Ισημερία

Ισημερία είναι το ημερονύκτιο κατά το οποίο έχουν ίση διάρκεια η μέρα και η νύχτα. Είναι διαρκές φαινόμενο στον ισημερινό της Γης και συμβαίνει δύο φορές το χρόνο για όλες τις άλλες περιοχές. Την πρώτη φορά στις 21 Μαρτίου, οπότε έχουμε την εαρινή ισημερία και ο Ήλιοςβρίσκεται στο εαρινό ισημερινό σημείο. Τη δεύτερη φορά, στις 23 Σεπτεμβρίου, οπότε έχουμε τη φθινοπωρινή ισημερία και ο Ήλιος βρίσκεται στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο.
Τα σημεία γ και γ΄ είναι τα σημεία όπου ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική. Το σημείο γ είναι η αφετηρία για τη μέτρηση της ορθής αναφοράς ενός ουράνιου αντικειμένου.
Πηγή: astronomia.gr


Περίοδος κατά την οποία εξισώνονται οι χρονικές διάρκειες της ημέρας και της νύχτας σ` ολόκληρη τη Γη. Στην ισημερία ο Ήλιος είναι ακριβώς πάνω από τον ισημερινό. Στο διάστημα του έτους έχουμε δύο ισημερίες, την εαρινή και τη φθινοπωρινή. Η εαρινή ισημερία αντιστοιχεί στις 21 Μαρτίου. Τότε, ο Ήλιος που κινείται πάνω στην εκλειπτική, καθώς μεταβαίνει από το νότιο ημισφαίριο στο βόρειο, περνά από το εαρινό ισημερινό σημείο. Κατά την εαρινή ισημερία αρχίζει η άνοιξη. Για τη μέτρηση των ουράνιων μεσημβρινών χρησιμοποιείται ως αφετηρία το εαρινό σημείο. Η φθινοπωρινή ισημερία αντιστοιχεί στις 23 Σεπτεμβρίου. Ο Ήλιος, καθώς μεταβαίνει από το βόρειο ημισφαίριο στο νότιο ημισφαίριο του ουρανού, περνά από το φθινοπωρινό ισημερινό σημείο. Τότε είναι η αρχή του φθινόπωρου. Οι παραπάνω ημερομηνίες των ισημεριών αναφέρονται στο βόρειο ημισφαίριο, ενώ στο νότιο ημισφαίριο οι ημερομηνίες αυτές είναι αντίθετες. Μετάπτωση των ισημεριών είναι η μετάθεση των δύο ισημερινών σημείων, τα οποία, επειδή και η εκλειπτική και ο ουράνιος ισημερινός υφίστανται περιοδικές μεταθέσεις, δε μένουν σταθερά.
Πηγή: LivePedia