Ευκαιρίες μάθησης σε όλα τα παιδιά των μεταναστών

Αλλάζει ο τρόπος ένταξής τους στο εκπαιδευτικό σύστημα


Εμφαση στις πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Εισαγωγή νέων παιδαγωγικών μεθόδων και πρακτικών διδασκαλίας. Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας. Αναβάθμιση του ρόλου των εκπαιδευτικών. Συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Μέριμνα για την αρμονική ένταξη των παιδιών μεταναστών και των Ρομά στο εκπαιδευτικό σύστημα. Τα παραπάνω είναι ορισμένα μέτρα που θα προωθήσει το υπουργείο Παιδείας το 2010, στον χώρο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Η κ. Θάλεια Δραγώνα, από τη θέση της Ειδικής Γραμματέως Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων αλλά και με την επιστημονική της εξειδίκευση -είναι καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας στο Παν. Αθηνών-, αναμένεται να έχει κεντρικό ρόλο στην υλοποίηση του νέου πλαισίου.
«Φιλτράρατε κάποια στιγμή τις προτάσεις σας, αναλογιζόμενη της αντιδράσεις που υπάρχουν για το πρόσωπό σας και τις θέσεις που διατυπώνετε σχετικά με την ελληνική ταυτότητα;» ρωτάμε την κ. Δραγώνα, εναντίον της οποίας το τελευταίο διάστημα κορυφώθηκαν επιθέσεις από μερίδα του πολιτικού κόσμου -κυρίως από το ΛΑΟΣ- για «αντεθνικές» θέσεις. «Βεβαίως δεν “φιλτράρω” τίποτα, γιατί με κατηγορούν για φράσεις ψευδείς και κατασκευασμένες που δεν είπα ούτε έγραψα ποτέ. Παράλληλα, καθώς ο πρωθυπουργός και η υπουργός Παιδείας με περιβάλλουν με πλήρη εμπιστοσύνη, αισθάνομαι ασφαλής για να φέρουμε σε πέρας το έργο για την εκπαίδευση που είχε ανακοινώσει στους προγραμματικούς της στόχους η κυβέρνηση», απαντά.

«Η ελληνική παιδεία οφείλει να μπει στην παγκόσμια πρωτοπορία και έχει πολλά να δώσει βασισμένη στα δικά της ιδιοσυστατικά. Το σχολείο που ονειρεύομαι θα καλλιεργεί στα παιδιά πώς να θέτουν ερωτήσεις και θα τους δίνει τα δεδομένα και τις πηγές για να ψάχνουν τις απαντήσεις αντί να απομνημονεύουν. Αυτό γίνεται μαθαίνοντας στα παιδιά από το νηπιαγωγείο να ερευνούν τη γνώση και κυρίως να ξεδιαλέγουν ανάμεσα στο πλήθος πληροφοριών με τις οποίες βομβαρδίζονται στην εποχή μας, ποιες είναι αυτές που τους χρειάζονται. Ονειρεύομαι ένα σχολείο που καλλιεργεί τη συλλογικότητα. Αυτό είναι απαραίτητο για την κοινωνική συνοχή ανάμεσα στους πολίτες, τόσο τους Ελληνες, όσο και για την αρμονική ένταξη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία», λέει η ίδια στην «Κ».
Η πανεπιστημιακός εδώ και χρόνια έχει εργασθεί πάνω στα ζητήματα ένταξης μειονοτήτων στην εκπαίδευση, και κυρίως με προγράμματα για τους μειονοτικούς μαθητές της Θράκης. «Οφείλουμε την ένταξη όλων των παιδιών στο εκπαιδευτικό σύστημα. Θεωρώ υποχρέωση της κοινωνίας να λάβει τα απαραίτητα μέτρα που θα εντάξουν τα παιδιά Ρομά. Δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που γεννιέται ανίκανος για να μάθει γράμματα. Είναι μύθος ότι οι Ρομά μετακινούνται και άρα δεν μπορούν να φοιτήσουν στο σχολείο. Από την άλλη, υπάρχει το ζήτημα των μεταναστών. Στην ελληνική εκπαίδευση κατά μέσο όρο 10% των παιδιών δεν έχουν τα ελληνικά ως μητρική γλώσσα και υπάρχουν πια πολλά σχολεία όπου η συγκέντρωση παιδιών με διαφορετική γλώσσα ξεπερνάει το 50%. Πρέπει να φροντίσουμε τα θεσμικά μέτρα που ισχύουν να λειτουργήσουν σωστά. Κάτι που δεν γινόταν έως τώρα. Υπάρχουν προγράμματα που έχουν χρηματοδοτηθεί από το υπουργείο Παιδείας, έχουν ολοκληρωθεί και αξιολογηθεί αλλά δεν έχουν ποτέ τροφοδοτήσει απευθείας το γενικό εκπαιδευτικό σύστημα. Για παράδειγμα, γράφτηκαν βιβλία για αλλοδαπούς, αλλά δεν διδάχτηκαν ποτέ στην τάξη. Ως προς την εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη, πρέπει να μειώσουμε τη σχολική διαρροή από το σημερινό περίπου 30% ώστε να φτάσει στο περίπου 6% του εθνικού μέσου όρου», προσθέτει.
Και για να υλοποιηθούν οι στόχοι απαιτείται η κινητοποίηση όλων των εκπαιδευτικών. «Είναι τρομερά δύσκολο για έναν εκπαιδευτικό να έχει μέσα στην τάξη μαθητές διαφορετικών ταχυτήτων, όπως μετανάστες, Ρομά ή παιδιά με αναπηρίες. Αρα θα χρειαστεί να οργανωθεί επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στη διαφοροποιημένη παιδαγωγική, να αξιοποιηθούν πολλαπλά παιδαγωγικά υλικά, να εφαρμοσθεί η συνεκπαίδευση με δεύτερο εκπαιδευτικό μέσα στην ίδια τάξη, να καταρτισθούν σχολικοί σύμβουλοι με στοχευμένες αρμοδιότητες».
«Δεν κινδυνεύουν τα κράτη από την πολιτισμική ποικιλία»
Η κ. Δραγώνα δέχεται επιθέσεις για το συλλογικό βιβλίο «Τι είν’ η πατρίδα μας; Εθνοκεντρισμός στην Εκπαίδευση» που έχει επιμεληθεί μαζί με την καθηγήτρια κ. Αννα Φραγκουδάκη. Οι επιθέσεις -ακόμη και απειλές κατά της ζωής της, όπως λέει στην «Κ»- έχουν προκαλέσει ένα κύμα στήριξής της από την πανεπιστημιακή κοινότητα (ήδη κυκλοφορεί κείμενο στήριξής της με υπογραφές πανεπιστημιακών και όχι μόνον). «Οι αντιδράσεις κατά του προσώπου μου έχουν πολιτική ερμηνεία. Το ΛΑΟΣ ανησυχεί για διαρροή ψήφων προς τη Ν.Δ. και σηκώνει τα λάβαρα του εθνικισμού», υποστηρίζει. «Η εθνική μας πολιτισμική ομοιογένεια -συνεχίζει η κ. Δραγώνα- διαμορφώθηκε από την ίδρυση του ελληνικού κράτους και έως τα μέσα του 20ού αιώνα, όπως έγινε άλλωστε σε όλα τα έθνη-κράτη. Σήμερα πλέον, στην εποχή της ύστερης νεωτερικότητας και της Ε.Ε. δεν κινδυνεύουν τα κράτη από την πολιτισμική ποικιλία. Αυτοί που αντιδρούν στις ανάγκες των καιρών, χρησιμοποιούν τη θλιβερή μέθοδο της παραποίησης και για να με κατηγορήσουν διαστρεβλώνουν δημοσιευμένες θέσεις μου, χωρίς επιπλέον να τις έχουν διαβάσει. Η ταυτότητα του “άλλου” έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να τη δούμε σε συνάρτηση με εμάς και όχι να την απορρίψουμε. Ο πατέρας μου για παράδειγμα ήλθε από τη Σμύρνη. Η γιαγιά μου μιλούσε τούρκικα. Είχαν μέσα τους ένα μεγάλο πόνο για τον τόπο που εγκατέλειψαν. Μεγάλωσα μέσα σε αυτό τον καημό και γι’ αυτό αφιέρωσα μεγάλο μέρος της δουλειάς μου να συμβάλλω να χτιστούν γέφυρες με τους γείτονες»...
Πηγή: Καθημερινή (Αποστολου Λακασα)