![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjroZQ_JTK1P648rgJo4Nn4mpBGov28mhtWrn1NIL3ijwr28kTBX1CYOXzWYeYeVOO_YP_ConE9iIlu5d9pFNBV6J1tT0vEerQf0_WNCWrkyHSqKLtudh_2gB_sRDKepYu396cn3bd9lL4/s400/1087712_b.jpg)
Ο τεράστιος λάκος βρίσκεται σε απόσταση 150 χιλιομέτρων από το αρχιπέλαγος των Αζορών και σε βάθος δύο χιλιομέτρων. Έχει βάθος 110 μέτρα και στο κέντρο του φέρει έναν κυκλικό λόφο ύψους 300 περίπου μέτρων, ο οποίος θυμίζει κρόκο σε αβγό μάτι.
Αυτού του είδους η κεντρική ανύψωση είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των κρατήρων που δημιουργούνται από πτώσεις διαστημικών βράχων ή κομητών, καθώς το έδαφος αναπηδά αμέσως μετά το χτύπημα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι κοντά στο τηγανητό αβγό, σε απόσταση 3-4 χιλιομέτρων, βρίσκεται ένας μικρότερος αλλά παρόμοιος σχηματισμός. «Βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Αν το Τηγανητό Αβγό είναι κρατήρας, θα μπορούσε κι αυτό να είναι κρατήρας» δήλωσε στο BBC ο Δρ Φρεντερίκο Ντίας της Ομάδας για την Επέκταση της Πορτογαλικής Υφαλοκρηπίδας.
Η Ομάδα, που έχει ως στόχο να προσδιορίσει μέχρι πού εκτείνεται πραγματικά η υφαλοκρηπίδα της Πορτογαλίας, ανακάλυψε τη λεκάνη το 2008 στη διάρκεια υδρογραφικής αποστολής που πραγματοποιήθηκε με ηχοβολιστικά μηχανήματα.
Νέα αποστολή φέτος το φθινόπωρο επιβεβαίωσε την ύπαρξή του και απέκλεισε το ενδεχόμενο ηφαιστειακής προέλευσης.
Του χρόνου, η περιοχή θα ερευνηθεί εκ νέου με ρομποτικό βαθυσκάφος. «Για να είμαστε σίγουροι [ότι πρόκειται για κρατήρα], πρέπει να πάρουμε δείγματα και να δημιουργήσουμε το προφίλ των ιζηματογενών στρωμάτων προκειμένου να εξακριβώσουμε ότι υπάρχει πραγματικά μια κεντρική ανύψωση λόγω της πρόσκρουσης» ανέφερε ο Δρ Ντίας, παρουσιάζοντας την ανακάλυψη στο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Εταιρείας που πραγματοποιείται στο Σαν Φρανσίσκο.
Αν επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για κρατήρα, η πρόσκρουση που τον δημιούργησε πρέπει να ήταν σχετικά πρόσφατη -τα βασαλτικά πετρώματα του πυθμένα σε αυτό το σημείο έχουν πιθανή μέγιστη ηλικία τα 17 εκατομμύρια χρόνια.
Πηγή: Newsroom ΔΟΛ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου