Ιταλός πολιτικός και συγγραφέας (Φλωρεντία 1469-1527). Γραμματέας της δεύτερης καγκελαρίας της Φλωρεντινής Δημοκρατίας (1498), ταξίδεψε για διπλωματικές αποστολές στη Γαλλία, στην Ελβετία και σε διάφορες περιοχές της Ιταλίας. Με την επιστροφή των Μεδίκων στην εξουσία, η πολιτική σταδιοδρομία του Μ. διακόπηκε, επειδή θεωρήθηκε αντίπαλός τους. Φυλακίστηκε μάλιστα και βασανίστηκε ως ύποπτος για συμμετοχή στη συνωμοσία εναντίων των Μεδίκων. Το 1513 αποφυλακίστηκε και αποσύρθηκε στο κτήμα του, όπου αφοσιώθηκε στη συγγραφή πολιτικών και ιστορικών λογοτεχνικών έργων. Άρχισε με τη συγγραφή του έργου "Λόγοι για την πρώτη δεκαετία του Τίτου Λίβιου", που το διέκοψε για να γράψει τον "Ηγεμόνα" και το συνέχισε αργότερα. Το 1516 ασχολήθηκε έντονα με το ιταλικό γλωσσικό ζήτημα και έγραψε το "Διάλογο γύρω από τη γλώσσα μας", όπου υποστηρίζει την καθιέρωση της φλωρεντινής διαλέκτου. Ακολουθούν πολλές κωμωδίες, όπως "Ο Μανδραγόρας", τα έμμετρα "Κεφάλαιο", διάλογοι "Περί της τέχνης του πολέμου", διηγήματα και ιστορίες "Ο αρχιδιάβολος Μπελφαγκόρ", "Φλωρεντινές ιστορίες" και πολλά άλλα. Γνωστός ως λόγιος και κωμωδιογράφος, παρά ως πολιτικός, προκάλεσε μεγάλη έκπληξη με τη δημοσίευση του "Ηγεμόνα". Αν και στους "Λόγους για την πρώτη δεκαετία του Τίτου Λίβιου" παρουσιάζεται υπέρμαχος της δημοκρατικής διακυβέρνησης, στον "Ηγεμόνα" προτείνει τη δημιουργία ενός ισχυρού και αυστηρού μοναρχικού κράτους. Στα 26 κεφάλαια του πολύκροτου αυτού έργου του αναπτύσσει τους τρόπους που πρέπει να χρησιμοποιεί ο ηγεμόνας απέναντι στους υπηκόους του, για να πετύχει τους σκοπούς του. Παρουσιάζει τις πολιτικές μηχανορραφίες και δολοπλοκίες ως όπλα του μονάρχη. Ο "Ηγεμόνας" προκάλεσε πολλές αντιδράσεις και έγινε αιτία να δημιουργηθεί ο όρος "μακιαβελισμός", που σημαίνει τη χωρίς τύψεις καταπάτηση κάθε ηθικού φραγμού για χάρη των σκοπών των ηγεμόνων. Το ύφος του Μ. είναι απλό χωρίς εξωτερικά στολίδια, αρκετά ζωηρό με τη χρησιμοποίηση πολλών συντακτικών σχημάτων και διαλόγων με υποθετικούς συνομιλητές. Στην κωμωδία του "Μανδραγόρας", που θεωρείται αριστούργημα του κωμικού θεάτρου του 16ου αι., επιτίθεται με καυστικό τρόπο στον απορροφημένο από την ικανοποίηση των αισθητικών απολαύσεων λαό. Ο Μ. θεωρείται ένας από τους κορυφαίους πεζογράφους της Αναγέννησης.Πηγή: LivePedia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου