ΦΥΣΙΚΗ: Απαλλαγή από τα βάρη!

Αυτό είναι το ζητούμενο των επιστημόνων που ονειρεύονται οχήματα κατακόρυφης εκτόξευσης από την... ταράτσα προς τ΄ αστέρια και ένα σωρό άλλες εφαρμογές που θα ήταν εφικτές αν η βαρύτητα δεν ήταν παρά μια δύναμη «α λα καρτ»
Χάρη στα «καμίνια του Ηφαίστου» που κρύβει στα σπλάχνα της η Γη συμπεριφέρεται σαν τεράστιος μαγνήτης που μας κρατάει επάνω του. Μήπως η «συσκευή αντιβαρύτητας» που ποθούμε πρέπει να είναι αντίρροπος μαγνήτης;
Χάρη στα «καμίνια του Ηφαίστου» που κρύβει στα σπλάχνα της η Γη συμπεριφέρεται σαν τεράστιος μαγνήτης που μας κρατάει επάνω του. Μήπως η «συσκευή αντιβαρύτητας» που ποθούμε πρέπει να είναι αντίρροπος μαγνήτης;
Η χώρα μας, αλλά και ο κόσμος ολόκληρος, αλλάζει χρονιά με «βαρίδια στα πόδια». Βαρίδια οικονομικά, παραγωγικά, ενεργειακά, κλιματικά, ιδεολογικά... Βαρίδια αποτυχίας της μετάβασης από τη βιομηχανική στη μεταβιομηχανική εποχή του πολιτισμού. Απαισιοδοξία και κατάθλιψη δείχνουν να κυριαρχούν, με μια «ολική έκλειψη ελπίδων» να καταδυναστεύει τη νέα γενιά. Είναι όμως ένας πραγματικός κατήφορος ή απλώς μια αλλαγή φάσης; Είναι η αρχή του τέλους ή το τέλος της αρχής; Μια σειρά από «σημάδια»- σημάδια επιστημονικά, παντελώς άσχετα με τα μετρήματα της «δικτατορίας των τραπεζών»- υπόσχονται το δεύτερο: ότι μια νέα εποχή επιστημονικού θριάμβου ξεκινά, μια εποχή απελευθέρωσης του ανθρώπου από τη «μητέρα όλων των βαρών»!

Το κιλό...έχασε βάρος!

Τα μέχρι τώρα πειράματα δείχνουν ότι το μελλοντικό κιλό θα βασίζεται σε μια σχέση ανάμεσα στην μάζα και τη λεγόμενη «σταθερά του Πλανκ»    

Τελικά προβλήματα βάρους στην εποχή μας δεν αντιμετωπίζουν μόνοι οι άνθρωποι, αλλά και οι... μονάδες μέτρησής του! Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων ετοιμάζεται να δώσει ένα νέο μη φυσικό ορισμό στο κιλό, μετά την ανακάλυψη ότι το μεταλλικό πρωτότυπό του, που χρησιμοποιείται ως διεθνές πρότυπο, ζυγίζει πια λιγότερο, για λόγους μυστηριώδεις.

 Σήμερα, το διεθνές πρότυπο του κιλού είναι ένας κύλινδρος από λευκόχρυσο (πλατίνα) και ιρίδιο, ύψους και διαμέτρου περίπου 3,9 εκατοστών, που δημιουργήθηκε στο Λονδίνο και στεγάζεται από το 1889 (όταν έγινε η πρώτη διεθνής συνδιάσκεψη για τον καθορισμό διεθνών μέτρων και σταθμών), σε συνθήκες ύψιστης ασφάλειας, στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (ΒΙΡΜ) στις Σέβρες, έξω από το Παρίσι.

Εδώ και 122 χρόνια, το διεθνές πρότυπο κιλό έχει βγει από την κρυψώνα του μόνο τρεις φορές για να συγκριθεί με τα εθνικά πρότυπα κιλά που χρησιμοποιούν διάφορες χώρες του κόσμου. Έτσι, υπήρξαν ενδείξεις ότι το κιλό χάνει βάρος σιγά-σιγά.

Το 2007, οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι το μέταλλο του πρότυπου κιλού είναι περίπου 50 μικρογραμμάρια ελαφρύτερο από το μέσο βάρος των αρκετών δεκάδων προτύπων απομιμήσεών του, πράγμα που ισοδυναμεί με μια απώλεια βάρους αντίστοιχη ενός μικρού κόκκου άμμου.

Μια πιθανή επιστημονική εξήγηση είναι ότι σταδιακά το κράμα λευκόχρυσου - ιριδίου απώλεσε ένα μέρος από τα αέρια που βρίσκονται σε αυτό από τότε που κατασκευάστηκε, το 1879, στη βρετανική πρωτεύουσα.

Φως στη στοιχειωμένη αλληλεπίδραση του 1935

Ο Αϊνστάιν τη χαρακτήρισε «στοιχειωμένη αλληλεπίδραση» και η αλήθεια είναι ότι στο μυστηριώδες Σύμπαν του μικρόκοσμου, η λεγόμενη «κβαντική διεμπλοκή» αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο των μυστηρίων. Η ιστορία της άρχισε το 1935, όταν ο Αϊνστάιν, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον, στις ΗΠΑ, πρότεινε ένα νοητικό πείραμα, το λεγόμενο EPR (από τα αρχικά του διάσημου Γερμανού θεωρητικού και των συνεργατών του, Ποντόλσκι και Ρόουζεν) για να στηρίξει την άποψή του, κατά την οποία η Κβαντική Φυσική ήταν ελλιπής και οδηγούσε σε απίθανα συμπεράσματα.

Αυτό που εν ολίγοις μας είπαν ο Αϊνστάιν και οι συνεργάτες του ήταν το εξής: Ας υποθέσουμε ότι από κάποια πηγή εκπέμπονται προς διαφορετικές κατευθύνσεις δύο σωματίδια που μέχρι εκείνη τη στιγμή αλληλεπιδρούσαν - π.χ. δύο ηλεκτρόνια ή δύο φωτόνια. Αν μετά από κάποιο χρόνο αλλάξουμε την κατάσταση του ενός σωματιδίου, αυτομάτως θα αλλάξει με απολύτως καθορισμένο τρόπο η κατάσταση και του άλλου, ακόμη κι αν βρίσκεται μίλια μακριά, λες και υπάρχει κάποιου είδους μυστική και ακαριαία «συνεννόηση» μεταξύ τους!

Ηλεκτρισμός από τον αέρα!

Μικρά ηλεκτρικά φορτία είναι δυνατό να συλλεχθούν απευθείας από τον υγρό αέρα, παράγοντας ηλεκτρισμό

Στο προσκήνιο έρχεται μια επίμαχη τεχνολογία που φιλοδοξεί να «συλλέξει» δωρεάν ηλεκτρισμό από τον αέρα, ιδίως όταν υπάρχει υγρασία, δημιουργώντας ελπίδες ότι μπορεί να αποτελέσει μελλοντικά μία νέα μορφή Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αλλά και προκαλώντας αντιδράσεις από όσους θεωρούν ότι το όλο σχέδιο με την ονομασία «υγροηλεκτρισμός» είναι τεχνολογικά ανέφικτο ή μικρής πρακτικής χρησιμότητας.

Ο ερευνητής δρ Φερνάντο Γκαλεμπέκ, από το Ινστιτούτο Χημείας του Πανεπιστημίου του Καμπίνας, του Σάο Πάουλο στη Βραζιλία, παρουσίασε στο τελευταίο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας μία νέα μέθοδο με βάση την οποία μικρά ηλεκτρικά φορτία είναι δυνατό να συλλεχθούν απευθείας από τον υγρό αέρα, παράγοντας ηλεκτρισμό.

Οπως δηλαδή το «φως» συλλέγεται από τα ηλιακά πάνελ των φωτοβολταϊκών και μετατρέπεται σε ηλεκτρισμό, με ανάλογο τρόπο θα μπορούσε ο ηλεκτρισμός να συλλέγεται από ανάλογα πάνελ απευθείας από τον υγρό αέρα.

Stephen Hawking: «Δε δημιούργησε ο Θεός το σύμπαν»

«Δε δημιούργησε ο Θεός το σύμπαν αλλά οι νόμοι της φυσικής», γράφει ο περίφημος βρετανός θεωρητικός φυσικός Stephen Hawking στο νέο του βιβλίο «The Grand Design» (Το μεγάλο σχέδιο»), που θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα.

Στο βιβλίο που έχει συγγράψει με τον αμερικανό φυσικό Λέονταρντ Μλοντίνοφ, ο διάσημος επιστήμονας εξηγεί πως μία νέα σειρά από θεωρίες καθιστά «περιττό» έναν δημιουργό για το σύμπαν.
«Επειδή υπάρχει ένας νόμος όπως αυτός της βαρύτητας, το σύμπαν μπορεί να δημιουργηθεί και θα δημιουργηθεί μόνο του από το τίποτα. Η αυτόματη δημιουργία είναι ο λόγος που υπάρχει κάτι από το να μην υπάρχει τίποτα, ο λόγος που υπάρχει το σύμπαν, ο λόγος που υπάρχουμε εμείς», γράφει ο Hawking.
«Δεν είναι απαραίτητο να επικαλούμαστε τον Θεό για να ανάψει το διακόπτη λειτουργίας του σύμπαντος», συμπληρώνει ο 68χρονος φυσικός.

Θεωρία κβαντικής βαρύτητας συγκεντρώνει το επιστημονικό ενδιαφέρον

Μια ηλιακή έκλειψη έδωσε την πρώτη ισχυρή επιβεβαίωση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, καθώς έδωσε την ευκαιρία να παρατηρηθεί το φαινόμενο του βαρυτικού φακού. Η θεωρία κβαντικής βαρύτητας του Πετρ Χόρζαβα αμφισβητεί το ενιαίο του χωροχρόνου του Μινκόφσκι, με τον οποίο «έδεσε» η θεωρία της σχετικότητας

Κοντά έναν αιώνα τώρα οι φυσικοί προσπαθούν να παντρέψουν την κβαντομηχανική, τη θεωρία που ερμηνεύει τον υποατομικό μικρόκοσμο, με τη σχετικότητα, τη θεωρία για - την κυρίαρχη στο μακρόκοσμο δύναμη - τη βαρύτητα. Ολες οι άλλες φυσικές δυνάμεις (πεδία) έχει γίνει εφικτό να συμπεριληφθούν σε μια ενοποιητική θεωρία. Για παράδειγμα, το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο μπορεί να περιγραφεί κβαντομηχανικά από την κίνηση των φωτονίων. Ομως, όλες οι προσπάθειες να ερμηνευτεί η βαρυτική έλξη ανάμεσα σε δύο σώματα με όρους ενός κβαντικού βαρυτονίου προσέκρουσαν σε απειρισμούς (μαθηματικούς υπολογισμούς μεγεθών που τείνουν στο άπειρο). Μια νέα θεωρία που διατύπωσε πριν από δέκα μήνες ο Τσέχος φυσικός Πετρ Χόρζαβα, καθηγητής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, δείχνει να αντιμετωπίζει το πρόβλημα των απειρισμών και να ενοποιεί κβαντομηχανική και σχετικότητα ως ισχύοντες φορμαλισμούς των φυσικών νόμων σε διαφορετική κλίμακα της υλικής πραγματικότητας.

Το CΕRΝ θα αποκαλύψει τα μυστικά της Μεγάλης Έκρηξης

Τα πρωτόνια γυρίζουν τον χρόνο πίσω

Μια νέα εποχή για την επιστήμη άρχισε το μεσημέρι της Μεγάλης Τρίτης. Ήταν σαν να γεννήθηκε ένα μικρό Σύμπαν σε ένα σκοτεινό τούνελ 40 μέτρα κάτω από το έδαφος. Εκεί, στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων του CΕRΝ, συγκρούστηκαν σωματίδια- αόρατα με γυμνό μάτι- και απελευθέρωσαν ποσότητες ενέργειας, όπως ακριβώς εικάζεται ότι συνέβη κατά το 1ο δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου που ακολούθησε τη Μεγάλη Έκρηξη που δημιούργησε τον Κόσμο μας.
O Επιταχυντής Αδρονίων προσπάθησε να το πετύχει δύο φορές το πρωί της Μεγάλης Τρίτης. Μάταια. Οι επιστήμονες που είχαν περάσει όλο το βράδυ άγρυπνοι στην αίθουσα ελέγχου, έφευγαν απογοητευμένοι. Την τρίτη φορά που άρχισε ξανά να σείεται, τα πρωτόνια στο υπόγειο τούνελ μήκους 27 χιλιομέτρων απέκτησαν ξαφνικά πρωτόγνωρη κινητική ενέργεια, ίση με 7 Τέρα ηλεκτροβόλτ (ΤeV). Πλησίασαν σχεδόν την ταχύτητα του φωτός που είναι 300.000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Ποτέ ξανά στη Γη δεν είχε επιτευχθεί τέτοια δύναμη ενέργειας.
Δύο λεπτά πριν από τις δύο το μεσημέρι ώρα Ελλάδας ο Επιταχυντής, που κόστισε περισσότερα από 10 δισ. ευρώ και τη σκληρή δουλειά 10.000 ανθρώπων, εκπλήρωσε την... υπόσχεσή του. Παρά τα χλευαστικά σχόλια που ακούστηκαν το 2008 όταν παρέλυσε εξαιτίας πολύπλοκων βλαβών, ο Επιταχυντής έδωσε μόνο μια πρόγευση των δυνατοτήτων του.

Ενθουσιασμός.
Μπορούσε να επιταχύνει τα πρωτόνια με διπλάσια κινητική ενέργεια, 14 ΤeV, αλλά αυτό θα το επιχειρήσει το 2013. Οι συγκρούσεις που έγιναν τη Μεγάλη Τρίτη ενθουσίασαν τους επιστήμονες και σήμαναν την έναρξη μιας πολύχρονης αναζήτησης στα μυστικά του Σύμπαντος.
Από εδώ και πέρα, τέτοιες συγκρούσεις θα γίνονται πολλές. Και οι επιστήμονες θα τις μελετούν για πολλά χρόνια ελπίζοντας να ανακαλύψουν πράγματα που δεν ήξεραν μέχρι τώρα, που φαντάζονταν, που προσπαθούσαν να διερευνήσουν διατυπώνοντας πολύπλοκες θεωρίες.
Άγνωστες διαδικασίες.
Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων θα αποτελέσει ορόσημο στην επιστήμη επειδή με τις συγκρούσεις θα προσπαθήσει να γυρίσει πίσω τον χρόνο. Να δείξει στους ειδικούς τι συμβαίνει όταν ένα τεράστιο απόθεμα ενέργειας εμφανίζεται από το πουθενά(;). Και πώς εκείνη τη στιγμή επεμβαίνει η φύση θέτοντας σε λειτουργία άγνωστες σε εμάς διαδικασίες. Οι επιστήμονες ευελπιστούν να καταλάβουν πώς ξαφνικά κάποια σωματίδια αποκτούν μάζα και αρχίζουν να κτίζουν συμπαγή οικοδομήματα στο Σύμπαν, από τον μικρόκοσμο στον μεγάκοσμο, διαμορφώνοντας πλανήτες, αστέρια, γαλαξίες, έμβιους οργανισμούς στη Γη.
Είναι το υποτιθέμενο μποζόνιο του Χιγκς αυτό; Το επονομαζόμενο σωματίδιο του Θεού ή κάτι άλλο; Ελπίζουν ακόμη να καταλάβουν τι είναι αυτή η σκοτεινή ύλη που λέγεται ότι καλύπτει το 30% του Σύμπαντος, την οποία οι ειδικοί βλέπουν πως υπάρχει, αλλά δεν ξέρουν καν τι είναι. Επίσης, ίσως μπορέσουν να οδηγηθούν σε μια πειστική απάντηση για το πώς «συνεργάζονται» οι τέσσερις βασικές δυνάμεις του Κόσμου για να καθορίζουν οτιδήποτε συμβαίνει στα όριά του.
Σίγουρα όμως θα περάσουν πολλά χρόνια για να κατανοηθούν όλα αυτά και στο μεταξύ πολλές καινούργιες γνώσεις θα αποκτηθούν. Άλλωστε, όπως είχε πει στα «ΝΕΑ» ένας παγκοσμίως αναγνωρισμένος έλληνας φυσικός, ο Γιάννης Ηλιόπουλος, «ακόμη και αν φανερωνόταν μπροστά μου η εξίσωση που περιγράφει τη λειτουργία του Σύμπαντος, δεν θα ήμουν έτοιμος να την καταλάβω».
Πηγή: Τα Νέα (Στέφανου Κρικκη)

Ρεκόρ ισχύος στις συγκρούσεις του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων

Δέσμες πρωτονίων συγκρούστηκαν στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων σε ενέργειες τρεις φορές υψηλότερες από το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ που είχε θέσει πέρυσι το ίδιο όργανο, ανακοίνωσε την Τρίτη το CERN.
Μέσα στην κυκλική σήραγγα του LHC, περίπου 100 μέτρα μέσα στο έδαφος κάτω από τα σύνορα Γαλλίας-Ελβετίας, δέσμες πρωτονίων που κινούνταν σε αντίθετες κατευθύνσεις συγκρούστηκαν μετωπικά στην ενέργεια των 7 TeV (tera electron Volt), ή 3,5 TeV ανά δέσμη.
Η ενέργεια αυτή αντιστοιχεί χονδρικά στην ενέργεια που θα απελευθέρωνε ένα μικρό αυτοκίνητο αν προσέκρουσε σε έναν τοίχο με την ταχύτητα του ήχου.
Οι επιστήμονες στην αίθουσα ελέγχου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Πυρηνικής Έρευνας ξέσπασαν σε χειροκροτήματα γύρω στις 14.00 ώρα Ελλάδας, ενώ εκατοντάδες συνάδελφοί τους σε όλο τον κόσμο παρακολουθούσαν ζωντανά το πείραμα μέσω Διαδικτύου.
Η επιτυχία-ορόσημο έρχεται πάντως με καθυστέρηση περίπου ενάμισι χρόνου, λόγω των αλλεπάλληλων τεχνικών προβλημάτων για τα οποία χρειάστηκαν πολύμηνες και δαπανηρές επισκευές.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων από τις συγκρούσεις αναμένεται να απαντήσει σε έσχατα ερωτήματα όπως γιατί η ύλη έχει μάζα, ποια είναι η φύση της σκοτεινής ενέργειας και της σκοτεινής ύλης και πώς εξαφανίστηκε η αντιύλη του Σύμπαντος.
Τα υποατομικά συντρίμμια των συγκρούσεων καταγράφονται από τέσσερις γιγάντιους ανιχνευτές, με τις ονομασίες Alice, Atlas, CMS και LHCb (στην ένθετη αριστερά, ένα από τα πρώτα συμβάντα σύγκρουσης όπως καταγράφηκε στον CMS).
O LHC θα συνεχίσει να λειτουργεί στην ενέργεια των 7 TeV για 18 έως 24 μήνες. Στη συνέχεια, το μεγαλύτερο επιστημονικό όργανο του κόσμου θα τεθεί ξανά εκτός λειτουργίας προκειμένου να συνεχιστούν οι εργασίες επισκευής στους ελαττωματικούς μαγνήτες που κατευθύνουν τις δέσμες.
Μετά τη νέα διακοπή, που ενδέχεται να διαρκέσει έως και ένα χρόνο, ο LHC θα λειτουργήσει στη μέγιστη δυνατή ισχύ των 14 TeV, πλησιάζοντας ακόμα πιο κοντά στις συνθήκες της Μεγάλης Έκρηξης που γέννησε το Σύμπαν.
Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Ισχυρή η παρουσία των ελλήνων επιστημών στο πείραμα του CERN

Tην ερχόμενη Τρίτη αναμένεται να λειτουργήσει ο αναβαθμισμένος επιταχυντής αδρονίων (LHC), του CERN. Στο πείραμα του αιώνα είναι γνωστό ότι συμμετέχουν και πολλοί Έλληνες επιστήμονες.
Σύμφωνα με δηλώσεις του καθηγητή φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Χρήστο Ελευθεριάδη «Γνώση και δεδομένα που μέχρι σήμερα φαίνονταν αδιανόητα για την ανθρωπότητα θα προσφέρει η νέα αυτή προοπτική λειτουργίας του επιταχυντή». Το ίντερνετ, η μεγαλύτερη βιομηχανία σήμερα, δημιουργήθηκε μέσα από τη γνώση που δημιουργήθηκε από τα πειράματα του CERN. Δεν αποκλείεται από τις αναλύσεις των νέων δεδομένων να προκύψουν σύγχρονα εργαλεία προς όφελος της κοινωνίας", τονίζει ο κ. Ελευθεριάδης. Το ρεκόρ τροφοδότησης του μεγάλου επιταχυντή, από το Σεπτέμβριο του 2009, είναι τα 2,36 tev (μονάδα ενέργειας στην ατομική φυσική).

Στις 30 Μαρτίου, η ενέργεια για την λειτουργία του επιταχυντή θα αυξηθεί στα 7 tev, γεγονός που σημαίνει ότι θα αυξηθεί η ενέργεια σύγκρουσης των πρωτονίων. Ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Εμμανουήλ Τσεσμελής, ερευνητής και μέλος του διευθυντικού γραφείου του CERN, θα κάνει μια συνοπτική περιγραφή του μεγάλου ανδρονικού επιταχυντή και στη συνέχεια θα αναλύσει τα επιστημονικά προγράμματα σε επιταχυντές υψηλών ενεργειών για τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με δηλώσεις του κ.Τσεσμελή, στα άμεσα σχέδια περιλαμβάνεται η αναβάθμιση του μεγάλου ανδρονικού επιταχυντή και των προ-επιταχυντών (pre-injectors) του. Αυτή μπορεί να συνεχιστεί από ένα γραμμικό επιταχυντή ηλεκτρονίων - ποζιτρονίων και το συμπαγή γραμμικό επιταχυντή (CLIC).
Πηγή: Ημερησία

Πανεπιστήμιο Κέμπριτζ - Διαγώνισμα Χημείας για την κόλαση

Η ακόλουθη ερώτηση τέθηκε σε διαγώνισμα Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. Η απάντηση ενός από τους φοιτητές ήταν τόσο πρωτότυπη και εμβριθής, που ο καθηγητής του την κοινοποίησε σε όλους τους συναδέλφους του μέσω του διαδικτύου. Με την σειρά μου την κοινοποιώ μεταφρασμένη στα ελληνικά στους συναδέλφους και στους φοιτητές μας. Νομίζω ότι η απάντηση του φοιτητή είναι ένα έξοχο παράδειγμα ορθολογικής αντιμετώπισης μιας ερώτησης με ανορθολογικό, μεταφυσικό υπόστρωμα. Μέσω του τολμηρού χιούμορ του διαφαίνεται η ύπαρξη ενός άνετου κλίματος διανοητικής επικοινωνίας με τον καθηγητή του. Αφιερώνεται σε όσους συναδέλφους νομίζουν ότι ξέρουν πάντα καλύτερα από τον φοιτητή.
Χ. Γεωργίου, Τμήμα Βιολογίας

Ερώτημα: Είναι η Κόλαση εξώθερμη (αποβάλλει ενέργεια) ή ενδόθερμη (απορροφάει ενέργεια);

Παρατήρηση: Οι απαντήσεις των περισσότερων φοιτητών έκαναν αναφορά στο νόμο των ιδανικών αερίων του Boyle (τα αέρια παγώνουν όταν αυξάνεται ο όγκος τους και θερμαίνονται όταν συμπιέζονται) ή σε κάτι σχετικό.

Απάντηση: «Κατ’ αρχάς, πρέπει να γνωρίζουμε πώς αλλάζει η μάζα της Κόλασης σε συνάρτηση με τον χρόνο. Επομένως, χρειάζεται να γνωρίζουμε τους ρυθμούς με τους οποίους εισέρχονται και εξέρχονται οι ψυχές από την Κόλαση. Θεωρώ ότι μπορούμε να υποθέσουμε με βεβαιότητα ότι οι ψυχές που μπαίνουν στην Κόλαση δεν μπορούν να φύγουν από αυτήν. Επομένως δεν έχουμε έξοδο ψυχών από την Κόλαση. Για να βρούμε πόσες ψυχές εισέρχονται στην Κόλαση θα πρέπει να ρίξουμε μια ματιά στις διαφορετικές θρησκείες που υπάρχουν σήμερα στον κόσμο. Ορισμένες από αυτές υποστηρίζουν ότι θα πας στην Κόλαση αν δεν είσαι πιστός τους. Επειδή υπάρχουν περισσότερες της μίας τέτοιες θρησκείες και επειδή οι άνθρωποι ανήκουν μόνο σε μία εξ αυτών, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όλες οι ψυχές πάνε στην Κόλαση. Με βάση τους τωρινούς ρυθμούς γεννήσεων και θανάτων αναμένεται ότι ο αριθμός των ψυχών στην Κόλαση θα αυξάνεται εκθετικά. Τώρα, θα πρέπει να διερευνήσουμε την ταχύτητα αύξησης του όγκου της Κόλασης, διότι ο νόμος του Boyle ορίζει ότι για να παραμείνει αμετάβλητη η θερμοκρασία και η πίεση της Κόλασης θα πρέπει ο όγκος της να αυξάνεται με ρυθμό ανάλογο του αριθμού των ψυχών που εισέρχονται σε αυτήν. Αυτό το δεδομένο μας οδηγεί σε δύο πιθανές απαντήσεις: 1. Αν ο όγκος της Κόλασης αυξάνεται με βραδύτερο ρυθμό από αυτόν με τον οποίον αυξάνεται ο αριθμός των ψυχών που εισέρχονται εντός αυτής, τότε η θερμοκρασία και η πίεσή της θα αυξάνονται ώσπου να εκραγεί. 2. Αν ο όγκος της Κόλασης αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό από αυτόν με τον οποίον αυξάνεται ο αριθμός των ψυχών που εισέρχονται εντός αυτής, τότε η θερμοκρασία και η πίεσή της θα μειώνονται ώσπου να παγώσει. Ποια λοιπόν από τις δύο απαντήσεις είναι η σωστή; Αν δεχθούμε ως ισχύουσα την υποθετική δήλωση που μου έκανε η Τερέζα όταν ήμουν πρωτοετής, ότι «θα κοιμηθώ μαζί σου την μέρα που θα παγώσει η Κόλαση (when Hell freezes over)», και αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι έως σήμερα δεν κατάφερα τίποτα μαζί της, τότε η απάντηση Νο 2 δεν μπορεί να αληθεύει και επομένως είμαι σίγουρος ότι η Κόλαση είναι εξώθερμη και δεν θα παγώσει».

Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων «θα ξανακλείσει για ένα χρόνο»

Το CERN θα χρειαστεί να απενεργοποιήσει ξανά τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) για διάστημα έως και ενός χρόνου, αναφέρει την Τετάρτη το BBC επικαλούμενο δηλώσεις του επικεφαλής των εργασιών.
Ο Δρ Στιβ Μάγιερς, διευθυντής Επιταχυντών και Τεχνολογίας στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Πυρηνικής Έρευνας, φέρεται να δήλωσε ότι το γιγάντιο μηχάνημα θα πρέπει να τεθεί εκτός λειτουργίας στα τέλη του 2011 και δεν θα φτάσει τη μέγιστη δυνατή ισχύ του πριν από το 2013 το νωρίτερο.
Η διακοπή είναι απαραίτητη προκειμένου να ενισχυθούν οι χάλκινες κάψες που υπάρχουν στις αρθρώσεις μεταξύ των χιλιάδων υπεραγώγιμων μαγνητών του επιταχυντήμ, αναφέρει το βρετανικό πρακτορείο.

Τα στοιχεία αυτά προστατεύουν τους μαγνήτες από την υπερθέρμανση και σχετίζονται με το ατύχημα που έθεσε τον LHC εκτός λειτουργίας λίγο μετά τα πρώτα εγκαίνιά του το Σεπτέμβριο του 2008.
Σχολιάζοντας αυτό το αρχικό ατύχημα, ο Δρ Μάγιερς εκτίμησε ότι μάλλον δεν επρόκειτο για «σχεδιαστικό σφάλμα», αλλά για μια ανωμαλία που ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενο να παρουσιαστεί σε ένα τόσο περίπλοκο σύστημα. «Δεν ακούσαμε τίποτα για τους εκατοντάδες ή χιλιάδες άλλους τομείς που τα πήγαν εξαιρετικά καλά» σχολίασε, υπερασπιζόμενος το έργο του CERN.
Παρά τα προβλήματα, ο LHC κατέρριψε τον περασμένο Νοέμβριο το ρεκόρ ισχύος που κατείχε από το 2001 το αμερικανικό εργαστήριο Fermilab, και σήμερα μπορεί να λειτουργήσει σε ισχύ 3,5 TeV (Teraelectronvolts) ανά δέσμη πρωτονίων.
Μέσα στην υπόγεια κυκλική σήραγγα των 27 χλμ, δύο τέτοιες δέσμες, κινούμενες σε αντίθετες κατευθύνσεις, θα συγκρούονται σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.
Σύμφωνα με τον Μάγιερς, ο LHC θα α λειτουργεί στα 3,5 TeV ανά δέσμη μέχρι τα τέλη του 2011, οπότε να τεθεί εκτός λειτουργίας για επισκευές που αναμένεται να διαρκέσουν ένα χρόνο. Στη συνέχεια ο επιταχυντής θα μπορέσει να λειτουργήσει στη μέγιστη ισχύ των 7 TeV ανά δέσμη. Η ολική ενέργεια των συγκρούσεων θα είναι τότε 14 TeV.
Τα υποατομικά συντρίμμια των συγκρούσεων μεταξύ άλλων ίσως επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του σωματιδίου Χιγκς, το οποίο θα εξηγούσε γιατί η ύλη έχει μάζα, και να λύσουν τα μυστήρια της «σκοτεινής ύλης» και της «σκοτεινής ενέργειας».
Πηγή: Newsroom ΔΟΛ

Το χειρόγραφο της «Θεωρίας της Σχετικότητας» σε έκθεση στο Ισραήλ

Το πλήρες κείμενο της «Θεωρίας της Σχετικότητας» του Αλμπερτ Αϊνστάιν θα έχει την ευκαιρία να δει το κοινό, στο πλαίσιο της έκθεσης που διοργανώνει η Ακαδημία Επιστημών του Ισραήλ, στην Ιερουσαλήμ, με αφορμή την 50ή επέτειο από την ίδρυσή της.
Η θεωρία του Αϊνστάιν, που περιέχεται στο ιστορικό 46σελιδο χειρόγραφο, βοηθά στην κατανόηση των μυστηρίων του σύμπαντος, από το αρχικό «Μπινγκ Μπανγκ» έως τις μαύρες τρύπες στο διάστημα.
Ο διάσημος φυσικός εξηγεί γιατί το σύμπαν επεκτείνεται και γιατί η βαρύτητα «καμπυλώνει» τον χωρόχρονο. Μεταξύ άλλων, μάθαμε ότι η ροή του χρόνου επηρεάζεται από τη βαρύτητα, με συνέπεια τα ρολόγια να τρέχουν πιο γρήγορα όσο πιο μακριά βρίσκονται από μια μεγάλη πηγή βαρύτητας (π.χ. τη Γη), ενώ οι δείκτες κινούνται πιο αργά όσο βρίσκονται πιο κοντά σε αυτήν.
Το κείμενο, που γράφηκε στο σπίτι του Αϊνστάιν στο Βερολίνο και δωρίστηκε στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο το 1925, κατά την εγκαινίαση του τελευταίου, τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1916.

«Αλλαξε την κατανόησή μας για τον χώρο, τον χρόνο, τη βαρύτητα... Στην πραγματικότητα για όλο το σύμπαν» δήλωσε, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, ο Χάνοκ Γκουτφρόιντ, πρόεδρος της ακαδημαϊκής επιτροπής για τα Αρχεία Αϊνστάιν του Εβραϊκού Πανεπιστημίου, που διαθέτουν την πλήρη συλλογή των γραπτών του διάσημου επιστήμονα.
Το -γεμάτο μαθηματικές εξισώσεις και σχόλια, υπογραμμίσεις, διαγραφές και ξαναγραμμένες φράσεις- χειρόγραφο εκτίθεται σαν να είναι έργο τέχνης, σε ειδικές προθήκες από ξύλο πεύκου, στη μέση ενός κατά τα άλλα γυμνού δωματίου με πολύ αχνό φωτισμό και υπό προσεκτικά ελεγχόμενες συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας για λόγους προστασίας του κειμένου, θυμίζοντας έναν πραγματικό βωμό της επιστήμης.
Μερικές σελίδες του χειρογράφου είχαν εκτεθεί στο παρελθόν, αλλά ποτέ ολόκληρο το ανεκτίμητης αξίας κείμενο, το οποίο θα εκτεθεί αυτή την φορά επί τρεις εβδομάδες.
Το χειρόγραφο, που φυλαγόταν στα υπόγεια της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Ισραήλ, μεταφέρθηκε με θωρακισμένο όχημα στην Ακαδημία Επιστημών για να εκτεθεί μέχρι τις 25 Μαρτίου στην έκθεση, η οποία, μεταξύ άλλων, φροντίζει να αναδείξει «τη σχέση ανάμεσα στον Αλμπερτ Αϊνστάιν και το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και τον εβραϊκό λαό» όπως δήλωσε ο Γκουτφρόιντ.
Ο Αϊνστάιν γεννήθηκε το 1879 στην τότε Γερμανική Αυτοκρατορία και κέρδισε το Νόμπελ Φυσικής το 1921. Διέφυγε από τη ναζιστική Γερμανία στο μεσοπόλεμο. Αν και είχε συμβάλει στη δημιουργία του Εβραϊκού Πανεπιστημίου, αρνήθηκε να γίνει πρόεδρός του το 1952, όταν του υποβλήθηκε σχετικό αίτημα, όμως κληροδότησε με τη διαθήκη του όλα τα γραπτά του στο πανεπιστήμιο, πριν τον θάνατό του στις ΗΠΑ το 1976.
Πηγή: Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα μυστικά του σύμπαντος

Οι φυσικοί πιστεύουν πολλά παράξενα πράγματα, γι' αυτό άλλωστε οι κοινοί θνητοί συχνά τους περνάνε για τρελούς. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά τα απίστευτα πράγματα, σύμφωνα με τους φυσικούς, είναι η πραγματικότητα γύρω μας, αλλά εμείς δεν μπορούμε (ή δεν θέλουμε) να τη συνειδητοποιήσουμε.
Σαν μια μικρή συνεισφορά στην καλύτερη κατανόηση του κόσμου όπου ζούμε, ακολουθεί μια παρουσίαση των δέκα σημαντικότερων και πιο παράξενων πραγμάτων που η Φυσική έχει ανακαλύψει, σύμφωνα με τη σχετική ανάλυση που έκανε ο φυσικός-κοσμολόγος και συγγραφέας εκλαϊκευτικών επιστημονικών βιβλίων Μάρκους Τσόουν, για λογαριασμό της βρετανικής "Τέλεγκραφ".
1. Ακόμα και από μπανάνες αν αποτελείτο ο ήλιος, θα ήταν εξίσου καυτός.
Ο ήλιος μας είναι καυτός, επειδή το τεράστιο βάρος του δημιουργεί μια πανίσχυρη βαρύτητα που ασκεί κολοσσιαία πίεση στον πυρήνα του, η οποία πίεση με τη σειρά της αυξάνει τη θερμοκρασία του. Επειδή η πίεση είναι τεράστια, η θερμοκρασία του ήλιου είναι επίσης τεράστια. Αν αντί για υδρογόνο (βασικό συστατικό του), ο ήλιος αποτελείτο από… μπανάνες ίδιου βάρους, που θα κρέμονταν στο διάστημα, πάλι θα υπήρχε η ίδια πίεση, άρα η ίδια τεράστια θερμοκρασία.

2. Όλη η ύλη από την οποία αποτελείται η ανθρώπινη φυλή, δεν είναι μεγαλύτερη από ένα κύβο ζάχαρης.
Τα άτομα της ύλης είναι κατά 99,999999999% κενός χώρος. Αν κανείς μπορούσε να συμπιέσει όλα τα άτομα, αφαιρώντας τον κενό χώρο στο εσωτερικό τους, θα προέκυπτε ένας κύβος ύλης (με μέγεθος όσο ένας κύβος ζάχαρης), που θα ζύγιζε πέντε δισεκατομμύρια τόνους και θα ήταν δέκα φορές βαρύτερος από όλους μαζί τους ανθρώπους που σήμερα ζουν στη Γη. Παρεμπιπτόντως, αυτή ακριβώς η απίστευτη συμπίεση ύλης συμβαίνει σε ένα υπέρ-πυκνό άστρο νετρονίων, που έχει απομείνει μετά από μια έκρηξη σουπερ-νόβα.

3. Τα γεγονότα στο μέλλον μπορούν να επηρεάσουν αυτό που συνέβη στο παρελθόν.
Καλωσορίσατε στον κόσμο της "Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων", δηλαδή στην κβαντομηχανική. Πειράματα (που προτάθηκαν από τον διάσημο φυσικό Τζον Γουίλερ το 1978 και τελικά πραγματοποιήθηκαν το 2007) έδειξαν ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου τώρα μπορεί να αλλάξει τι συνέβη σε ένα άλλο σωματίδιο στο παρελθόν. Με άλλα λόγια, η αιτιότητα μπορεί να "δουλέψει" και ανάστροφα και άρα το παρόν να επηρεάσει το παρελθόν. Προς το παρόν αυτό έχει καταστεί εφικτό να παρατηρηθεί μόνο στο εργαστήριο και η επίδραση προς τα πίσω στον χρόνο δεν έχει ξεπεράσει κάποιο ασύλληπτα μικρό κλάσμα του δευτερολέπτου.

4. Σχεδόν ολόκληρο το σύμπαν λείπει.
Υπάρχουν πιθανότατα πάνω από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν. Κάθε ένας από αυτούς έχει από δέκα εκατομμύρια έως ένα τρισεκατομμύριο άστρα (χώρια τους πλανήτες). Αν και υπάρχουν τόσα πράγματα να δούμε "εκεί έξω", υπάρχουν πολύ περισσότερα, αλλά δεν μπορούμε να τα δούμε. Ξέρουμε όμως ότι υπάρχουν, επειδή έχουν βαρύτητα και επιδρούν στην ορατή ύλη γύρω τους. Αυτά τα "άλλα" μυστηριώδη αόρατα πράγματα έχουν ονομαστεί "σκοτεινή ύλη" και "σκοτεινή ενέργεια" (μέχρι να ρίξουμε φως στο τι ακριβώς είναι) αποτελώντας το 98% του σύμπαντος. Η ορατή ύλη δεν είναι παρά το 2% περίπου (άντε 4%).

5. Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να ταξιδέψουν πιο γρήγορα από το φως και το φως δεν ταξιδεύει πάντα πολύ γρήγορα.
Η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι σταθερή στα 300.000 χλμ το δευτερόλεπτο. Όμως το φως δεν ταξιδεύει πάντα στο κενό. Έτσι, στο νερό, για παράδειγμα, τα φωτόνια ταξιδεύουν με περίπου τα τρία τέταρτα της παραπάνω ταχύτητας, ενώ στους πυρηνικούς αντιδραστήρες μερικά σωματίδια (όταν διέρχονται μέσα από κάποιο μονωτικό υλικό που επιβραδύνει το φως) μπορεί να εξαναγκαστούν να κινηθούν σε ταχύτητες υψηλότερες και από αυτή του φωτός γύρω τους. Όταν αυτό συμβαίνει, τότε δημιουργείται η γαλάζια "ακτινοβολία Τσερένκοφ", κάτι αντίστοιχο με την υπερηχητική έκρηξη, αλλά στο πεδίο του φωτός, και γι' αυτό, άλλωστε, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες λάμπουν μέσα στο σκοτάδι. Παρεμπιπτόντως, η πιο αργή ταχύτητα φωτός που έχει ποτέ μετρηθεί, είναι μόλις 17 μέτρα το δευτερόλεπτο ή περίπου 61 χλμ. την ώρα (σαν… σακαράκα στη λεωφόρο!), κάτι που συμβαίνει όταν το φως διέρχεται μέσα από ρουβίδιο που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν.

6. Υπάρχουν άπειρα "εγώ" και "εσύ" που διαβάζουν τώρα αυτό το άρθρο.
Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας, το σύμπαν που μπορούμε να παρατηρήσουμε (με όλα τα άστρα και τους γαλαξίες του) δεν είναι παρά ένα ανάμεσα σε άπειρα άλλα σύμπαντα που συνυπάρχουν δίπλα-δίπλα, όπως οι φυσαλίδες σε ένα αφρό. Επειδή είναι άπειρα, οτιδήποτε δεν είστε σε αυτό το σύμπαν, μπορεί να είστε σε ένα άλλο (αφήστε ελεύθερη τη φαντασία σας…). Αν και τα πιθανά "σενάρια" που εκτυλίσσονται στα διάφορα σύμπαντα είναι πάρα πολλά, ο αριθμός τους τελικά είναι πεπερασμένος και όχι άπειρος. Συνεπώς, ένα γεγονός (π.χ. το γράψιμο ή η ανάγνωση αυτού του άρθρου) πρέπει να έχει συμβεί άπειρες φορές στο παρελθόν (κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Νίτσε, αλλά κατέληξε στο ψυχιατρείο).

7. Οι μαύρες τρύπες δεν είναι μαύρες.
Πολύ σκούρες μπορεί να είναι, αλλά όχι μαύρες. Στην πραγματικότητα, λάμπουν ελαφρά εκπέμποντας σε όλο το φάσμα της ακτινοβολίας -και στο μήκος κύματος του ορατού φωτός. Η εκπεμπόμενη ακτινοβολία αποκαλείται "ακτινοβολία Χόκινγκ", προς τιμήν του διάσημου φυσικού Στέφεν Χόκινγκ που πρώτος πρότεινε την ύπαρξή της. Επειδή συνεχώς εκπέμπουν ακτινοβολία, οι μαύρες τρύπες σταδιακά χάνουν μάζα και τελικά θα εξαφανιστούν, αν δεν αναπληρώνουν με κάποιο τρόπο (π.χ. από διαστρικά αέρια) την μάζα που συνεχώς χάνουν.

8. Δεν έχει νόημα η αναφορά σε παρελθόν, παρόν και μέλλον στο σύμπαν.
Σύμφωνα με την ειδική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, δεν υπάρχουν στο σύμπαν πράγματα όπως το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ο χρόνος είναι σχετικός. Ο δικός μας χρόνος μοιάζει με του διπλανού μας, επειδή βρισκόμαστε στον ίδιο πλανήτη και κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα. Αν βρισκόμασταν ο ένας στη Γη και ο άλλος σε ένα άλλο πλανήτη και κινούμασταν με πολύ διαφορετική ταχύτητα, θα γερνούσαμε με διαφορετικό ρυθμό.

9. Ένα σωματίδιο εδώ μπορεί να επηρεάσει αυτομάτως ένα άλλο σωματίδιο στην άλλη πλευρά της Γης -ή ίσως και του σύμπαντος.
Και πάλι η κβαντομηχανική με τα θαύματά της (το συγκεκριμένο αποκαλείται "κβαντική εμπλοκή"). Πειράματα έχουν δείξει ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου στο εργαστήριο μπορεί να επηρεάσει μυστηριωδώς ένα άλλο σωματίδιο σε μεγάλη απόσταση.

10. Όσο πιο γρήγορα κινείστε, τόσο πιο βαρύς γίνεστε.
Αν τρέχετε πραγματικά γρήγορα, κερδίζετε βάρος, ευτυχώς όχι μόνιμα, αλλά στιγμιαία. Αν κάτι κινείται σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, αποκτά μεγάλη ενέργεια που γίνεται μάζα (ενέργεια και μάζα είναι ισοδύναμες, σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας). Το φαινόμενο αυτό όμως είναι αμελητέο στις χαμηλές ανθρώπινες ταχύτητες πάνω στον πλανήτη μας, έτσι οι σπρίντερ δεν έχουν ανιχνεύσιμο μεγαλύτερο βάρος όταν τρέχουν από ό,τι όταν μένουν ακίνητοι.

Μετά από όλα αυτά, μπορείτε να συνεχίσετε να ζείτε την καθημερινή σας ζωή, σαν να μην τρέχει τίποτε. Αφήστε τον εαυτό σας να προβληματίζεται σε ένα άλλο σύμπαν!
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ελληνική υπογραφή στη συνάντηση κορυφής της Φυσικής

Η γνωστή διεθνώς Μαρία Σπυροπούλου, καθηγήτρια στο Caltech της Καλιφόρνιας και ερευνήτρια στο CERN διοργάνωσε στο Λος Άντζελες μια φιλόδοξη συνδιάσκεψη με τίτλο "Σύνοδος κορυφής για τη Φυσική του Σύμπαντος"
Η 40χρονη, αλλά ήδη πολύ γνωστή διεθνώς, ελληνίδα φυσικός Μαρία Σπυροπούλου, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο Caltech της Καλιφόρνιας και ερευνήτρια στον μεγάλο επιταχυντή του CERN στη Γενεύη, είχε την πρωτοβουλία για τη διοργάνωση στο Λος Άντζελες μιας φιλόδοξης, όσο και πρωτότυπης, συνδιάσκεψης με τίτλο "Σύνοδος κορυφής για τη Φυσική του Σύμπαντος".
Κορυφαία επιστημονικά μυαλά, από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, κλήθηκαν να αξιολογήσουν το σημείο στο οποίο βρίσκεται η αιχμή της επιστημονικής θεωρίας και έρευνας σήμερα και, στο πλαίσιο αυτό, να καταθέσουν τα πιο "άγρια όνειρα" αλλά και τους "εφιάλτες" τους για το τι μπορεί να αποκαλυφθεί - ή όχι - στο μέλλον και, τελικά, να προδιαγράψουν την "ατζέντα" της Φυσικής μέχρι το τέλος του 21ού αιώνα.
Η υπόθεση πήρε μεγάλη δημοσιότητα, καθώς οι "Τάιμς της Νέας Υόρκης" δημοσίευσαν εκτενές άρθρο, παρουσιάζοντας τον προβληματισμό που ανέπτυξαν μερικές δεκάδες κορυφαίοι φυσικοί. Η συνάντηση προσπάθησε να αναπαράγει την επιτυχία που είχε στη διεθνή επιστημονική κοινότητα μια ομιλία-ορόσημο του διάσημου μαθηματικού Ντέηβιντ Χίλμπερτ, ο οποίος το 1900 παρουσίασε μια σειρά από μαθηματικά ζητήματα-πρόκληση, τα οποία θα έπρεπε να λύσουν οι μαθηματικοί στη διάρκεια του 20ού αιώνα.

Αισιόδοξοι και απαισιόδοξοι
Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η πειραματική επιβεβαίωση της ορθότητας της θεωρίας της υπερσυμμετρίας, που μπορεί να εξηγήσει τη μυστηριώδη «σκοτεινή ύλη», η οποία πιθανότατα αποτελεί το 25% του σύμπαντος. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν έχουν βρει αυτά που η θεωρία της υπερσυμμετρίας προβλέπει, όπως π.χ. τα σωματίδια wimp. «Πολλά πράγματα δεν συμβαίνουν, που θα περιμέναμε να έχουμε δει μέχρι τώρα», είπε χαρακτηριστικά η Λίζα Ράνταλ του Χάρβαρντ, ενώ δεν απέκλεισε στο μέλλον οι φυσικοί να βρεθούν προ εκπλήξεων και απρόσμενων προβλημάτων.
Ο Μαουρίτσιο Πιερίνι, φυσικός του CERN, αναρρωτήθηκε «Τι γίνεται αν δεν υπάρχει η υπερσυμμετρία;» ενώ ο Γκόρντον Κέιν του πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν, εκτίμησε ότι οι φυσικοί βρίσκονται ένα μόλις βήμα πριν «δουν τον πάτο του παγόβουνου» και ευελπιστεί ότι το πείραμα του επιταχυντή του CERN θα φέρει αποδείξεις για την υπερσυμμετρία και θα επιτρέψει πλέον στους φυσικούς να αποδείξουν τα πάντα - ή σχεδόν τα πάντα- στον κόσμο της φυσικής (ή τουλάχιστον των σωματιδίων).
Ο Μάικλ Τέρνερ, του πανεπιστημίου του Σικάγο, μίλησε για έλλειψη μεγάλων ιδεών στη σημερινή Φυσική, ενώ επεσήμανε ότι ακόμα κι αν λυθεί το ζήτημα της υπερσυμμετρίας, παραμένουν άλλα αινίγματα, όπως π.χ. η αποκαλούμενη (λόγω έλλειψης καλύτερης λέξης) «σκοτεινή ενέργεια», που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.
Αναφερόμενος στη «σκοτεινή ύλη», ο Νιλ Γουάινερ, του πανεπιστημίου της Ν.Υόρκης, αναρωτήθηκε «ποιος ξέρει τι θα βρούμε τελικά στη σκοτεινή πλευρά;».
Ο κοσμολόγος Λόρενς Κράους του πανεπιστημίου της Αριζόνα εκτίμησε ότι οι περισσότερες σημερινές θεωρίες της Φυσικής είναι λάθος! «Νομίζουμε ότι είναι σωστές, επειδή μιλάμε συνεχώς γι' αυτές», σημείωσε.
Ο φυσικός του Caltech Mark Γουάιζ εστίασε στη θετική πλευρά των πραγμάτων, καθώς, όπως είπε, με τόσα πειράματα φυσικής σε εξέλιξη στη Γη και στο διάστημα, «δεν μπορούμε να μιλάμε για άσχημη εποχή για τη Φυσική».
Ποια είναι η ελληνίδα φυσικός
Η Μαρία Σπυροπούλου, που είχε την πρωτοβουλία για όλο αυτό το διάλογο, γεννήθηκε το 1970 στην Καστοριά. Σπούδασε φυσικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια πήρε το διδακτορικό της από το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στη φυσική των σωματιδίων, εργαζόμενη για χρόνια στον αμερικανικό επιταχυντή Tevatron του εργαστηρίου Fermilab.
Σήμερα πια εργάζεται στο CERN για τον μεγάλο ευρωπαϊκό επιταχυντή και παράλληλα διδάσκει φυσική στο διάσημο California Institute of Technology (Caltech). Οι επιστημονικές δημοσιεύσεις της, η ερευνητική της εργασία και η οραματική της προσέγγιση έχουν συμβάλει, ώστε να έχει χαρακτηρισθεί μια από τις σημαντικότερες νέες φυσικούς στον κόσμο.
Πηγή: Έθνος

Μαρία Σπυροπούλου: Η Ελληνίδα διάδοχος του Αϊνστάιν

Κανάλια και εφημερίδες σε όλο τον κόσμο την προβάλλουν ως την καλύτερη νέα φυσικό
Μεγάλες εφημερίδες και επιστημονικά έντυπα διεθνώς την έχουν χαρακτηρίσει «διάδοχο του Άλμπερτ Αϊνστάιν», ενώ αμερικανικά Μέσα την προβάλλουν ως την πλέον υποσχόμενη φυσικό στον κόσμο.
«Πιστεύω ότι το παρακάνουν, πρόκειται για υπερβολή», λέει με μετριοπάθεια η δρ Μαρία Σπυροπούλου. «Εξάλλου εδώ, στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Σωματιδιακής Φυσικής εργάζονται πάνω από 2.000 συνάδελφοι, πολλοί από τους οποίους είναι από τη χώρα μας. Είναι όλοι τους λαμπρά μυαλά». Ωστόσο, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» την έχουν συμπεριλάβει στους «διαδόχους του Αϊνστάιν», ενώ στο κανάλι NBC την προέβαλαν ως μία από τους καλύτερους νέους φυσικούς στον κόσμο.
Από την Καστοριά
Η Μαρία Σπυροπούλου γεννήθηκε στην Καστοριά αρχές της δεκαετίας του 1970. Όταν ήταν μικρή είχε εμμονή με τις λίστες, κάτι που οι γονείς της θεωρούσαν παράξενο γι’ αυτό και την παρότρυναν να βγαίνει στη γειτονιά και να παίζει με τα άλλα παιδιά.«Ήμουν 12 χρόνων όταν ονειρευόμουν να γίνω πιλότος σε F-16. Λίγα χρόνια αργότερα θα άλλαζα γνώμη, πλέον ήθελα να γίνω αστροναύτης». Τελικά έγινε «Αϊνστάιν», απέκτησε το πτυχίο Φυσικής το 1993 από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έφυγε για διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.

Η Μαρία Σπυροπούλου δεν εντυπωσιάζεται από τους βαρύγδουπους τίτλους που της έχουν «φορέσει» τα Μέσα. Αντίθετα, προτιμά τα δεδομένα και τις αποδείξεις που θα αλλάξουν τη θεώρησή μας για τον κόσμο στον οποίο ζούμε.
Κάποια από αυτά θα τα έχει στα χέρια της σε λίγους μήνες από τώρα, όταν αρχίσουν τα πειράματα στον μεγαλύτερο επιταχυντή σωματιδίων στον κόσμο, 100 μέτρα κάτω από το έδαφος των συνόρων της Ελβετίας και της Γαλλίας όπου και εργάζεται.
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΕΙΡΑΜΑ: Η δημιουργία του Σύμπαντος θα γίνει στο... εργαστήριο
«ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ να δώσουμε απαντήσεις στο "αιώνιο" ερώτημα της αρχής του Κόσμου. Να περιγράψουμε τι ακριβώς συνέβη τη στιγμή που ξεκίνησε η δημιουργία του Σύμπαντος, αλλά με ένα πείραμα που θα γίνει σε εργαστήριο», λέει η δρ Σπυροπούλου. Το «εργαστήριο» στο οποίο αναφέρεται είναι ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων, ένας τεράστιος αγωγός μήκους 27 χιλιομέτρων ο οποίος βρίσκεται στο υπέδαφος. «Εκεί θα πραγματοποιηθούν τα μεγαλύτερα πειράματα Φυσικής που έχουν γίνει ποτέ. Για να καταλάβετε, οι αισθητήρες που θα χρησιμοποιηθούν στα πειράματα ζυγίζουν 12.500 τόνους. Για να τους κατεβάσουμε στα 100 μέτρα από την επιφάνεια της Γης, όπου βρίσκεται ο αγωγός, αναγκαστήκαμε να ενοικιάσουμε έναν από τους μεγαλύτερους γερανούς στον κόσμο ο συγκεκριμένος που φέραμε εδώ βρισκόταν στον Ειρηνικό Ωκεανό».
Με ταχύτητα φωτός
«Αυτό που θα επιχειρήσουμε σε πρώτη φάση είναι να αναπαράγουμε σε ελεγχόμενο περιβάλλον συγκρούσεις σωματιδίων με ταχύτητα που θα πλησιάζουν αυτή του φωτός, ώστε να εκλυθεί ενέργεια που θα προσεγγίζει τις συνθήκες της δημιουργίας του Σύμπαντος. Τότε θα αποκαλυφθεί πώς άρχισαν όλα, σε ποιο στάδιο εξέλιξης βρίσκεται το Σύμπαν σήμερα, καθώς και πώς θα είναι ο Κόσμος στο μέλλον», λέει η Ελληνίδα φυσικός.
Όνειρο ζωής
Κάποια από τα πειράματα που θα πραγματοποιηθούν στον μεγαλύτερο επιταχυντή στον κόσμο θα αφορούν την αντιύλη και τη συμπεριφορά της, τα μικρότερα σωματίδια όπως τα γλουόνια και τα κουάρκς, καθώς και μερικά ακόμα που αναμένεται να διαφωτίσουν τους ερευνητές για τις μαύρες τρύπες και πώς λειτουργούν. «Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που θα συμμετέχω σε αυτά τα πειράματα, είναι κάτι που ονειρευόμουν από την πρώτη στιγμή που άρχισα να ασχολούμαι με τη Σωματιδιακή Φυσική. Δεν βλέπω την ώρα να αρχίσουν».
Πηγή: Τα Νέα, 03/10/2006

Πέτυχαν θερμοκρασία 4 τρισ. βαθμών Κελσίου

Η εν λόγω θερμοκρασία που επιτεύχθηκε, είναι περίπου 250.000 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτήν που επικρατεί στην «καρδιά» του ήλιου
Τις πιο καυτές θερμοκρασίες που έχουν μετρηθεί ποτέ στο σύμπαν μετά το Big Bang κατάφεραν να δημιουργήσουν αμερικανοί επιστήμονες σε ένα υπόγειο εργαστήριο.
Η θερμοκρασία άγγιξε τους 4 τρισεκατομμύρια βαθμούς Κελσίου που κατέστη εφικτό να διασπάσουν την ύλη στο είδος εκείνο της αρχέγονης «σούπας», η οποία υπήρχε λίγα απειροελάχιστα χιλιοστά του δευτερολέπτου μετά τη γέννηση του σύμπαντος.
Η εν λόγω θερμοκρασία που επιτεύχθηκε, είναι περίπου 250.000 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτήν που επικρατεί στην «καρδιά» του ήλιου μας. «Πρόκειται για την πιο καυτή ύλη που έχει ποτέ δημιουργηθεί σε εργαστήριο», σύμφωνα με τους ερευνητές.
Το επίτευγμα πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Εργαστήριο Μπρουκχέιβεν του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ, στη Ν.Υόρκη, με επικεφαλής τον πυρηνικό φυσικό Στίβεν Βίγκντορ, και το αποτέλεσμά του παρουσιάστηκε σε συνέντευξη στην αμερικανική Φυσική Εταιρία, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ καιι το Live Science.

Αν και το πείραμα κράτησε πολύ λίγο (λιγότερο από ένα δισεκατομμυριοστό ενός τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου), δημιούργησε μεγάλη έξαψη στη διεθνή επιστημονική κοινότητα, που θα το μελετά για χρόνια, ώστε να κατανοήσει καλύτερα πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν.
Η θερμοκρασία ήταν τόσο μεγάλη που έλιωσαν τα πρωτόνια και τα νετρόνια, δημιουργώντας μια «σούπα» από υποατομικά σωματίδια (πλάσμα κουάρκ και γλουονίων).
Οι επιστήμονες αναζητούν ανεπαίσθητες ανωμαλίες, που μπορεί να εξηγήσουν πώς και γιατί ξεπήδησε η αρχική ύλη μέσα από αυτή την πρωτογενή καυτή «σούπα» σωματιδίων.
Παράλληλα, η έρευνά τους μπορεί να έχει πρακτικές εφαρμογές σε νέους τομείς όπως η «σπιντρονική», που στοχεύει στην κατασκευή μικρότερων, ταχύτερων και ισχυρότερων υπολογιστών.
Οι αμερικανοί φυσικοί χρησιμοποίησαν έναν κυκλικό επιταχυντή βαρέων ιόντων (Relativistic Heavy Ion Collider - RHIC), μήκους περίπου 4 χλμ., που βρίσκεται σε βάθος 4 μέτρων στο Aπτον της Νέας Υόρκης.
Επιτάχυναν σχεδόν στην ταχύτητα του φωτός και προκάλεσαν από αντίθετες κατευθύνσεις δισεκατομμύρια συγκρούσεις ιόντων χρυσού, σε θερμοκρασίες που έφτασαν τα 4 τρις. βαθμούς Κελσίου.
Συγκριτικά, η θερμοκρασία στον πυρήνα ενός σούπερνόβα τύπου 2 εκτιμάται ότι είναι μόλις 2 δισ. βαθμοί, το κέντρο του ήλιου μας έχει θερμοκρασία 15 εκατ. βαθμών, το σίδηρο λιώνει στους 1.800 βαθμούς, ενώ η μέση θερμοκρασία στο σύμπαν είναι σήμερα περίπου 0,7 βαθμοί πάνω από το απόλυτο μηδέν.
Η ομάδα του Βίγκντορ πιστεύει ότι πέτυχε να αναπαράγει τη στιγμή ακριβώς πριν η «σούπα» κουάρκ-γλουονίων συμπυκνωθεί σε αδρόνια, τα σωματίδια της ύλης που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του σύμπαντος.
Κάτι συνέβη σε κλάσματα του δευτερολέπτου μετά το Big Bang (πριν από 13,7 δισ. χρόνια) και υπήρξε μια ανισορροπία, η οποία ευνόησε την ύλη σε σχέση με την αντι-ύλη.
Αν δεν είχε υπάρξει αυτή η «ανωμαλία», η ύλη και η αντι-ύλη θα είχαν αλληλεπιδράσει μεταξύ τους και θα είχαν σχηματίσει ένα σύμπαν από καθαρή ενέργεια και μόνο - χωρίς ύλη.
Αντίθετα, σταδιακά η ύλη ψυχράνθηκε και σχημάτισε πρωτόνια και νετρόνια, για να δημιουργήσει τον κόσμο γύρω μας.
Μέσα στο 2010, οι φυσικοί του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του CERN στα γαλλοελβετικά σύνορα πρόκειται να φέρουν σε σύγκρουση μεταξύ τους ακόμα βαρύτερα ιόντα σε ακόμα υψηλότερες θερμοκρασίες και έτσι να αναπαράγουν ακόμα πιο αρχέγονες στιγμές (αν όρος «στιγμή» έχει κάποιο νόημα εν προκειμένω) μετά το πρωταρχικό Big Bang.
Πηγή: Έθνος

Εδεσαν σε κόμπους το φως

Οι ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν κόμπους σε αυτούς τους "οπτικούς στροβίλους"
Εκτός από τα κορδόνια των παπουτσιών μας, κόμποι μπορούν να γίνουν τελικά και σε πιο απρόσμενα πράγματα. Μια ομάδα βρετανών φυσικών κατόρθωσαν, για πρώτη φορά, να δέσουν το φως σε κόμπους.
Το αξιοσημείωτο επίτευγμα, που κατέστη εφικτό χάρη στον έλεγχο του φωτός με την χρήση ολογραμμάτων, ανοίγει το δρόμο για νέα επίπεδα ακρίβειας στην τεχνολογία των λέιζερ, με εφαρμογές από την μέτρηση της ταχύτητας στο κυκλοφοριακό δίκτυο μέχρι την μέτρηση του ύψους διαφόρων αντικειμένων.
Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature Physics", έγινε από ερευνητές των πανεπιστημίων του Μπρίστολ, του Σαουθάμπτον και της Γλασκώβης υπό τον δρα Μαρκ Ντένις, σύμφωνα με τις βρετανικές "Telegraph" και "Independent" και το Live Science. Τέτοιου είδους κόμποι μέχρι τώρα είχαν περιγραφεί μόνο με μαθηματικά, αλλά για πρώτη φορά οι φυσικοί μπόρεσαν να υλοποιήσουν την αφηρημένη θεωρία στην πράξη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, σε μια ακτίνα φωτός, η ροή του φωτός μέσα από το χώρο είναι παρόμοια με αυτή του νερού που κυλάει σε ένα ποτάμι. Αν και το φως συχνά ρέει σε ευθεία γραμμή (π.χ. από ένα φακό), μπορεί επίσης να ρέει σε στροβίλους και δίνες, σχηματίζοντας γραμμές στο χώρο, τους λεγόμενους "οπτικούς στροβίλους".
Κατά μήκος αυτών των γραμμών, η ένταση του φωτός είναι μηδενική (μαύρο). Σύμφωνα με τον δρα Ντένις, "ολόγυρά μας το φως είναι γεμάτο από αυτές τις σκοτεινές γραμμές, αλλά εμείς δεν μπορούμε να τις δούμε".
Οι ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν κόμπους σε αυτούς τους "οπτικούς στροβίλους", χρησιμοποιώντας ολογράμματα για να κατευθύνουν τη ροή του φωτός. Η όλη τεχνική αναμένεται να εφαρμοστεί πρακτικά στα λέιζερ του μέλλοντος.
Πηγή: Έθνος

Διαθέσιμη στο Διαδίκτυο η ιστορία με τον Νεύτωνα και το μήλο

Ένα μοναδικό χειρόγραφο, που εξιστορεί πώς ο Νεύτωνας εμπνεύστηκε τη θεωρία της βαρύτητας ενώ καθόταν και έβλεπε ώριμα μήλα να πέφτουν από τις μηλιές, δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο Διαδίκτυο από τη βρετανική Βασιλική Εταιρεία.
Το περιστατικό συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του 1660, όταν ο Ισαάκ Νεύτωνας αποσύρθηκε στο πατρικό του στη βόρεια Αγγλία προκειμένου να αποφύγει την επιδημία πανώλης που οδήγησε στο κλείσιμο του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ όπου σπούδαζε.
Ο ίδιος διηγήθηκε το συμβάν στον Ουίλιαμ Στούκλει ένα ανοιξιάτικο απόγευμα το 1726, ενώ οι δυο τους κάθονταν «κάτω από τη σκιά μερικών μηλιών».
Ο Νεύτωνας εμπνεύστηκε τη θεωρία της βαρύτητας ενώ καθόταν δίπλα στις μηλιές μερικές δεκαετίες νωρίτερα, γράφει στο χειρόγραφο ο Στούκλεϊ:
«Γιατί θα πρέπει το μήλο να κατέρχεται πάντα κατακόρυφα στο έδαφος, αναλογίστηκε [ο Νεύτωνας]. Γιατί να μην κινείται πλαγίως, ή προς τα πάνω; [...] Σίγουρα, ο λόγος είναι, ότι η Γη το έλκει. Πρέπει να υπάρχει μια ελκτική δύναμη στην ύλη» διηγείται ο Στούκλεϊ.

Σύμφωνα με τον Κιθ Μουρ, βιβλιοθηκάριο της Βασιλικής Εταιρείας, η ιστορία διατηρεί τη γοητεία της εδώ και αιώνες επειδή συνδυάζει τόσα πολλά: Όταν ο Νεύτωνας περιγράφει την πτώση του μήλου και προσπαθεί να διατυπώσει μια αρχή που εξηγεί το φαινόμενο, στην πραγματικότητα «μιλά για την επιστημονική μέθοδο» που ξεκινά με την παρατήρηση, εξηγεί ο Μουρ.
«Επίσης, το σχήμα του μήλου θυμίζει τον πλανήτη -είναι στρογγυλό- και φυσικά το μήλο που πέφτει από το δέντρο θυμίζει την ιστορία του Αδάμ και της Εύας. Ο Νεύτωνας, ως θρησκευόμενος άνθρωπος, πρέπει να το βρήκε αυτό πολύ εύστοχο» σχολιάζει.
Το χειρόγραφο του ο Στούκλεϊ, μαζί με 59 ακόμα ιστορικά επιστημονικά κείμενα, δημοσιεύεται στο δικτυακό τόπο της Βασιλικής Εταιρείας με ευκαιρία τη συμπλήρωση των 350 χρόνων από την ίδρυσή της.
Πηγή: Τα Νέα

Ετοιμάζεται για το 2010 ο Μεγάλος Επιταχυντής του CERN

Χωρίς προβλήματα και με μικρά βήματα προόδου έκλεισε για το 2009 ο LHC
Ο μεγαλύτερος επιστημονικός επιταχυντής σωματιδίων του κόσμου, θα είναι έτοιμος να ξεκινήσει το βασικό ερευνητικό του πρόγραμμα τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με το CERN.
Ο διεθνής επιστημονικός οργανισμός διέκοψε τη λειτουργία του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων για το προγραμματισμένο διάλειμμα των Χριστουγέννων. Από τον Ιανουάριο, θα ξεκινήσουν οι ετοιμασίες για αύξηση της ενέργειας που χρησιμοποιείται για τη σύγκρουση των πρωτονίων, με την ελπίδα αποκάλυψης πολλών από τα μυστικά της ύλης και του σύμπαντος.
Οι νέες συγκρούσεις αναμένεται να διαιρέσουν τα υποατομικά σωματίδια σε ακόμη μικρότερα κομμάτια και δυνάμεις, ξεπερνώντας τα επιτεύγματα οποιουδήποτε άλλου επιταχυντή στον κόσμο. Μετά τις σημαντικές βλάβες που υπέστη, ο LHC ξεκίνησε σταδιακά και πάλι τη λειτουργία του, με στόχο τον εντοπισμό και τη μελέτη της αντί-ύλης, της σκοτεινής ύλης αλλά και την αναπαράσταση των συνθηκών που επικράτησαν μερικά εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.
Μέχρι σήμερα, έχουν σημειωθεί περισσότερες από ένα εκατομμύριο συγκρούσεις πρωτονίων, οι οποίες έχουν δώσει πληθώρα δεδομένων για τα έξι συνολικά «πειράματα» στους τεραστίων διαστάσεων υπόγειους θαλάμους, ώστε να ρυθμιστούν όσο το δυνατόν καλύτερα οι ανιχνευτές όταν ξεκινήσουν τα ερευνητικά προγράμματα.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, δύο ακτίνες σωματιδίων ταξίδεψαν στον επιταχυντή σε ισχύ 1,18 TeV, παράγοντας 50.00 συγκρούσεις. Η ισχύς αυτή είναι περίπου 20% μεγαλύτερη από το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε ο επιταχυντής του Fermilab έξω από το Σικάγο των ΗΠΑ.
Μετά την επανεκκίνησή του το 2010, το CERN θα αυξήσει την ενέργεια στις δέσμες πρωτονίων ακόμη περισσότερο, με μακροπρόθεσμο στόχο τα 7 TeV προς τις δύο κατευθύνσεις. Σε εκείνη τη φάση, τα σωματίδια αναμένεται να αποκαλύψουν ακόμη περισσότερα στοιχεία για τη σύνθεση της ύλης, καθώς θα κινούνται σε ταχύτητες που θα πλησιάζουν αυτή του φωτός, ολοκληρώνοντας 11.000 περιστροφές του μήκους 27 χιλιομετρών τούνελ, σε κάθε δευτερόλεπτο.
Το CERN έχει οργανώσει ολόκληρα δίκτυα υπολογιστών σε όλο τον κόσμο που θα αναλύουν τον τεράστιο όγκο δεδομένων που θα προκύπτει από τις συγκρούσεις σωματιδίων. Προς το παρόν πάντως, άπαντες στο Κέντρο είναι ευχαριστημένοι με την σταδιακή ομαλή λειτουργία του επιταχυντή στα 1,18 TeV.
Η λειτουργία του επιταχυντή σε υψηλότερες ενέργειες απαιτεί επιπλέον προετοιμασίες για την προστασία των συστημάτων και των τεραστίων διαστάσεων υπεραγώγιμων μαγνητών που λειτουργούν σε θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν για μέγιστη αποτελεσματικότητα. Η προσοχή στη μικρότερη λεπτομέρεια μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη. Οι πρώτες δέσμες σωματιδίων κυκλοφόρησαν στον LHC στις 10 Σεπτεμβρίου 2008 είχαν προκαλέσει ενθουσιασμό στην επιστημονική κοινότητα, η οποία δυστυχώς στη συνέχεια απογοητεύτηκε από τη βλάβη σε μια σειρά μαγνητών που προκάλεσε τη διακοπή λειτουργίας του επιστημονικού οργάνου.
Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες Associated Press

Εκτός λειτουργίας ο επιταχυντής CERN

Ο ισχυρότερος επιταχυντής σωματιδίων του κόσμου, ο περίφημος LHC, τέθηκε σε αναμονή αυτήν την εβδομάδα και για τους επόμενους δυόμισι μήνες, όπως ανακοίνωσε την Παρασκευή το Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Φυσικής Σωματιδίων (CERN).
Ο Μεγάλος Επιταχυντής Συγκρουόμενων Δεσμών Αδρονίων (LHC) τελείωσε «πανέμορφα» τη χρονιά, με συγκρούσεις πρωτονίων που δεν έχουν καταγραφεί ποτέ πριν στο παρελθόν.
Τις δύο τελευταίες εβδομάδες σημειώθηκαν «περισσότερες από ένα εκατομμύριο συγκρούσεις σωματιδίων», προστίθεται στην ανακοίνωση.
Ο επιταχυντής θα επαναλειτουργήσει τον Φεβρουάριο, μετά από σύντομη διακοπή για τεχνικούς λόγους, εν όψει της προσπάθειας για επίτευξη συγκρούσεων ακόμη μεγαλύτερης ενέργειας και της έναρξης του βασικού ερευνητικού προγράμματος.
Ο LHC είχε ξεκινήσει στις 20 Νοεμβρίου, αφού παρέμεινε εκτός λειτουργίας επί 14 μήνες λόγω της βλάβης που σημειώθηκε λίγες μόλις ημέρες μετά τα επίσημα «εγκαίνιά» του, στις 10 Σεπτεμβρίου 2008.
Πηγή: protothema.gr

Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να εμφανίζονται μετά το "Διαβάστε περισσότερα".