Τα ελληνικά θα διδάσκονται στα αυστραλιανά σχολεία!

Το μάθημα της ελληνικής γλώσσας θα συμπεριληφθεί, τελικά, στο Εθνικό Πρόγραμμα Διδασκαλίας Γλωσσών της Αυστραλίας, όπως προκύπτει από σημερινή ανακοίνωση του υπουργού Παιδείας Πίτερ Γκάρετ. Τουλάχιστον αυτή είναι η εισήγηση της αρμόδιας αυστραλιανής επιτροπής ACARA.
Με κοινή τους δήλωση οι ομογενείς Εργατικοί βουλευτές Στιβ Γεωργανάς και Μαρία Βαμβακινού εκφράζουν την ικανοποίησή τους που η κινητοποίηση του ελληνισμού στέφθηκε από επιτυχία.
Όπως επισημαίνουν οι δύο βουλευτές, η ελληνική γλώσσα είναι μέσα στις πέντε δημοφιλέστερες της Αυστραλίας και ομιλείται από 250.000 άτομα, σύμφωνα με την απογραφή του 2006.
Σημειώνεται ότι τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και η αξιωματική αντιπολίτευση είχαν ζητήσει από τις αυστραλιανές αρχές να είναι η ελληνική μια από τις γλώσσες που θα διδάσκεται στα αυστραλιανά σχολεία.
Το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού τονίζει ότι η επιτυχία αυτή οφείλεται σε όλο τον ελληνισμό της Αυστραλίας, στη συντονισμένη κινητοποίηση όλων των φορέων και Οργανισμών του και στις υπεύθυνες και επιστημονικά πειστικές τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών από όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης, τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

«Αρχαία ελληνικά στην Τουρκία»

Την ώρα που σε µια αφιερωµατική έκδοση-λεύκωµα έλληνες ερευνητές αποκαλύπτουν θησαυρούς της Παναγίας Σουµελά από τις αποθήκες του Μουσείου της Τραπεζούντας και της Αγιάς Σοφιάς στην Κωνσταντινούπολη, ένα ολοσέλιδο ρεπορτάζ στη βρετανική εφηµερίδα «The Independent» – µε παραποµπή και στο κύριο άρθρο της! – για τους 5.000 εναποµείναντες µουσουλµάνους πέριξ της Τραπεζούντας που µιλάνε µια ποντιακή διάλεκτο, κοντινή στα αρχαία ελληνικά, επαναφέρει στο προσκήνιο τον ελληνισµό του Πόντου και τη µακραίωνη επιβίωση της γλώσσας του. Τα ποντιακά που µιλούν οι περίπου 5.000 κάτοικοι χωριών κοντά στην Τραπεζούντα, στο σπουδαίο κέντρο του Πόντου που ανήκει σήµερα στην Τουρκία, είναι µια διάλεκτος αξιοσηµείωτα κοντά στα αρχαία ελληνικά και θα µπορούσε να δώσει πολλά στοιχεία για την ίδια τη γλώσσα του Σωκράτη και του Πλάτωνα, γράφει ο Στιβ Κόνορ στην εφηµερίδα «The Independent». 

Τα λεγόµενα «ρωµαίικα», όπως λέει η ελληνίδα λέκτορας στο Πανεπιστήµιο του Κέµπριτζ Ιωάννα Σιταρίδου, «διατηρούν έναν εντυπωσιακό αριθµό χαρακτηριστικών της γραµµατικής που δίνουν µια αύρα αρχαίων ελληνικών, χαρακτηριστικών που έχουν εντελώς χαθεί από τις άλλες παραλλαγές των σύγχρονων ελληνικών. Η χρήση του απαρέµφατου χάθηκε από όλες τις άλλες ελληνικές διαλέκτους. Στα ρωµαίικα, όχι µόνο διατηρήθηκε το απαρέµφατο, αλλά βρίσκουµε επίσης και απαρεµφατικές δοµές που δεν είχαν παρατηρηθεί προηγουµένως και που µόνο σε λατινογενείς γλώσσες έχουν το αντίστοιχό τους». 
Τα χωριά που µιλούν ρωµαίικα, τα οποία δεν έχουν γραπτή εκδοχή, γράφει η εφηµερίδα «The Independent», διατηρούν και άλλα χαρακτηριστικά γεωγραφικής και πολιτισµικής αποµόνωσης. Οι άνθρωποι εκεί σπάνια παντρεύονται εκτός κοινότητας και παίζουν  τη δική τους µουσική µε το δικό τους όργανο, τη λύρα. 

Η ελληνοφωνία στην περιοχή του Όφη (Πόντος)

Νέοι κανόνες ορθογραφίας για τα ισπανικά μετά από... διεθνή διαβούλευση

Διαφορετικά λεξικά για τα ισπανικά της Κούβας και τα ισπανικά της Αργεντινής: Σε συνεκτικούς κανονισμούς ορθογραφίας καταλήγουν 22 Ακαδημίες   

Συμβούλιο 22 Ακαδημιών

Στους νέους διεθνείς κανονισμούς ορθογραφίας για τα ισπανικά θα πρέπει να συνηθίσουν οι ομιλητές της δεύτερης πιο διαδεδομένης γλώσσας στον κόσμο, καθώς στο τέλος του μήνα 22 Ακαδημίες ισπανόφωνων κρατών αναμένεται να κυρώσουν στο Μεξικό τις προτάσεις για τον εκσυγχρονισμό της ισπανικής ορθογραφίας. 

Οι νέοι κανονισμοί «είναι καρπός λεπτομερούς έρευνας», λένε οι «φύλακες» των ισπανικών και η έγκρισή τους αναμένεται στις 28 Νοεμβρίου στη Γκουανταλαχάρα από τους αντιπροσώπους της ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας και άλλων 21 «αδελφών» Ακαδημιών.
Στις προτάσεις περιλαμβάνονται αλλαγές που θα κάνουν το Iraq να γράφεται Irak και το Qatar, Catar. Παρελθόν θα γίνει η ονομασία «ελληνικό "ι"» για το y, που θα μετονομαστεί σε απλό «γε».

Τα ελληνικά στο Εθνικό Πρόγραμμα Διδασκαλίας της Αυστραλίας

Η ελληνική γλώσσα θα είναι μία από τις 11 γλώσσες που θα περιλαμβάνει το εθνικό πρόγραμμα διδασκαλίας της Αυστραλίας, που θα τεθεί σε εφαρμογή από τα μέσα του 2011.
Όπως έγραψε ο 'Νέος Κόσμος', η αρμόδια επιτροπή (ACARA) συμπεριέλαβε την ελληνική στις γλώσσες 'εθνικής προτεραιότητας' και, μάλιστα, ως Heritage Language (Γλώσσα Κληρονομιάς) και όχι ως 'Ethnic Language' (Εθνοτική Γλώσσα). To εθνικό πρόγραμμα διδασκαλίας γλωσσών θα διαμορφωθεί σε τρεις φάσεις, αρχής γενομένης από την 1η Ιουλίου 2011.
Στην τρίτη φάση, προς το τέλος του 2011, θα περιληφθούν η ελληνική, η αραβική και η βιετναμέζικη, προσδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στη μετονομασία της ελληνικής γλώσσας σε Heritage Language.
Ομογενείς εκπαιδευτικοί χαρακτηρίζουν 'μεγάλο επίτευγμα' και τη μετονομασία της γλώσσας μας, από 'εθνοτική' σε 'γλώσσα κληρονομιάς'.

Εμφαση στις ξένες γλώσσες

To 92% των Ελλήνων θεωρεί αναγκαία τη γνώση ξένης γλώσσας και ιδιαίτερα της αγγλικής, αλλά μόνο το 28% τη μαθαίνει στο δημόσιο σχολείο, αφού ο κύριος όγκος των παιδιών καταφεύγει στα φροντιστήρια.
Την κατάσταση αυτή δήλωσε ότι επιθυμεί να ανατρέψει η υπουργός Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου, ώστε όλοι οι μαθητές να μαθαίνουν ξένες γλώσσες μέσα στο σχολείο και μάλιστα από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού και να παίρνουν το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας όταν τελειώνουν το γυμνάσιο.
Οπως τόνισε χθες η υπουργός στο πλαίσιο της διημερίδας «Τα Αγγλικά στις πρώτες τάξεις του σχολείου», η διδασκαλία της ξένης γλώσσας θα γίνεται στο δημόσιο σχολείο με τρόπο ώστε «το παιδί να προετοιμάζεται να δώσει εξετάσεις για το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας, να μη χρειάζεται φροντιστήρια».

Πηγή: Έθνος

Λεξικά που μιλάνε τη γλώσσα σας

Η υπηρεσία Linguee δεν μεταφράζει απλώς κείμενα, αλλά αποδίδει σωστά, από τη μία γλώσσα στην άλλη, ιδιωματισμούς και τεχνικούς ή επαγγελματικούς όρους

Από ογκώδη βιβλία σε CD-ROMs και από CD-ROMs σε προγράμματα λογισμικού και «έξυπνες» ιστοσελίδες ικανές να «πιάνουν» το βαθύτερο νόημα φράσεων και γλωσσικών ιδιωματισμών, τα λεξικά έχουν τα τελευταία χρόνια μεταμορφωθεί πλήρως προκειμένου να ανταποκριθούν στις τεχνολογικές (και συνάμα, κοινωνικές) εξελίξεις.

Επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε (παγκοσμιοποίηση γαρ) και προσβάσιμα πιο εύκολα από ποτέ άλλοτε (διαδίκτυο γαρ), τα κάθε είδους γλωσσάρια έχουν πλέον ψηφιοποιηθεί, εμπλουτιστεί και μετακομίσει στον πολύγλωσσο Ιστό, από όπου προσφέρουν γνώση δωρεάν.

Ξεχωριστή θέση μεταξύ αυτών κατέχει η γερμανική Linguee (www.linguee.com), μια «έξυπνη» online υπηρεσία (μεταφράζει από αγγλικά σε ισπανικά, γερμανικά, γαλλικά, πορτογαλικά και αντιστρόφως, ενώ στα σκαριά βρίσκονται και εκδόσεις που θα υποστηρίζουν κινεζικά, ιαπωνικά και ιταλικά) η οποία, σε αντίθεση με την πλειονότητα των λοιπών λεξιλογικών ιστοχώρων, δεν αποτελεί απλή online μεταφορά των περιεχομένων ενός έντυπου λεξικού. Κάθε άλλο μάλιστα.

Ινδία: Aνακαλύφθηκε άγνωστη γλώσσα

Ερευνητές που μελετούν γλώσσες που χάνονται ανακάλυψαν μια άγνωστη ως σήμερα γλώσσα την οποία χρησιμοποιούν σήμερα περίπου 1.000 άτομα στη βορειοανατολική Ινδία, στους πρόποδες των Ιμαλαΐων.

Η γλώσσα «Κόρο» φαίνεται να ανήκει στην ίδια οικογένεια με τις γλώσσες που ομιλούνται στο Θιβέτ και τη Μιανμάρ, ανακοίνωσαν οι τρεις γλωσσολόγοι που επισκέφθηκα την περιοχή.
Οι ερευνητές σκόπευαν αρχικά να καταγράψουν μια διάλεκτο της φυλής των Άκα, διαπίστωσαν όμως ότι επρόκειτο για γλώσσα με εντελώς διαφορετικό λεξιλόγιο και διαφορετική γραμματική.
Οι άνθρωποι που μιλούν Κόρο ανήκουν στην κοινότητα των Άκα και μάλιστα πίστευαν ότι η γλώσσα τους ήταν απλώς μια διάλεκτος των Άκα. Παραμένει άγνωστο πώς οι δύο γλώσσες διατηρήθηκαν ανεξάρτητες και επέζησαν ως σήμερα.

