Ενα από τα λιγοστά χάλκινα αγάλματα ελληνικού εργαστηρίου της ρωμαϊκής εποχής βρέθηκε στο βυθό της Αδριατικής. Το χάλκινο άγαλμα εντοπίστηκε σε βάθος 10,5 μέτρων στο βυθό της Αδριατικής και μάλλον ανήκει στον Αιγυπτιακής καταγωγής Πολυδεύκη - κάτοικο Αθηνών κατά το 2ο αιώνα μ.Χ και αγαπημένο μαθητή του Ηρώδη του Αττικού.
Η υποβρύχια έρευνα Ιταλών αρχαιολόγων έγινε το 1992 οπότε και ανασύρθηκε από το βυθό ο θησαυρός της Ρωμαϊκής περιόδου και έκτοτε τα σπάνια ευρήματα, που ονομάστηκαν «Ο κύκλος των χαμένων χάλκινων του Μπρίντιζι», μελετώνται από ειδικούς ερευνητές. Τα πρώτα επιστημονικά συμπεράσματα που αφορούν στην ταυτοποίηση του αγάλματος ανακοινώνονται για πρώτη φορά διεθνώς σήμερα στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο Διεθνούς αρχαιολογικού συνεδρίου με τίτλο «Κλασική παράδοση και νεωτερικά στοιχεία στην πλαστική της ρωμαϊκής Ελλάδας» που διοργανώνεται στο Τελλόγλειο Ίδρυμα του ΑΠΘ. Το άγαλμα που έχει ύψος 1,50 μέτρα και διατηρήθηκε σχεδόν ανέπαφο στο βυθό της θάλασσας των Ρωμαίων επί 20 σχεδόν αιώνες.
Οι ερευνητές δεν έχουν καταλήξει για τις ακριβείς συνθήκες υπο τις οποίες το άγαλμα αλλά και τα εκατοντάδες άλλα χάλκινα αντικείμενα βρέθηκαν στη θάλασσα καθώς δεν εντοπίστηκαν εμφανή ίχνη ναυαγίου με αποτέλεσμα να εικάζεται ότι τα χάλκινα (και άρα βαριά) αντικείμενα που μεταφέρονταν από την Ελλάδα (προϊόντα κλοπής, αφιερώματα στον αυτοκράτορα, μεταφερόμενα για να καταστραφούν και να χρησιμοποιηθεί το πανάκριβο υλικό κατασκευής τους σε άλλη χρήση) στο κέντρο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ή σε κάποια αποικία της, ρίχτηκαν στη θάλασσα προκειμένου να γλιτώσουν το πλήρωμα από τυχόν κίνδυνο βύθισης.
Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους το εκπαιδεύω λεγόταν «ἀνάγω» και η εκπαίδευση αναγωγή, η φοίτηση στο σχολείο «ἀναγινώσκειν» ή «γραμματίζεσθαι». Εκείνος που δεν έλαβε εκπαίδευση ονομαζόταν ανάγωγος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου