Η ερωτική σχέση του ανθρώπου με την μπάλα χάνεται στα βάθη των αιώνων. Στην αρχαία Ελλάδα ήταν φτιαγμένη από ύφασμα ή δ΄ρμα και παραγεμισμένη με μαλλί προβάτου ή με πούπουλα. Στη Ρώμη, την παραγέμιζαν με φτερά ή με ένα είδος γεμάτης αέρα σαμπρέλας από κοιλιά ζώου. Οι λεγεωνάριοι, πάντως, προτιμούσαν να παίζουν έχοντας για μπάλα το κρανίο νεκρού εχρθού. Αργότερα, το υλικό ήταν σαμπρέλα από δέρμα γουρουνιού, γεμάτη αέρα. Με σχήμα ακανόνιστο, με αποτέλεσμα γι΄ αλλού την έστελναν κι αλλού κατέληγε. Η πρώτη καταγραφή προδιαγραφών έγινε στα 1872 στη Βρετανία, για να ορίσει πώς πρέπει να είναι η μπάλα ποδοσφαίου. Ήταν η χρονιά που παίχτηκε ο πρώτος διεθνής αγώνας (30 Νοεμβρίου, στο Πάρτικ της Γλασκόβης) μεταξύ των ομάδων Σκοτίας και Αγγλίας (έληξε 0-0). Τον παρακολούθησαν 4.000 θεατές. Συνθετικό υλικό
Οι πρώτες σύγχρονες μπάλες ποδοσφαίρου είχαν σαμπρέλες από καουτσούκ και οχτώ χωρίσματα, σε ρόμβους (32 σήμερα). Τώρα πια (από το 1960) φτιάχνονται από συνθετικό υλικό, με τις πιο καλές να συνδυάζουν δέρμα και ύφασμα. Στην πιο άγρια μορφή του το ομαδικό παιχνίδι με μπάλα παιζόταν από τους Μάγια: Ο αρχηγός των νικημένων θυσιαζόταν στο θεό Ήλιο, τον οποίο υποτίθεται ότι απεικόνζε η μπάλα. Στην πιο ειρηνική συναντιέται στο τελετουργικό «κεμάρι», της μεσαιωνικής Ιαπωνίας, που δεν αναδείκνυε νικητή. Οι αρχαίοι Έλληνες αρέσκονταν στα ομαδικά παιχνίδια «επίσκυρο», «ουρανία», «φαινίδα» και «κερητίζειν». Οι Ρωμαίοι στο «harpostum». Λίγο μετά το 1500, στη Φλωρεντία γεννήθηκε το «calico», προπομπός του ποδοσφαίρου. Σήμερα εκτός από το ποδόσφαιρο, άπειρα παιχνίδια, ομαδικά ή όχι, παίζονται με μπάλες.
Πηγή: Έθνος, Κάρολος Μπρούσαλης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου