Χρυσός κι άλλος χρυσός στην αρχαία Πέλλα

Ανεξάντλητα «εχέδωρη» για τους αρχαιολόγους, αλλά και την Ιστορία αποδεικνύεται η μακεδονική γη. Δεκάδες χρυσά αντικείμενα (μάσκες, επιστόμια πολεμιστών, κοσμήματα γυναικών κ.ά.) προσέθεσε στα εκατοντάδες της δεκαετούς ανασκαφικής «σοδειάς» η φετινή έρευνα 50 μόλις τάφων από το νεκροταφείο του αρχαίου οικισμού στο Αρχοντικό Πέλλας.
Στις ταφές των αρχαϊκών κυρίως χρόνων (580-480 π.Χ.) εντοπίστηκαν χάλκινα κράνη πολεμιστών διακοσμημένα με χρυσά ελάσματα, σιδερένια όπλα, χρυσά ελάσματα για τη διακόσμηση του προσώπου, των χεριών και των ποδιών των νεκρών, χρυσά επιστόμια και μενταγιόν και στις γυναικείες ταφές (οι γυναίκες ήταν ενταφιασμένες φορώντας τη στολή του γάμου) δεκάδες χρυσά, ασημένια και χάλκινα κοσμήματα (δαχτυλίδια, περόνες, πόρπες, βραχιόλια κ.ά.)
«Η θέση και το μέγεθος του οικισμού με τα εκτεταμένα νεκροταφεία του πιστοποιούν ότι πρόκειται για μια ακμαία πόλη (ενδεχομένως πρόκειται για τη γνωστή από τις ιστορικές πηγές Τύρισσα, την πόλη του τυριού), που είχε ιδρυθεί στο μέσο μιας εύφορης περιοχής, πάνω στο σταυροδρόμι των βασικών οδικών αξόνων της Κάτω Μακεδονίας. Οι νεκροί που ανήκαν στις ίδιες κοινωνικές ομάδες ενταφιάζονταν κατά οικογενειακές συστάδες, πατριές και γένη. Οι κοινωνικές διακρίσεις ίσχυαν, όπως αποδεικνύεται, ακόμα και 3.000 χρόνια πριν. Οι οικονομικά και κοινωνικά εύρωστοι εξασφάλιζαν "πρώτο τραπέζι πίστα" και στον θάνατο», είπε χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» ο αρχαιολόγος της ΙΖ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Παύλος Χρυσοστόμου.
Από το 2000 που άρχισε η ανασκαφική έρευνα στο νεκροταφείο του αρχαίου οικισμού στη σημερινή θέση Αρχοντικό της Πέλλας, συνολικής έκτασης 200 στρεμμάτων, έχουν ανασκαφεί 965 τάφοι σε έκταση μόλις 11 στρεμμάτων (η φετινή χρυσή «σοδειά» αφορά την έρευνα μόλις 50 τάφων σε έκταση μικρότερη του ενός στρέμματος). Η συνολική αρχαιολογική συγκομιδή (μόλις του 5% της έκτασης) ξεπερνά τα 1.000 χρυσά, χάλκινα, σιδερένια κοσμήματα και αντικείμενα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας.
Τα νέα ευρήματα, πέραν του χρυσού και της υψηλής τεχνικής τους, χρονολογούνται στα χρόνια της βασιλείας του Αλκέτα, παππού του Μεγάλου Αλεξάνδρου και πιστοποιούν ότι η εγκατάσταση των Μακεδόνων στην περιοχή έγινε από τα μέσα του 7ου π.Χ. αιώνα, δύο και πλέον αιώνες πριν από την εποχή του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Πηγή: Τα Νέα