Πενικιλίνη

Αντιβιοτικό φάρμακο που απομονώθηκε από τα προϊόντα μεταβολισμού του μύκητα penicilium nοtatum. Η αντιμικροβιακή ενέργεια αυτής της μούχλας παρατηρήθηκε για πρώτη φορά από το Φλέμινγκ το 1928. Η π. που πήραν όμως τότε ήταν ακάθαρτη και δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για θεραπευτικούς σκοπούς. Η καθαρή μορφή της π. απομονώθηκε το 1939 από το Χόουαρ Φλόουρι και η βιομηχανική παρασκευή της άρχισε το 1943 στην Αμερική.
Αντιμικροβιακή ενέργεια
Η π. δεν έχει μόνο αντισηπτική ενέργεια, αλλά και απολυμαντική. Ευπαθή μικρόβια στην π. είναι: 1) Οι θετικοί κόκκοι κατά Γκραμ. Αυτοί είναι ο πνευμονιόκοκκος, ο αιμολυτικός στρεπτόκκοκκος, ο πρασινίζων στρεπτόκοκκος. Οι σταφυλόκοκκοι σήμερα είναι συνήθως ανθεκτικοί σ` αυτή. 2) Από τους αρνητικούς κατά Γκραμ κόκκους ευπαθείς είναι ο γονόκοκκος και ο μηνιγγιτιδόκοκκος. 3) Τα θετικά κατά Γκραμ βακτηρίδια. Αυτά είναι το βακτηρίδιο του σπληνάνθρακα, τα κλωστηρίδια της αερογόνου γάγγραινας, το βακτηρίδιο της διφθερίτιδας, το κλωστηρίδιο του τετάνου. 4) Οι σπειροχαίτες. 5) Οι ακτινομύκητες.
Το δυσάρεστο της π., όπως και των άλλων αντιβιοτικών, είναι ότι οι ευπαθείς σ` αυτήν μικροοργανισμοί γρήγορα γίνονται ανθεκτικοί και κυρίως όταν το φάρμακο χορηγείται σε μικρές δόσεις. Η αντοχή αυτή των μικροοργανισμών οφείλεται στην παραγωγή από μέρους τους ενός ενζύμου που λέγεται πενικιλινάση.
Πηγή: LivePedia