Έγκλημα διαρκείας με τα τοξικά απορρίμματα !

Στα βουνά, τη θάλασσα, τα ρέματα, σε χωράφια και στις χωματερές καταλήγουν για δεκαετίες τα επικίνδυνα βιομηχανικά και ιατρικά απόβλητα, ζήτημα για το οποίο καταδικάστηκε η χώρα μας στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ενώ δεκάδες καταδίκες «μετράει» η Ελλάδα στο ΔΕΚ για παραβίαση μιας σειράς Κοινοτικών Οδηγιών, που αφορούν τη διαχείριση και διάθεση όλων των κατηγοριών των αποβλήτων.
Εγκληματικές διαστάσεις έχει πάρει η ανεξέλεγκτη διάθεση των επικίνδυνων αποβλήτων στη χώρα μας, δεδομένου ότι η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει χημικές ουσίες, οι οποίες μπορεί να είναι ταυτόχρονα καρκινογόνες, τοξικές και μεταλλαξιογόνες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ανενεργό σήμερα λατομείο Μουσαμά στη Δυτική πλευρά του Ποικίλου Ορους, χώρος ο οποίος όχι μόνο δεν αποκαταστάθηκε όπως προβλέπει η νομοθεσία, αλλά έχει μετατραπεί και σε χωματερή.

Βουνά με μπάζα
Ολόκληρα βουνά αποβλήτων έχουν σχηματιστεί στο εσωτερικό του πρώην λατομείου, όπου φορτηγά απορρίπτουν παράνομα φορτία. Ενώ άγνωστη παραμένει η ταυτότητα των αποβλήτων, καθώς ουδείς γνωρίζει τι άλλο «κρύβεται» κάτω από τα βουνά με τα μπάζα και τα οικοδομικά υλικά.
Η νομαρχία Δυτικής Αττικής πραγματοποιεί συνεχώς αυτοψίες, ενώ το ζήτημα ήδη διερευνάται από τις εισαγγελικές αρχές.
Μάλιστα, οι υπάλληλοι της νομαρχίας σε έναν από τους αιφνιδιαστικούς ελέγχους που διενήργησαν στο νταμάρι διαπίστωσαν ότι φορτηγά απέρριπταν φορτία με τις ευλογίες του φύλακα, ο οποίος εισέπραττε και αντίτιμο!
Σήμερα δεν υπάρχει φύλακας στο λατομείο, ενώ ο χώρος, όπως αναγράφεται και στην ταμπέλα στην είσοδο, ανήκει στον Δήμο Ανω Λιοσίων.
Εκτός από τους ιδιώτες, και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι δημόσιες υπηρεσίες δεν συμμορφώνονται με τη νομοθεσία, όπως αποδεικνύεται από τις παράνομες απορρίψεις επικίνδυνων αποβλήτων, οι οποίες αποκαλύφθηκαν τους τελευταίους μήνες.
Στις 30/10/2009 ο Δήμος Ασπροπύργου επιχείρησε να «ξεφορτωθεί» στον ΧΥΤΑ Φυλής περίπου 20 τόνους σκουριές - επικίνδυνα απόβλητα μεταλλουργίας. Τα απόβλητα συνίσταντο από αλουμίνιο και τις τοξικές ουσίες αρσενικό, κάδμιο, χρώμιο, υδράργυρο, νικέλιο, μόλυβδο, ψευδάργυρο και χλώριο.
Ομως, κάποιος ευσυνείδητος υπάλληλος του Δήμου Ασπροπύργου πληροφόρησε τους εργαζόμενους στον ΧΥΤΑ Φυλής για το παράνομο φορτίο. Ετσι, ο οδηγός του φορτηγού του Δήμου Ασπροπύργου πιάστηκε «στα πράσα» και ειδοποιήθηκε η αστυνομία. Τα απόβλητα προωθήθηκαν σε ιδιωτική εταιρεία που δραστηριοποιείται στη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων.
Σήμερα, δύο μήνες αφότου «πιάστηκε» το φορτίο, η νομαρχία Δυτικής Αττικής δεν έχει ενημερωθεί ακόμη από τους αρμόδιους φορείς για την εξέλιξη της υπόθεσης.
«Μέχρι σήμερα δεν έχουμε καμία επίσημη ενημέρωση για την πορεία της υπόθεσης. Ωστόσο, η νομαρχία Δυτικής Αττικής έχει στη διάθεσή της εργαστηριακές αναλύσεις, οι οποίες πιστοποιούν την επικινδυνότητα των στερεών αποβλήτων που επιχείρησε να απορρίψει παράνομα στον ΧΥΤΑ Φυλής ο Δήμος Ασπροπύργου», επισημαίνει ο νομάρχης Δυτικής Αττικής κ. Αριστείδης Αρκουδάρης.
«Ως νομαρχία, ύστερα και από την απόσπαση επιστημονικού προσωπικού μας στο ΥΠΕΧΩΔΕ (ΚΥΑ 135888/725/383Β/2006), αδυνατούμε να αντεπεξέλθουμε σε ελέγχους στις εκατοντάδες δραστηριότητες που λειτουργούν στην επικράτειά μας.μ Σήμερα διαθέτουμε μόλις 10 άτομα, ενώ απαιτούνται τουλάχιστον τα τριπλάσια για αποτελεσματικούς ελέγχους», λέει ο κ. Αρκουδάρης.
ΣΕ ΓΙΑΝΝΕΝΑ ΚΑΙ ΘΕΣΠΙΕΣ
Παράνομη αποθήκευση DDT και βιομηχανικά σκουπίδια σε ρέμα
Τους τελευταίους μήνες άλλα δύο παρόμοια περιστατικά ήρθαν στο φως αναδεικνύοντας το χάος που επικρατεί στον τομέα διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων.
Τον Οκτώβριο η πυρκαγιά που ξέσπασε σε μία παλιά αποθήκη, μεταξύ της λεωφόρου Γράμμου και του νεκροταφείου του Αγίου Νικολάου Κοπάνων στα Γιάννενα, ήταν η αφορμή για να έρθει στο φως η άγνωστη ιστορία της πολύχρονης αποθήκευσης εκατοντάδων κιλών χημικών, μεταξύ των οποίων και το καρκινογόνο DDΤ. Σημειωτέον ότι το DDT έχει απαγορευτεί από το 1974.
Το πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη αποθήκη χρησιμοποιούσαν οι Διευθύνσεις Πρόνοιας και Δημόσιας Υγείας της νομαρχίας Ιωαννίνων.
Τον Σεπτέμβριο οι Επιθεωρητές Περιβάλλοντος του ΥΠΕΧΩΔΕ έπιασαν επ’ αυτοφώρω υπαλλήλους της εταιρείας παραγωγής Βιολογικών Λιπασμάτων «ΒΙΟΖΩΗ» την ώρα που μπάζωναν με βιομηχανικά απόβλητα ρέμα στο «Αγριλιό» του Δήμου Θεσπιαίων. Τα απόβλητα προέρχονταν από την εταιρεία «Βιοχαρτική» που εδρεύει στον Ασπρόπυργο και η ποσότητα εκτιμήθηκε από 2.000-3.000 κ.μ.
Οι επιθεωρητές ανακάλυψαν και παράνομη αποθήκευση - διακίνηση βιομηχανικών αποβλήτων της εταιρείας «Βιοχαρτική» από την εταιρεία «Κωστελίδης - Κωνσταντινίδης», στην περιοχή Αγίου Γεωργίου Ασπροπύργου.
ΒΑΚΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΙΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΧΑΛΚΟΣ
Τα «όπλα» της νανοτεχνολογίας απολυμαίνουν ύδατα και εδάφη από αστικά λύματα
Βακτήρια από πορτοκαλόφλουδες και ιονισμένος χαλκός μπορούν να απολυμάνουν τα ύδατα και τα εδάφη από αστικά λύματα και απόβλητα όλης της αλυσίδας παραγωγής τροφίμων, φυτικών και ζωικών προϊόντων.
Τα τελευταία επιτεύγματα της βιοτεχνολογίας και της νανοτεχνολογίας είναι τόσο εξελιγμένα, ώστε μπορούν να «καθαρίσουν» μια ακτή, ακόμη και μια ολόκληρη λίμνη, σε δύο μήνες. Ενώ 1 λίτρο υδατικών ιόντων χαλκού είναι αρκετό για την απολύμανση 60.000 λίτρων πόσιμου νερού.
Τα βακτήρια είναι φυσικοί μικροοργανισμοί σε αδράνεια που υπάρχουν στις φλούδες πορτοκαλιών και στο πεπτικό σύστημα ζώντων οργανισμών, ενώ δεν προκαλούν μολυσματικές ή λοιμώδεις επιπτώσεις στον άνθρωπο, σε ζώα και φυτά. Ενδείκνυνται για την απολύμανση κτηνοτροφικών μονάδων, αλλά και των εκτρεφόμενων ζώων, εφόσον αν ψεκαστούν οι οπλές τους με βακτήρια, τα ζώα δεν προσβάλλονται από ασθένειες, όπως μύκητες κ.ά.
Επίσης είναι αποτελεσματικά για την αποικοδόμηση των αποβλήτων των ελαιουργείων και των τυροκομείων και την εξουδετέρωση των οσμών. «Είναι γνωστό ότι η αμμωνία είναι δηλητήριο και μπορεί να προκαλέσει, όταν εισπνέεται, ακόμη και θάνατο. Μελέτες που έγιναν σε κτηνοτροφικές μονάδες στην Αμερική απέδειξαν ότι ευθύνεται για την αυξημένη θνησιμότητα στα νεογνά», εξηγεί ο μηχανολόγος της εταιρείας «Asty Ecology», κ. Δημήτρης Πινούδης.
«Για πολλά χρόνια η λύση του προβλήματος σκάλωνε στη μέθοδο αντιμετώπισής της, διότι τα μεν χημικά ήταν και είναι απαγορευτικά για την υγεία των ζώων, οι δε άλλοι προτεινόμενοι μηχανικοί μέθοδοι είχαν και έχουν υψηλό κόστος και μειωμένη απόδοση. Γι’ αυτό άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια η μέθοδος του ψεκασμού στις κτηνοτροφικές μονάδες με φυτικά βακτήρια, υιοθετήθηκε στην Αμερική, στον Καναδά και σε άλλες χώρες, όπου και εφαρμόζεται επιτυχώς», μας εξηγεί ο κ. Πινούδης.
Οι χρήσεις των φυτικών βακτηρίων είναι εκατοντάδες. Εξουδετερώνουν παθογόνους οργανισμούς, διαλύουν τα λίπη σε δίκτυα - αντλιοστάσια, αποφράσσουν φρεάτια, απολυμαίνουν χαβούζες, σκουπιδότοπους, κάδους σκουπιδιών, αναβαθμίζουν βιολογικές μονάδες κ.ά.
Φιλικά στο περιβάλλον
Τα υδατικά ιόντα χαλκού είναι φυσικά μεταλλικά στοιχεία τα οποία εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό μικροοργανισμών στο πόσιμο νερό που προκαλούν ασθένειες στον άνθρωπο. Είναι φιλικά στο περιβάλλον και απαραίτητα ιχνοστοιχεία για τα ζώα, τα φυτά και τον άνθρωπο.
«Μέχρι σήμερα έχουμε πραγματοποιήσει πολλές εφαρμογές με προϊόντα που περιέχουν βακτήρια, ιονισμένο χαλκό και είναι εγκεκριμένα από το Χημείο του Κράτους και τον ΕΟΦ. Μία από τις συνεργασίες μας είναι η μείωση των φορτίων των αποβλήτων του Τυροκομικού Συνεταιρισμού Νάξου. Επίσης για 3 χρόνια συνεργαστήκαμε με την ΕΥΔΑΠ για την αναβάθμιση της Λίμνης του Μαραθώνα, ψεκάσαμε με ιόντα χαλκού και συμβάλαμε στον καθαρισμό της από μικρόβια και άλγες.
Την ίδια εφαρμογή πραγματοποιήσαμε στον Λιμένα Μονεμβασιάς, όπου υπήρχε έντονη δυσοσμία εξαιτίας των λυμάτων που εκρέανε στη θάλασσα. Η τεχνολογία αυτή μπορεί να χρησιμεύσει σε πολλές περιπτώσεις. Για παράδειγμα σε κατοικίες με βόθρους. Με τα βακτήρια δεν θα χρειάζονται άδειασμα και δεν θα αναδύονται δυσάρεστες οσμές. Το κόστος είναι περίπου 1.000 ευρώ τον χρόνο».
ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΚΑΤΑΔΙΚΕΣ
Χωρίς μονάδες διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων
Από το 1981 η Ελλάδα προσκομίζει ελλιπή ή καθόλου στοιχεία (2004, 2005) στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όσον αφορά ποσότητες επικίνδυνων αποβλήτων στερεών και υγρών που παράγονται στη χώρα μας, στη διακίνηση και στην τελική διάθεσή τους.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 1998 οι ποσότητες των επικίνδυνων στερεών αποβλήτων στην Ελλάδα ανέρχονταν σε 379.000 τόνους, το 1999 σε 376.000, το 2000 σε 391.000 και περίπου σε αυτά τα επίπεδα κυμαίνονταν μέχρι το 2003. Από αυτές τις ποσότητες, περίπου το 60% παρέμενε αποθηκευμένο σε προσωρινούς χώρους, ενώ η τύχη του 40% παρέμενε άγνωστη.
Θανάσιμη απειλή είναι τα επικίνδυνα απόβλητα, εφόσον δεν αποδομούνται για χρόνια και έχουν την ιδιότητα να βιοσυσσωρεύονται στους ζωντανούς οργανισμούς, όπως για παράδειγμα οι οργανοχλωριωμένες ενώσεις, κατηγορία στην οποία περιλαμβάνονται τα υπολείμματα του φυτοφαρμάκου DDT, η διοξίνη, η διελδρίνη, τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) κ.ά. Οι ουσίες αυτές είναι ιδιαίτερα τοξικές για τον άνθρωπο και μπορούν να προκαλούν καρκίνο και ασθένειες στο νευρικό, ανοσολογικό και αναπαραγωγικό σύστημα.
Πρόσφατα η χώρα μας καταδικάστηκε από το ΔΕΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα, διότι δεν έχει συμμορφωθεί με την Κοινοτική νομοθεσία.
«Προσωρινά»
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπίστωσε ότι η διαχείριση αποβλήτων γίνεται κυρίως με τη μέθοδο της «προσωρινής» αποθήκευσης, που καθίσταται μόνιμη λόγω της ανανέωσης των αδειών αποθήκευσης.
Συγκεκριμένα, 600.000 τόνοι επικίνδυνων αποβλήτων «αποθηκεύονται», όπως προκύπτει από το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης, εν αναμονή της επεξεργασίας τους. Το ΔΕΚ έκρινε ότι η επί μακρόν συνέχιση μιας τέτοιας κατάστασης συνεπάγεται σημαντική υποβάθμιση του περιβάλλοντος και πως οι ελληνικές αρχές όφειλαν να είχαν κατασκευάσει κατάλληλες υποδομές επεξεργασίας των επικίνδυνων αποβλήτων.
Σύμφωνα με την Επιτροπή, το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης της Ελλάδας δεν πληροί τα κριτήρια της κοινοτικής νομοθεσίας, διότι δεν έχει ολοκληρωθεί η απογραφή των ποσοτήτων επικίνδυνων αποβλήτων, δεν περιλαμβάνονται όλες οι κατηγορίες, δεν προσδιορίζονται οι εγκαταστάσεις διάθεσης αποβλήτων, καθώς και χάρτες με τις εγκαταστάσεις διάθεσης επικίνδυνων αποβλήτων.
Η Ελλάδα δεν διαθέτει μονάδα διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων και τα παραγόμενα υγρά και στερεά επικίνδυνα απόβλητα, σύμφωνα με τη νομοθεσία, πρέπει να μεταφέρονται σε μονάδες του εξωτερικού. Η μεταφορά πραγματοποιείται από ιδιωτικές εταιρείες με ειδικά οχήματα και το κόστος είναι πάρα πολύ υψηλό. Πολλές βιομηχανίες για να αποφύγουν τη δαπάνη απορρίπτουν στο περιβάλλον τα απόβλητά τους, όπως συμβαίνει για δεκαετίες στον Ασωπό, όπου 17 εταιρείες απορρίπτουν ανεπεξέργαστα τα απόβλητά τους στον ποταμό.
Πηγή: Έθνoς (ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΛΑΓΙΟΥ)