Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Nature, δεν εξηγεί παρά ένα μικρό μόνο μέρος των περιστατικών παιδικής παχυσαρκίας, τουλάχιστον όμως προσθέτει ένα μεγάλο κομμάτι στο παζλ της επικίνδυνης αύξησης βάρους.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ εξέτασαν το γενετικό υλικό 300 εξαιρετικά παχύρκων παιδιών, τα οποία είχαν φτάσει κατά μέσο όρο τα 100 κιλά μέχρι την ηλικία των 10 ετών, και αναζήτησαν ελλείψεις ή επιπλέον αντίγραφα γονιδίων.
Η ανάλυση αποκάλυψε αρκετές σπάνιες διαγραφές τμημάτων DNA, που εμφανίζονται τυχαία, οι οποίες φαίνεται να ευνοούν την παχυσαρκία.
Μία από αυτές, μια έλλειψη στο χρωμόσωμα 16, μελετήθηκε περισσότερο και διαπιστώθηκε ότι αφορά την απώλεια ενός γονιδίου που επιτρέπει στον εγκέφαλο να αντιδρά στην ορμόνη λεπτίνη, η οποία είναι γνωστό ότι συμμετέχει στον έλεγχο της όρεξης.
Τα παιδιά με τη συγκεκριμένη αυτή διαγραφή «έχουν μια πολύ ισχυρή ορμή να τρώνε» εκτίμησε ο Σαντάφ Φαρούκι, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Είναι πολύ, πολύ πεινασμένα, θέλουν συνέχεια να τρώνε» είπε.
Όμως παρόλο που έχει ισχυρή επίδραση στην παχυσαρκία, η διαγραφή στο χρωμόσωμα 16 εντοπίζεται μόνο στο 1% των εξαιρετικά παχύσαρκων παιδιών.
Στην κατηγορία αυτή των παιδιών με τη διαγραφή στο χρωμόσωμα 16 ανήκαν και τέσσερα συγκεκριμένα παιδιά στη Βρετανία. Η Πρόνοια είχε κατηγορήσει τους γονείς τους ότι τα ταΐζουν υπερβολικά, τελικά όμως οι ερευνητές παρενέβησαν και τους απάλλαξαν από τις υποψίες.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου