκοσμίως, πολλοί άνθρωποι εξαρτώνται μερικά ή αποκλειστικά από τους κοραλλιογενείς υφάλους.
Το "ξεθώριασμα των κοραλλιών" είναι μία κατάσταση που μπορεί να προξενήσει σημαντική ζημιά ακόμα και να καταστρέψει οριστικά ολόκληρους κοραλλιογενείς υφάλους. Τα κοράλλια περιέχουν μικροσκοπικά φύκια που ονομάζονται zooxanthellae (συμβιωτικά άλγη), τα οποία προμηθεύουν στα κοράλλια τροφή και τους δίνουν τα ζωντανά τους χρώματα. Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες των ωκεανών επιβαρύνουν τα κοράλλια, τα οποία αποβάλλουν τα zooxanthellae με αποτέλεσμα να ασπρίζουν ή να ξεθωριάζουν. Αν τα zooxanthellae δεν επιστρέψουν στο κοράλλι, τότε αυτό θα πεθάνει.
Όπως ακριβώς οι πάγοι στους πόλους και οι παγετώνες, έτσι και τα κοράλλια είναι εξαιρετικά ευαίσθητα στη θερμοκρασία και είναι ένας πολύ καλός δείκτης για τον αντίκτυπο των κλιματικών αλλαγών παγκοσμίως. Μία αύξηση της ανώτατης καλοκαιρινής θερμοκρασίας μόλις κατά 1o C μπορεί να προκαλέσει το ξεθώριασμα (λεύκανση) των κοραλλιών. Όλο και πιο συχνά, το ξεθώριασμα των κοραλλιών συνοδεύεται από μαζικούς θανάτους οικοσυστημάτων κοραλλιογενών υφάλων.
Ένα παράδειγμα αυτού του προβλήματος είναι ο ύφαλος Great Barrier Reef της Αυστραλίας. Με μήκος περίπου 2.000 χιλιομέτρων, θεωρείται ο μεγαλύτερος ύφαλος του κόσμου. Το 2002 υπέστη τη χειρότερη μορφή αποχρωματισμού με περισσότερο από το 60% του υφάλου να έχει πληγεί από το φαινόμενο. Αν η θερμοκρασία συνεχίσει να ανεβαίνει, με τον ίδιο ρυθμό, ολόκληρος ο ύφαλος μπορεί να χαθεί μέσα στα επόμενα 50 χρόνια. Εκατοντάδες είδη που ζουν σε αυτόν θα πεθάνουν κι αυτά, στερημένα από το φυσικό τους περιβάλλον.
Πηγή: Greenpeage