Η ιστορία 7 γνωστών λαϊκών εκφράσεων

1) "Χρωστάει της Μιχαλούς"
Η λαϊκή έκφραση συνδέεται με τη μετεπαναστατική ζωή στο Ναύπλιο, πρωτεύουσα τότε της Ελλάδας... Συγκεκριμένα, μετά την επανάσταση του 21 υπήρχε στο Ναύπλιο μια ταβέρνα που ανήκε σε μια γυναίκα, τη Μιχαλού. Η Μιχαλού......είχε το προτέρημα να κάνει «βερεσέδια» αλλά υπό προθεσμία. Μόλις εξαντλείτο η προθεσμία και η υπομονή της - στόλιζε τους χρεώστες της με «κοσμητικότατα» επίθετα. Όσοι τα άκουγαν, ήξεραν καλά ότι αυτός που δέχεται τις «περιποιήσεις» της «χρωστάει της Μιχαλούς». 
2) Έφαγα χυλόπιτα...
Γύρω στα 1815 υπήρχε κάποιος κομπογιαννίτης, ο Παρθένης Νένιμος, ο οποίος ισχυριζόταν
πως είχε βρει το φάρμακο για τους βαρύτατα ερωτευμένους.Επρόκειτο για ένα παρασκεύασμα
από σιταρένιο χυλό ψημένο στο φούρνο. Όσοι λοιπόν αγαπούσαν χωρίς ανταπόκριση, θα έλυναν το πρόβλημά τους τρώγοντας αυτή τη θαυματουργή πίτα - και μάλιστα επί τρεις ημέρες, κάθε πρωί, τελείως νηστικοί.

Το κόνσεπτ, το πρότζεκτ, το μπάτζετ

Θενξ μαν… Οταν τ’ ακούω, μεταφράζω σιωπηρά: Ευχαριστώ, μάγκα μου. Ή: Ευχαριστώ, φιλάρα… Τα μεταφράσματα μου φαίνονται πιο αρρενωπά και χυμώδη, πιο άμεσα, πιο μοναδικά. Γιατί λοιπόν οι μάγκες έφηβοι και οι μετέφηβοι τιτιβίζουν τα δικά τους κρεολικά greeklish; Ισως γιατί κάθε γενιά χρειάζεται τη δική της ιδιόλεκτο, μια μυητική αργκό, προσωρινή, αναλώσιμη, φθαρτή, με ημερομηνία λήξεως. Η ιδιόλεκτος του «μαν» θα ξεθωριάσει με την είσοδό του σε ανώτερο σχολείο, με τη συμμόρφωσή του σε άλλες αργκό, ακαδημαϊκές ή επαγγελματικές, με την ένταξή του στα μαζικά υπερσύνολα της ενήλικης ζωής, της εργασίας.

Το ερώτημα παραμένει πάντως: Γιατί τα αγγλικά κατακλύζουν τον καθημερινό λόγο; Τα κρεολικά των εφήβων είναι η πιο αθώα περίπτωση, η πιο χαριτωμένη. Οταν όμως ακούς ενήλικους, επαγγελματίες, επιστήμονες, σπουδαγμένους, να παπαγαλίζουν αγγλικά, να περιγράφουν τη δουλειά τους, τη σκέψη τους, ακόμη και τη διάθεσή τους, με αγγλικά μονοσύλλαβα ή ολιγοσύλλαβα, δεμένα με λίγα ελληνικά ρήματα και άφθονα λεκτικά τικ, όπως «καταλαβαίνεις…», ε, τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι για τα βαθύτερα αίτια.

Είναι αληθές ότι η γλωσσομάθεια έχει αυξηθεί γεωμετρικά τις τελευταίες δεκαετίες. Ο απόφοιτος λυκείου, ακόμη και χωρίς ιδιαίτερη επίδοση, θα διαβάζει και θα μιλάει αγγλικά ασυγκρίτως καλύτερα από τον ανάλογό του του ’70, ακόμη και του ’80. Μέγα μέρος των σπουδών διεξάγεται σε αγγλόφωνα σχολεία, προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά. Μέγα μέρος των επαγγελμάτων απαιτεί καλή γνώση ξένης γλώσσας. Το επικοινωνιακό περιβάλλον κατακλύζεται από ξένη γλώσσα: τηλεόραση, ταινίες, Διαδίκτυο, ποπ κουλτούρα.

Νεκρές γλώσσες, νεκρές ψυχές

Στη «Μonde» του περασμένου Σαββάτου (21 Αυγούστου) δημοσιεύθηκε επιστολή που την υπέγραφαν 14 καθηγητές Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών 

Είναι όλοι τους μέλη της επιτροπής η οποία κρίνει όσους συμμετέχουν στον διαγωνισμό που οδηγεί στην πρόσληψη διδακτικού προσωπικού από τη Μέση Εκπαίδευση. Και στηλιτεύουν την κατάργηση των δύο αρχαίων γλωσσών«νεκρών» κατά το κοινώς λεγόμενον- από την ύλη των εν λόγω διαγωνισμών.
Η λογική είναι απλή. Οι μεταρρυθμιστές δεν μπορούν να καταργήσουν το ενδιαφέρον των μαθητών για τις κλασικές σπουδέςυπολογίζονται γύρω στους 500.000 σήμερα στα γυμνάσια και τα λύκεια της Γαλλίας. Οπότε καταργούν τους καθηγητές τους.
Μεταρρύθμιση ανώδυνη πολιτικά, αφού είναι η αλήθεια ότι κανένας υπουργός και υπηρεσιακός παράγοντας δεν κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπος με μαθητές που διαδηλώνουν στους δρόμους υπέρ του Οράτιου, του Τάκιτου, του Ευριπίδη, του Σοφοκλή ή του Αισχύλου. Επεσαν υπέρ της προόδου μιας μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας που τους θεωρεί βάρος για την καλλιέργεια της νέας γενιάς της.

Η κρίση στα αρχαία ελληνικά

ΜΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ από λέξεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας επιχειρεί σε δημοσίευμά της η ιταλική εφημερίδα «ll Sole 24 Οre» να περιγράψει τη μοντέρνα, όπως γράφει, τραγωδία της ελληνικής οικονομίας. Τις περισσότερες εξ αυτών, σημειώνει η εφημερίδα, πολιτικοί, συνδικαλιστές και επιχειρηματίες στην Ελλάδα αγνοούσαν ηθελημένα επί πάρα πολλά χρόνια.
«Τους τελευταίους μήνες, οι Ελληνες αναγκάστηκαν να ξαναθυμηθούν λέξεις που είχαν απαλείψει από το λεξιλόγιό τους εδώ και πολλά χρόνια, όπως ο «antagonismos», ο οποίος, παρ΄ ότι πολλοί τον φοβούνται- από τραπεζίτες και επιχειρηματίες μέχρι συνδικαλιστές- αργά ή γρήγορα θα έρθει, ενώ θυμήθηκαν τη σημασία λέξεων αλλά με καινούργιο νόημα όπως «apeleutherosi», που παραπέμπει στις κλειστές ακόμη αγορές και στα κλειστά επαγγέλματα», τονίζει ο συντάκτης του ρεπορτάζ.
Αναφέρει τη λέξη «foros», της οποίας, όπως σημειώνει, οι απόγονοι των δημιουργών της δεν σεβάστηκαν το νόημα, και παραπέμπει στη λέξη «forodiafighi» που αποτιμάται για την Ελλάδα σε περίπου 15 δισ. ευρώ.
Με τη λέξη «trapezes» η εφημερίδα περιγράφει την έλλειψη ρευστότητας που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα και τα δάνεια που χορηγούν πλέον με το σταγονόμετρο, ενώ με τη λέξη «epitages» αναφέρεται στην αύξηση μήνα με τον μήνα των ακάλυπτων (το 41% όσων εκδόθηκαν τον Μάρτιο).

Η διδασκαλία της γλώσσας

Αννα Φραγκουδάκη


Τα σχολεία σε όλες τις χώρες αντιμετωπίζουν τη γλώσσα και τη διδάσκουν σαν ένα αντικείμενο όπως όλα τα λοιπά μαθήματα. Όμως τα παιδιά ξέρουν να μιλάνε, αυτό που δεν ξέρουν είναι ο γραπτός κώδικας. Μέσα σε έξι μήνες το μωρό έχει καταλάβει τη γλωσσική επικοινωνία, δηλαδή γνωρίζει πλέον ότι οι άνθρωποι ανταλλάσσουν μηνύματα με ήχους, ενώ σε περίπου τρία χρόνια έχει μάθει να μιλάει, έχει δηλαδή κατακτήσει όχι μόνο λέξεις, αλλά τη δομή της γλώσσας (σύνταξη και γραμματική). 
Η γλωσσική γνώση των μόλις τρίχρονων παιδιών είναι τεράστια σε ποσότητα και ιδιαίτερα περίπλοκη. Τα παιδιά μιλάνε με αυθόρμητη άνεση, σχεδόν όπως αναπνέουν. Η κάθε παιδική φράση είναι μονάχα η κορυφή του «παγόβουνου» της τεράστιας γλωσσικής γνώσης. Όλα τούτα οφείλονται στη «φυσική», όπως λένε οι γλωσσολόγοι, κατάκτηση της ικανότητας του λόγου στη μητρική τους γλώσσα. Η φυσική εκμάθηση του λόγου έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά σε όλο τον κόσμο. Το μωρό αντιμετωπίζεται σαν παραγωγός νοήματος και αυτό συμβαίνει από τη στιγμή που γεννιέται. Πολύ πριν κατακτήσει το λόγο το αντιμετωπίζουν σαν «ομιλητή».

Λεξικό «It’ all greek indeed»

Τη συνεισφορά της ελληνικής γλώσσας στην αγγλική εξετάζει το πρωτότυπο λεξικό «It’ all greek indeed» του Βασίλη Θεοδώρου, μια νέα έκδοση του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού. Το ενδιαφέρον είναι ότι στον τόμο καταγράφονται και ορισμένες αγγλικές λέξεις που εκ πρώτης όψεως δύσκολα αποκαλύπτουν την ελληνική «καταγωγή» τους. Θα περίμενε κανείς ότι ένα τέτοιο έργο θα το υπέγραφε κάποιος γλωσσολόγος-φιλόλογος.

Κι όμως η έκδοση είναι καρπός της επίμονης έρευνας ενός παθιασμένου εραστή της ελληνικής γλώσσας, του Βασίλη Θεοδώρου, ο οποίος παράλληλα με τα επαγγελματικά καθήκοντά του ως ιατρός, συγκέντρωνε υπομονετικά ένα θησαυρό λέξεων και εκφράσεων. Η ενασχόλησή του με την ελληνική γλώσσα ξεκίνησε με τη συγγραφή βιβλίων με αντικείμενο την ιατρική ορολογία, την ετυμολογία της και τη μετάφρασή της στα αγγλικά.

Κάπως έτσι βρέθηκε να ακολουθεί τις απρόβλεπτες διαδρομές της ελληνικής γλώσσας όχι μόνο στην αγγλική αλλά και στις άλλες γλώσσες. Ο ίδιος σχολιάζει με χιούμορ στο naftemporiki.gr τη συνεισφορά της ελληνικής γλώσσας στον παγκόσμιο πολιτισμό: «Δεν ήμασταν προσεκτικοί όταν προσφέραμε αυτά τα γλωσσικά δάνεια, δεν συνυπογράψαμε κανένα μνημόνιο για να μας επιστρέψουν τα …δανεικά και βρισκόμαστε τώρα να χρωστάμε κι όχι να μας χρωστάνε. Κι όπως έχει πει ο διάσημος γάλλος σκηνοθέτης Ζαν Λυκ Γκοντάρ, η Ελλάδα δεν χρωστάει τίποτα στην Ευρώπη και τον κόσμο, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει».

Υποχρεωτικό μάθημα θα είναι τα αρχαία Ελληνικά σε δεκατρία δημοτικά σχολεία στην Οξφόρδη

Οι υπεύθυνοι εκπαίδευσης των σχολείων αποφάσισαν να εντάξουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς το μάθημα των αρχαίων Ελληνικών, γιατί πιστεύουν ότι έτσι οι μαθητές θα βελτιώσουν τα Αγγλικά τους.

Πηγή: greek-language.gr

Κάθε γλώσσα έχει τη δική της ιστορία

Το χάος είναι... η τάξη τους

Αποτελούν σύνθετο σύστημα βασισμένο στη διαφορετικότητα το οποίο έχει επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες - πολιτισμό,ιστορία, γενετική. Αυτό προτείνουν δύο ερευνητές αμφισβητώντας την ύπαρξη καθολικών κοινών κανόνων των γλωσσών και επισημαίνουν ότι διάφορες τάσεις διαμορφώνουν τη δομή του εγκεφάλου,τη βιολογία της ομιλίας και τον βαθμό αποδοτικότητας της επικοινωνίας


CHRISTINE KENNEALLY 


 Oι γλώσσες είναι υπέροχα ιδιόρρυθμες. Τα αγγλικά βάζουν το υποκείμενο μπροστά από το ρήμα. Τα φινλανδικά έχουν πολλές πτώσεις. Τα κινεζικά των μανδαρίνων είναι τονικά.
Παρά τις διαφορές τους όμως, μία από τις σημαντικότερες ιδέες στη μελέτη της γλώσσας είναι αυτή της καθολικής γραμματικής. Προτάθηκε από τον Νόαμ Τσόμσκι στη δεκαετία του 1960 και η γενική ερμηνεία της είναι ότι όλες οι γλώσσες είναι βασικά οι ίδιες και ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος γεννιέται «έτοιμος» για τη γλώσσα, με ένα ενσωματωμένο πρόγραμμα που μπορεί να αποκρυπτογραφεί τους κοινούς κανόνες στους οποίους βασίζεται οποιαδήποτε μητρική γλώσσα. Επί πέντε δεκαετίες η ιδέα αυτή κυριάρχησε στη γλωσσολογία, την ψυχολογία και τις γνωσιακές επιστήμες. Για να κατανοήσουμε τη γλώσσα, υποστήριζε, πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος τη χαοτική πολυμορφία των γλωσσών και να βρούμε τον κοινό ανθρώπινο πυρήνα τους.
Μήπως όμως τελικά αυτή ακριβώς η πολυμορφία αποτελεί το κλειδί για να κατανοήσουμε την ανθρώπινη επικοινωνία; Αυτή την καινούργια ιδέα προωθούν δυο γλωσσολόγοι, ο Νίκολας Εβανς του Αυστραλιανού Εθνικού Πανεπιστημίου της Κανμπέρα, και ο Στίβεν Λέβινσον του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ Ψυχογλωσσολογίας στο Ναϊμέγκεν της Ολλανδίας.

Ες ευθύ, το ορθό σύστημα γραφής

Η προς τα δεξιά ανάγνωση επικράτησε των «επί τα λαιά» και «βουστοφηδόν» πριν από 25 αιώνες στην περιοχή του Αιγαίου

Του Χρ. Γ. Ντουμα

Τρεις είναι οι εναλλακτικοί τρόποι, με τους οποίους εφαρμόστηκε η αλφαβητική γραφή στις πρώιμες ελληνικές επιγραφές. Ανάλογα δε με τη φορά των γραμμάτων οι τρόποι αυτοί έχουν αποκληθεί «ες ευθύ» ο προς τα δεξιά και «επί τα λαιά» ο προς τα αριστερά (λαιός = αριστερός), ενώ ο συνδυασμός και των δύο λέγεται «βουστροφηδόν», από τις παλινδρομικές κινήσεις των βοδιών που σέρνουν το αλέτρι κατά την άροση. Αυτοί οι τρόποι γραφής ήσαν ήδη σε χρήση κατά το τελευταίο στάδιο εξέλιξης της Πρωτοχανααναϊκής γραφής, στα τέλη του 12ου αιώνα π.Χ. 
Η γραφή από τα δεξιά προς τα αριστερά, έχει επικρατήσει και χρησιμοποιείται από όλες γενικά τις σημιτικές γλώσσες, αρχαίες και νέες, της Μέσης και της Εγγύς Ανατολής. Σε πρώιμα αλφαβητικά κείμενα της ελληνικής γλώσσας οι τρόποι «επί τα λαιά» και «ες ευθύ» χρησιμοποιήθηκαν, κατά κανόνα για πολύ απλές φράσεις συνήθως του ενός στίχου, ενώ με τη γραφή «βουστροφηδόν» γράφονταν εκτενέστερα κείμενα. Αν και η γραφή «επί τα λαιά» διατηρήθηκε ακόμη και κατά την κλασική περίοδο, κυρίως για δημόσια κείμενα, από τον 6ο αι. π.Χ. η γραφή «ες ευθύ» άρχισε να γίνεται πιο δημοφιλής, ώσπου τον 5ο αιώνα καθιερώθηκε οριστικά.

Περιοδικό Γλωσσολογία - Ετήσιο ελληνικό περιοδικό Γενικής και Ιστορικής Γλωσσολογίας / A Greek Annual Journal for General and Historical Linguistics

Περιοδικό Γλωσσολογία

Εκδίδεται από τον Τομέα Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Edited by the Department of Linguistics, University of Athens

 Η Γλωσσολογία φιλοξενεί μελέτες και βιβλιοκρισίες στην Ελληνική, Αγγλική, Γαλλική και Γερμανική που αφορούν, κατά προτεραιότητα, τη συγχρονία και τη διαχρονία της Ελληνικής γλώσσας, αλλά και μελέτες γενικότερης θεωρητικής, εφαρμοσμένης και διαγλωσσικής έρευνας.

 Glossologia is a journal of general and historical Greek linguistics, focusing on the synchrony and diachrony of the Greek language, as well as publishing studies on theoretical, applied and cross-linguistic research. The journal accepts articles and book reviews in Greek, English, French and German.

Τα παρατσούκλια των κατοίκων κάθε Ελληνικης πόλης

Δεν ξέρω αν έχει τύχει ποτέ να τ’ ακούσετε αλλά οι άνθρωποι που ζουν σε κάθε πόλη δεν ονομάζονται μόνο από την πόλη (π.χ. Θεσσαλονίκη – Θεσσαλονικιός) αλλά έχουν και κάποιες ειδικές ονομασίες ανα πόλη οι οποίες έχουν βγει για διαφορετικό λόγο σε κάθε μία.
 Ορίστε λοιπόν μερικές απ’ τις πόλεις. Για όποιες άλλες ξέρετε που δεν υπάρχουν, ή ξέρετε κάτι παραπάνω που δεν υπάρχει εδώ αφήστε σχόλιο.
+ Θεσσαλονίκη – Καρντάσια:
Καρντασι είναι ο αδερφός στα τουρκικά. Παλιά επεφτε πολυ κοροϊδεμα από τους Αθηναίους επί του θέματος.
Σαλονίκη δε, γνωστή και ως Καρντασούπολη!
+ Έβρος (κυρίως Κομοτηνή) – Γκάτζοι ή Γκάτζολοι:
Στο Σουφλί του νομού Έβρου παλαιότερα υπήρχαν πολλά γαϊδούρια, τα οποία.... τα έλεγαν αλλιώς και γκάτζους. Έτσι οι φαντάροι έβγαλαν κοροϊδευτικά την περιοχή Γκατζολία και έμεινε να φωνάζουν τους κατοίκους Γκάτζολους. Η ιστορική αμαξοστοιχία 604 ΕΒΡΟΣ ΕΞΠΡΕΣ καλείται και Γκάτζος Εξπρές.
+ Πτολεμαΐδα – Καϊλαριώτες:
Αυτό συμβαίνει γιατί η πτολεμαϊδα λέγεται αλλιώς και Καϊλάρια. Επίσης λέγεται και λασποχώρι γιατί παλιά ήταν χωριό όλο λάσπες όταν έβρεχε.
+ Κοζάνη – Σούρδοι:
Λέγονται έτσι διότι προσποιούνταν ότι δεν άκουσαν κάτι – κοινώς ποιούσαν την νήσσαν – όταν φυσικά δεν τους συνέφερε. Και ενώ οι μεν υπόλοιποι Έλληνες τους δέχτηκαν με αυτήν τους τη νοοτροποία, οι δε Εβραίοι δεν κατάφεραν να στεργιώσουν ούτε στιγμή στην περιοχή. Στα βλάχικα σούρδος σημαίνει κουφός / βλάκας.

Οι «Αναγνώστες του Ομήρου» επιστρέφουν στην Ελλάδα

"Ταξιδεύουν" τα έργα του Ομήρου, σε όλο τον κόσμο, προσελκύοντας το ενδιαφέρον επιφανών ακαδημαϊκών, ανθρώπων των Τεχνών και των Γραμμάτων, ακόμα και πολιτικών, αλλά και απλών ανθρώπων, τούς οποίους καλούν σε κάθε τους εκδήλωση, σ' έναν μαραθώνιο ανάγνωσης έργων του μεγαλύτερου επικού ποιητή, όλων των εποχών.

Ο λόγος για τους "Αναγνώστες του Ομήρου¨" (The Readers of Homer), με πρόεδρο την ακαδημαϊκό Κάθριν Χολουάιν(Kathryn Hohlwein), η οποία επί σχεδόν σαράντα χρόνια, δίδασκε ένα σεμινάριο στο Πανεπιστήμιο Σακραμέντο της Καλιφόρνια, με αντικείμενο την «Ομηρική φαντασία». Οι τάξεις της ήταν πάντα γεμάτες από μαθητές, μεταξύ των οποίων ορισμένοι από τους καλύτερους των τμημάτων των Ανθρωπιστικών Σπουδών και της Αγγλικής.