Tη θεωρία που θέλει τη διαδικασία της ύπνωσης να «γομώνει» τον ανθρώπινο εγκέφαλο, καθιστώντας τον δεκτικό στην υποβολή, ήρθε να ενισχύσει ακόμη περισσότερο μια πρόσφατη επιστημονική έρευνα, η οποία αποδεικνύει στην ουσία την πραγματική υπόσταση του φαινομένου.
Η έννοια του όρου «γόμωση» συνίσταται στην προκαταρκτική επεξεργασία, δηλαδή το αρχικό επίστρωμα που προλειαίνει το έδαφος προκειμένου να «επιτρέψει» ο εγκέφαλος στο υπό ύπνωση άτομο να βιώσει συγκεκριμένες μεταβολές που σχετίζονται με τον τρόπο που νιώθει, σκέφτεται και συμπεριφέρεται.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, δρα Ουίλιαμ ΜακΓκέον, λέκτορα του τμήματος Ψυχολογίας στο βρετανικό πανεπιστήμιο Hull, τα στοιχεία που προέκυψαν από την επεξεργασία και την ανάλυση των ψηφιακών απεικονίσεων από τομογράφο, της δραστηριότητας του εγκεφάλου υπό συνθήκες ύπνωσης, καταδεικνύουν ότι οι μεταβολές που καταγράφηκαν δεν οφείλονταν απλώς στη χαλάρωση του υπνωτιζόμενου αλλά στην ίδια τη διαδικασία της ύπνωσης.
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε σε πρώτη φάση τον τρόπο με τον οποίο αντιδρούν οι άνθρωποι στην ύπνωση, επιλέγοντας 10 εθελοντές οι οποίοι χαρακτηρίζονταν ως εξαιρετικά ευεπηρέαστοι και άλλους επτά οι οποίοι δεν ανταποκρίνονταν θετικά στην εφαρμογή της τεχνικής, πέραν του γεγονότος ότι ένιωθαν περισσότερο χαλαρωμένοι.
Εντολές
Στους συμμετέχοντες ζητήθηκε να εκτελέσουν κάποια «εντολή» υπό συνθήκες ύπνωσης, όπως, για παράδειγμα, να αφεθούν στις μελωδίες μιας φανταστικής μουσικής, την ώρα που η δραστηριότητα του εγκεφάλου τους καταγραφόταν εν αγνοία τους, μέσω ειδικών μηχανημάτων τόσο κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των εντολών όσο και στο μεταξύ τους «νεκρό» διάστημα.
Στην πρώτη κατηγορία των εξαιρετικά δεκτικών στην ύπνωση εθελοντών παρατηρήθηκε μείωση της δραστηριότητας στο τμήμα του εγκεφάλου που θεωρείται υπεύθυνο για την ονειροπόληση, μια διαδικασία που είναι κοινώς γνωστή με τη φράση «το μυαλό μου ταξιδεύει».
Μία ένδειξη για τον τρόπο λειτουργίας της ύπνωσης, η οποία ενισχύεται από τα αποτελέσματα της έρευνας, είναι ότι με την απενεργοποίηση αυτής της δραστηριότητας ο εγκέφαλος αφήνεται ελεύθερος να συγκεντρωθεί σε άλλες εντολές - αποστολές.
Οι θεραπευτικές ιδιότητες της ύπνωσης συναντώνται σε διάφορα πεδία, όπως αυτό του ελέγχου του πόνου, της κατάθλιψης, της διαταραχής άγχους, συμπεριλαμβανομένων των επεισοδίων πανικού, των φοβιών και του μετατραυματικού συνδρόμου, της διακοπής των λεγόμενων «κακών» συνηθειών όπως, επί παραδείγματι, αυτή του καπνίσματος, αλλά και σε αυτά των διατροφικών και ψυχοσωματικών διαταραχών.
Η κλινική ύπνωση συντελείται με μια σειρά διαδικασιών κατά την οποία ο θεραπευτής προτείνει στον «ασθενή» να βιώσει συγκεκριμένες αλλαγές του τρόπου αίσθησης, σκέψης και συμπεριφοράς. Οι μεταβολές αυτές είναι γνωστές ως υποβολές.
Σε παλαιότερη έρευνα του πανεπιστημίου Soroka στο Ισραήλ, στην οποία συμμετείχαν 185 γυναίκες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το 28% των εθελοντριών που υπεβλήθησαν σε ύπνωση έμειναν έγκυες. Οσο για το ποσοστό επιτυχίας στους κόλπους των εθελοντριών που είχαν αρνηθεί να «υπνωτιστούν», αυτό περιορίστηκε στο ήμισυ σε σχέση με αυτό της πρώτης ομάδας, αγγίζοντας μόλις το 14%.
Η ύπνωση, συν τοις άλλοις, μπορεί να παρατείνει την εκ των πραγμάτων περιορισμένη διάρκεια ζωής ενός καρκινοπαθή, ενώ, σύμφωνα με σχετικές έρευνες, φαίνεται να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον περιορισμό του πόνου και στους ανήλικους καρκινοπαθείς.
Πηγή: ethnos.gr / Ανδρέας Κατσούλης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου