«Πλούσιοι γονείς για όλους»...

Οι διαμαρτυρίες των φοιτητών σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τα συνθήματα και οι... ευέλικτες καταλήψεις

Της Ιωαννας Φωτιαδη

Τα εκπαιδευτικά συλλαλητήρια και οι καταλήψεις δεν αποτελούν βέβαια ελληνικό μονοπώλιο. Το προηγούμενο διάστημα Γερμανοί και Αυστριακοί φοιτητές (όπως και συνάδελφοί τους στη Βρετανία) διαμαρτυρήθηκαν σθεναρά για τα κακώς κείμενα του δικού τους εκπαιδευτικού συστήματος: τα συνεχώς αυξανόμενα δίδακτρα, τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και τη δυσλειτουργία που έχει προκύψει από την προσαρμογή των σπουδών στα κριτήρια της Μπολόνια. Το ευφάνταστο σύνθημα «πλούσιοι γονείς για όλους» ακούστηκε δίπλα στο «δωρεάν παιδεία για όλους», αλλά η ξύλινη γλώσσα δεν είχε θέση στις «διαπραγματεύσεις» φοιτητών με τις πανεπιστημιακές αρχές, ενώ οι καταλήψεις γίνονταν με... διαλείμματα ώστε να μη διαταράσσεται η εκπαιδευτική λειτουργία. Κεντρικό ζητούμενο; Η μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης (Reform der Reform) με στόχο τη σύσταση ενός λειτουργικού ευρωπαϊκού πανεπιστημίου. Στη χώρα μας, για παράδειγμα, τα πτυχία δεν έχουν ακόμα προσαρμοστεί στους στόχους που έθεσε η διακήρυξη της Μπολόνια, η συζήτηση όμως περί μεταρρύθμισης καλά κρατεί εδώ και δεκαετίες, όπως άλλωστε και οι ετήσιες καταλήψεις των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

«Επειδή η μεταρρύθμιση στη Γερμανία δεν πέτυχε, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αλλάξουμε το υπάρχον σύστημα στην Ελλάδα», λέει στην «Κ» ο Ελληνας καθηγητής στο Freie Universitaet στο Βερολίνο, κ. Μίλτος Πεχλιβάνος. «Χαιρετίσαμε την εξέγερση των φοιτητών στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες», αναφέρει χαρακτηριστικά στην «Κ» η φοιτήτρια Αργυρή Ερωτοκρίτου και αυτό «μας κάνει να αισιοδοξούμε, καθώς τα αιτήματά μας είναι κοινά. Η σύγκλιση με τα κριτήρια της Μπολόνια γίνεται σταδιακά: μπορεί ακόμα εδώ να μην έχουμε δίδακτρα στα προπτυχιακά, αλλά τα δωρεάν συγγράμματα στους φοιτητές έχουν πλέον περιοριστεί σημαντικά, ενώ τα μέλη του ΔΕΠ είναι συμβασιούχοι. Ολα αυτά μας «χτυπούν» το καμπανάκι».
Οι Ευρωπαίοι φοιτητές -συχνά μαζί και με τους καθηγητές τους- ξεκίνησαν μια αυθόρμητη διαμαρτυρία που συμπαρέσυρε χιλιάδες άτομα στους δρόμους. Ολοι πίστευαν ότι πολύ σύντομα θα τελείωνε, καθώς δεν υπήρχε ιδιαίτερη «παράδοση» στο φοιτητικό κίνημα - κράτησε όμως δύο μήνες. Λίγο πριν από τις γιορτές, οι περισσότερες υπό κατάληψη σχολές στη Γερμανία και την Αυστρία «απελευθερώθηκαν» κατόπιν δεσμεύσεων των ιθυνόντων ότι κάποια από τα αιτήματα των φοιτητών «προσεχώς» θα ικανοποιηθούν. Ωστόσο, με ανυπομονησία αναμένεται από όλους η Σύνοδος των Υπουργών Παιδείας της Ε. Ε. εντός του 2010, όπου προβλέπεται να γίνει εκ νέου αξιολόγηση της Διακήρυξης της Μπολόνια.
Πηγή: Καθημερινή