«Πυρετός της ζάχαρης» σε χώρες της BRIC

Στα υψηλότερα επίπεδά της εδώ και τριάντα χρόνια η ζάχαρη σε χώρες της BRIC.

Ένας «πυρετός της ζάχαρης» έχει «χτυπήσει» χώρες της BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα), καθώς οι τιμές της έχουν φτάσει στα υψηλότερα επίπεδά τους εδώ και τριάντα χρόνια.
Συγκεκριμένα, αυτή την εβδομάδα η τιμή της ζάχαρης έφτασε στα 24 σεντς ανά μισόκιλο - το υψηλότερο σημείο όπου έχουν βρεθεί από το Φεβρουάριο του 1981.
Από την όλη κατάσταση, ο μεγαλύτερος κερδισμένος είναι η Βραζιλία, καθώς η νότια- κεντρική περιοχή της αποτελεί τη μεγαλύτερη ζαχαροπαραγωγό περιοχή του κόσμου- ειδικά από τη στιγμή που η δεύτερη μεγαλύτερη ζαχαροπαραγωγός χώρα, η Ινδία, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στον εν λόγω τομέα, καθώς οι μουσώνες (για την ακρίβεια, η έλλειψή τους, καθώς οι πρόσφατοι μουσώνες ήταν από τους πλέον αδύναμους των τελευταίων ετών, με αποτέλεσμα τον ερχομό περιόδου ξηρασίας) έχουν επιφέρει βαρύτατα πλήγματα στις καλλιέργειες ζαχαροκαλάμων.
Το αποτέλεσμα: η Ινδία, που ταυτόχρονα αποτελεί και έναν από τους μεγαλύτερους καταναλωτές ζάχαρης παγκοσμίως, να εξαρτάται από τις εισαγωγές ζάχαρης από τη Βραζιλία. Σχεδόν ένα εκατομμύριο τόνοι βραζιλιάνικης ζάχαρης αγοράστηκαν από την Ινδία μέσα στις τελευταίες εβδομάδες, ενώ «υπάρχουν ακόμα περιθώρια για αύξηση των τιμών αν η ζήτηση στην Ινδία παραμείνει μεγάλη» είπε ο Πλίνιο Μάριο Ναστάρι της βραζιλιάνικης εταιρείας συμβούλων Datagro.
Τη στιγμή που η ινδική ζαχαροπαραγωγή αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω ξηρασίας, ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει στη Βραζιλία, όπου (ειδικά στην περιοχή του Σάο Πάολο) έχουν σημειωθεί οι ισχυρότερες βροχοπτώσεις των τελευταίων 60 ετών, κάτι που, με τη σειρά του, έχει επιφέρει μία (μικρή μεν, υπαρκτή δε) μείωση του αριθμού του συνόλου των ποσοτήτων που υπάρχουν για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση- που δεν είναι μόνο αυτοί που καταναλώνουν ζάχαρη στα πλαίσια της διατροφής τους, αλλά και οι αυτοκινητιστές.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και μεγαλύτερες ποσότητες βραζιλιάνικης σουκρόζης μετατρέπονται σε αιθανόλη αντί για ζάχαρη, καθώς αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των αυτοκινήτων τα οποία χρησιμοποιούν ως καύσιμο ένα μείγμα βενζίνης και αλκοόλης. Πλέον, σχεδόν το 90% των αυτοκινήτων στη Βραζιλία έχουν τη δυνατότητα (ή έχουν υποστεί μετατροπές ώστε να την αποκτήσουν) να δέχονται αιθανόλη ως καύσιμο, σε μεγάλο βαθμό χάρη σε ένα κρατικό πρόγραμμα υποστήριξης/ ανάπτυξης βιοκαυσίμων, που έχει τις ρίζες του στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας στη χώρα, όταν η τότε κυβέρνηση προσπαθούσε να μειώσει την εξάρτηση της χώρας από τις εισαγωγές ξένων πετρελαϊκών προϊόντων.
Μέχρι τώρα, το κόστος της αλκοόλης στα βενζινάδικα δεν έχει ακολουθήσει την ξέφρενη ανοδική πορεία των τιμών της ζάχαρης: ωστόσο, αυτό είναι κάτι το οποίο αναμένεται να αλλάξει κάποια στιγμή κατά το Νοέμβριο, όταν τελειώσει η περίοδος συγκομιδής των ζαχαροκαλάμων (Απρίλιος- Νοέμβριος).
«Η Ινδία απαιτεί ζάχαρη, που κοστολογείται 40% παραπάνω από το κόστος παραγωγής, ενώ το αλκοόλ τώρα πωλείται σε τιμές χαμηλότερες του κόστους» είπε ο Αρνάλδο Λουΐζ Κορρέα της Archer Consulting (Σάο Πάολο), επεξηγώντας ότι, ακριβώς για αυτό το λόγο, αναμένεται μεγάλο μέρος της παραγωγής αιθανόλης να μετατραπεί σε παραγωγή ζάχαρης (λόγω της υπόσχεσης κέρδους).
Ενδεχόμενη συνέχιση της παραμονής της τιμής της ζάχαρης στα ύψη εκτιμάται ότι θα οδηγήσει σε δραματική αύξηση των καλλιεργητών ζαχαροκαλάμων, οι οποίο θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν την εν λόγω «έκρηξη» : ήδη αρκετοί ιδιοκτήτες καλλιεργησίμων εκτάσεων έχουν αρχίσει να αφιερώνουν εκτάσεις που προορίζονταν για καλλιέργεια πορτοκαλιών στα ζαχαροκάλαμα.
Η Βραζιλία αποτελεί το Νο 1 παραγωγό χυμού πορτοκαλιού (κατεψυγμένου ή νωπού) στον κόσμο, εξάγοντας τεράστιες ποσότητες. Αλλά η καλλιέργεια πορτοκαλεώνων είναι πιο «δύσκολη» από ότι η αντίστοιχη ζαχαροκαλάμων, καθώς οι πορτοκαλιές, εκτός του ότι χρειάζονται αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να αρχίσουν να αποφέρουν καρπούς, απαιτούν και πολύ περισσότερη προσοχή από ότι τα ζαχαροκάλαμα.
Στην Ινδία, τα δεδομένα είναι εντελώς αντίθετα: πολλοί αγρότες εγκατέλειψαν τις καλλιέργειες ζαχαροκαλάμων το 2008, καθώς η κυβέρνηση υποσχέθηκε πως θα υποστηρίξει καλλιέργειες άλλων ειδών, όπως ο σίτος και το ρύζι.
Παρόλα αυτά, υπάρχει ένα σοβαρό εμπόδιο στην πορεία της Βραζιλίας για την πλήρη εκμετάλλευση του «πυρετού της ζάχαρης» : πρόκειται για την άσχημη κατάσταση των βραζιλιάνικων λιμανιών. Σύμφωνα με αναφορά του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Οικονομικών της χώρας, οι λιμένες της Βραζιλίας χρειάζονται επειγόντως επενδύσεις.
Περιοχές οι οποίες «διαπρέπουν» στις σχετικές καλλιέργειες, στα βορειοανατολικά της χώρας, εξυπηρετούνται από λιμάνια όπως το Ματσέιο και το Καντεμπέλο, που, σύμφωνα με την αναφορά του ινστιτούτου, διαθέτουν εγκαταστάσεις «υπό αποσύνθεση». Συνολικά, εκτιμάται πως 23,5 δισεκατομμύρια δολάρια πρέπει να δαπανηθούν για την αναβάθμιση των λιμανιών για να θεωρηθεί πως βρίσκονται σε θέση να εξυπηρετήσουν τις πλήρεις ανάγκες του συγκεκριμένου τομέα οικονομικής δραστηριότητας της Βραζιλίας
Πηγή: BBC