(ύψος: 5 εκ. / 350-325 π.Χ. / χρυσός)
Χρυσό ενώπιο (σκουλαρίκι) της Ύστερης Κλασικής εποχής
σε σχήμα νίκης. Η μορφή οδηγεί άρμα που σέρνουν δύο άλογα
και είναι κρεμασμένη από ένα κυκλικό στοιχείο σε σχήμα
φοινικοειδούς ανθεμίου. Το έργο χαρακτηρίζεται από
εξαιρετικά λεπτή εργασία. Εντυπωσιάζουν ο μακρύς
κυματιστός χιτώνας, που ανεμίζει ιδιαίτερα ρεαλιστικά
και η ορμητικότητα των αλόγων.
Η θεότητα Νίκη αποτελούσε την προσωποποίηση της νίκης
σε πολεμική ή ειρηνική αναμέτρηση. Κατά τον Ησίοδο ήταν
κόρη του Πάλλαντος και της Στυγός. Η λατρεία της
κορυφώθηκε στην Αθήνα μετά τους Περσικούς Πολέμους και
συχνά συνδυάζονταν με τις λατρείες της Αθηνάς, που έφερε
την επωνυμία «Νίκη» και του Δία. Στα Παναθήναια τελούνταν
ειδικές θυσίες προς τιμήν της. Στην αρχαία ελληνική τέχνη
απεικονίζεται ως νεαρή φτερωτή γυναίκα που κρατά κορδέλες,
κλαδιά φοίνικα ή στεφάνι για να στεφανώσει το νικητή.
Η παρουσία της στην αγγειογραφία, τη ζωγραφική και
τα νομίσματα είναι συχνή, τα ωραιότερα όμως δείγματα
ανήκουν στη γλυπτική, όπως η Νίκη του Παιωνίου στην Ολυμπία
και η Νίκη της Σαμοθράκης. Νίκες στήνονταν σε αγορές πόλεων
και ιερά σε ανάμνηση ενός σημαντικού πολεμικού γεγονότος
με έξοδα του δήμου ή του νικητή στρατηγού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου