Συρρικνωμένος κατά 5% ο εγκέφαλος των πουλιών που ζουν στο Τσέρνομπιλ

Κατά 5% έχει συρρικνωθεί ο εγκεφάλος των πουλιών που ζουν κοντά στο Τσέρνομπιλ, αναφέρουν επιστήμονες από τη Γαλλία, τις ΗΠΑ και τη Νορβηγία. H εξέλιξη συνδέεται χωρίς αμφιβολία με τη ραδιενέργεια που διέρρευσε μετά το πυρηνικό ατύχημα του 1986.

Όπως αναφέρεται στο BBC, η έρευνα βασίστηκε στη μελέτη 550 πουλιών από 48 διαφορετικά είδη. Όλα ζουν στην περιοχή του Τσέρνομπιλ.
Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιευόνται στην επιθεώρηση PLoS One.
Υπενθυμίζεται ότι τα πουλιά, όταν βρίσκονται «υπό πίεση» έχουν την ικανότητα να αλλάζουν το μέγεθος ορισμένων οργάνων τους, προκειμένου να επιβιώσουν.
Ιδιαίτερα συχνό είναι το φαινόμενο στα αποδημητικά πτηνά, προκειμένου να κάνουν οικονομία στην ενέργεια που σπαταλούν στα μεγάλα τους ταξίδια.
Ωστόσο, οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι ο εγκέφαλος είναι το τελευταίο όργανο που «θυσιάζεται» κατά αυτό τον τρόπο, χωρίς ακόμα να είναι απόλυτα βέβαιοι για τους λόγους που αυτό συμβαίνει.

Πηγή: in.gr

Αλεπούδες: Ηταν ο «καλύτερος φίλος του ανθρώπου» πριν τους σκύλους

Ερευνητές ανακάλυψαν μια αλεπού θαμμένη μαζί με ένα άνθρωπο Οι πρόγονοί μας είναι πιθανό ότι αρχικά προτιμούσαν την αλεπού παρά τον σκύλο ως κατοικίδιο ζώο, σύμφωνα με νέα ευρήματα βρετανών επιστημόνων, που υποστηρίζουν ότι το πανέξυπνο ζώο είχε εξημερωθεί χιλιάδες χρόνια πριν τους σκύλους και είχε αγαπηθεί από τους προϊστορικούς ανθρώπους.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, υπό τη δρα Λίζα Μάχερ του Κέντρου Ανθρώπινων Εξελικτικών Μελετών Λέβερχαλμ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό περιοδικό PLoS ONE, σύμφωνα με το BBC, ανέλυσαν ευρήματα από ένα προϊστορικό χώρο ταφής στην βόρεια Ιορδανία, στην τοποθεσία Ουγιούν-αλ-Χαμάμ, όπου ανακαλύφθηκε μια αλεπού θαμμένη μαζί με ένα άνθρωπο, μια ανακάλυψη που γίνεται για πρώτη φορά.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το εύρημα παραπέμπει στην ύπαρξη ενός στενού συναισθηματικού δεσμού ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο και εικάζουν ότι ο τελευταίος θα είχε εξημερώσει την αλεπού, η οποία υποχρεώθηκε να συνοδεύσει τον κύριό της στον τάφο, όταν αυτός πέθανε.

HEAVY METAL ΠΙΓΚΟΥΙΝΟΣ

Πώς μπορούν τα σαλιγκάρια να σκοτώσουν το σκύλο σας;

Το τοξικό συστατικό που βρίσκεται στο σάλιο των σαλιγκαριών λέγεται metaldehyde και πολλές φορές τα σκυλιά διασκεδάζουν με το να γλύφουν τα σάλια που αφήνουν τα σαλιγκάρια. Επίσης, μπορεί ο σκύλος να πατήσει σε σάλια σαλιγκαριού και μετά να γλύψει τις πατούσες του τυχαία.

Μάλιστα, μια μικρή ποσότητα σάλιου είναι αρκετή για να είναι και θανατηφόρα για τους σκύλους. Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης του σκύλου από σαλιγκάρι είναι:
Τρέμουλο μυών, πυρετός, κρίσεις, γρήγοροι χτύποι καρδιάς, πρόβλημα στην αναπνοή, εμετός, υπερδραστηριότητα.
Πρέπει άμεσα να μεταφέρετε το σκύλο σας στο γιατρό αν υποψιάζεστε δηλητηρίαση από σαλιγκάρι. Το σκυλί μπορεί να πεθάνει μέσα σε τέσσερις ώρες μετά την κατάποση.
Πηγή: adespoto.gr

Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει σαλαμάνδρες και φρύνους

Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει τις σαλαμάνδρες και τους φρύνους, σύμφωνα με μελέτη αμερικανών επιστημόνων που δημοσιεύθηκε.

Συγκεκριμένα, η αλλαγή του κλίματος επηρεάζει τον κύκλο αναπαραγωγής των εν λόγω αμφιβίων.

Όπως αναφέρει δημοσίευμα του Reuters, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ορισμένα είδη αμφιβίων αναπαράγονται αργότερα το φθινόπωρο, ενώ άλλα νωρίτερα το χειμώνα.

Άλλες μελέτες έχουν καταγράψει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στα πουλιά.

Έχει παρατηρηθεί ότι όσο αυξάνονται οι θερμοκρασίες ορισμένα είδη πτηνών στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη μετακινούνται βορειότερα.

Ο επικεφαλής της έρευνας Brian Todd από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας μαζί με την ομάδα του, τοποθέτησαν ένα δίχτυ γύρω από τον υδροβιότοπο στη Νότια Καρολίνα, πριν από 30 χρόνια και κατέγραφαν τα είδη ζώων που περνούσαν από εκεί.

Σιαμαία χελωνάκια γεννήθηκαν στην Τουρκία

Σιαμαία χελωνάκια γεννήθηκαν στην επαρχία Izmir της Τουρκίας, αφήνοντας έκπληκτους τους επιστήμονες, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Telegraph.

Συγκεκριμένα εντοπίστηκαν στην αυλή ενός σπιτιού και αμέσως μεταφέρθηκαν σε πάρκο προστασίας ζώων.

Πολλοί είναι εκείνοι που επισκέπτονται καθημερινά το πάρκο για να δουν από κοντά τα χελωνάκια.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες η χελώνα μπορεί να ζήσει μέχρι και 75 χρόνια.

Πηγή: econews.gr

Παράλυτος πίθηκος περπάτησε

Ομάδα Ιαπώνων ερευνητών ανακοίνωσε ότι πίθηκος, που είχε μείνει παράλυτος από κάκωση, μπόρεσε να χρησιμοποιήσει και πάλι τα μέλη του χάρη στην έγχυση πολυδύναμων βλαστοκυττάρων. 

«Είναι η πρώτη φορά που ένα ζώο αυτού του είδους ανακτά τις κινητικές του λειτουργίες με τον τρόπο αυτό», εξήγησε ο καθηγητής Χιντεγιούκι Οκάνο του πανεπιστημίου Κέιο. Η ομάδα του, που έχει φθάσει στο ίδιο αποτέλεσμα με ένα ποντίκι, προχώρησε σε έγχυση πολυδύναμων βλαστοκυττάρων στην τραυματισμένη σπονδυλική στήλη του ζώου. Τα βλαστοκύτταρα διοχετεύθηκαν εννέα ημέρες μετά την κάκωση που τραυμάτισε τη σπονδυλική του στήλη.

Ο πίθηκος άρχισε να κινεί τα μέλη του δύο ή τρεις εβδομάδες αργότερα, σύμφωνα με τον καθηγητή Οκάνο. «Η δύναμη της λαβής επίσης επανήλθε στα μπροστινά του μέλη κατά 80%», πρόσθεσε ο επιστήμονας. Τα βλαστοκύτταρα που χρησιμοποιήθηκαν δημιουργήθηκαν με την εμφύτευση τεσσάρων τύπων γονιδίων στα κύτταρα ανθρώπινου δέρματος για να αναπρογραμματιστούν.

Εξαφανισμένα ζώα κατά της υπερθέρμανσης

Εξαφανισμένα ζώα επανεισάγουν επιστήμονες στη βόρεια Σιβηρία για να αντιμετωπίσουν την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Άγρια άλογα, βουβάλους, ταράνδους και βίσωνες εισήγαγε στο οικοσύστημα της Σιβηρίας ο Ρώσος επιστήμονας Σεργκέι Ζιμόφ, σε μία προσπάθεια να επιβεβαιώσει τη θεωρία του που θέλει την εισαγωγή των ζώων αυτών να οδηγεί σε επιβράδυνση του φαινομένου της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Η κλιματική αλλαγή είναι ιδιαίτερα έντονη στην Αρκτική, όπου οι θερμοκρασίες αυξάνονται περισσότερο από κάθε άλλο σημείο του πλανήτη. Ο Ζιμόφ προσπαθεί έτσι να αναπαράγει ένα οικοσύστημα που εξαφανίσθηκε πριν 10.000 χρόνια στα τέλη της προηγούμενης εποχής παγετώνων, καθώς εκτιμά ότι κοπάδια μηρυκαστικών θα μετατρέψουν την τούνδρα σε πλούσιο λιβάδια. Τα ψηλά χόρτα, με μακριές ρίζες, θα βοηθήσουν στη σταθεροποίηση του εδάφους. Την ίδια στιγμή, τα φυτοφάγα ζώα θα διατηρήσουν κοντό και υγιές το χορτάρι, ευνοώντας την ανάπτυξή του χάρη στο λίπασμα που θα του προσφέρουν.

Ιπτάμενα καλαμάρια!

Σε κύκλο δύο απ' τα ιπτάμενα

καλαμάρια της φωτογραφίας.

Η άσπρη γραμμή πίσω τους είναι

ο πίδακας νερού που εκτοξεύουν

Τα καλαμάρια, όπως και άλλα κεφαλόποδα, προωθούνται μέσα στη θάλασσα με πίδακες νερού που ρουφούν κάτω από το μανδύα τους και εκτοξεύουν στη συνέχεια με δύναμη από το σιφόνι τους. Ποιος, όμως - με εξαίρεση ίσως τους ναυτικούς - θα φανταζόταν ότι χρησιμοποιούν τον πίδακα νερού για να κάνουν και πτήσεις πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σαν μικροί πύραυλοι;

Οπως διαπιστώθηκε σε μελέτη ωκεανολόγων, ακόμα και καλαμάρια μήκους μόλις 20 εκατοστών είναι σε θέση να πετάξουν μέχρι και δύο μέτρα πάνω από την επιφάνεια! Κατά την πτήση τους, που βασίζεται κυρίως στην ώθηση από τον πίδακα νερού που εκτοξεύουν, χρησιμοποιούν και τα πτερύγιά τους, ακόμα και τα πλοκάμια τους, τα οποία κινούν σπειροειδώς, πετυχαίνοντας να μετακινηθούν εναέρια μέχρι και σε απόσταση 10 μέτρων. Πάντως, τα πτερύγιά τους φαίνεται να τα χρησιμοποιούν περισσότερο ως φτερά, παρά ως προωθητικά μέσα.

Χαμαιλέοντας με μήκος μιας ίντσας

Ο μικροσκοπικός χαμαιλέοντας από τη Μαδαγασκάρη δεν ξεπερνάει σε μέγεθος ένα ανθρώπινο νύχι. Με μήκος μιας ίντσας από την… κορυφή ως τα νύχια δύσκολα το βλέπει το ανθρώπινο μάτι.

Το… μίνι πλασματάκι ανήκει στο γένος Brookesia και εντοπίστηκε στο Amber Mountain Park στη Μαδαγασκάρη από το φωτογράφο άγριας φύσης Will Burrard-Lucas… κατά τύχη, ενώ ξαπόσταιναν μέσα στη φύση για να πάρουν το κολατσιό τους!

Πηγή: http://leodokardos.blogspot.com

Γυμνή διαμαρτυρία για τα δικαιώματα των ζώων

Περισσότεροι από 50 ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Sant Jaume στην Βαρκελώνη της Ισπανίας, για να διαμαρτυρηθούν για τα ζώα που βασανίζονται και θανατώνονται, με σκοπό τη χρήση της γούνας τους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα στη Daily Telegraph, οι ακτιβιστές έβαψαν τα γυμνά τους σώματα με κόκκινη μπογιά, με στόχο την ευαισθητοποίηση των πολιτών απέναντι στα ανυπεράσπιστα ζώα που θανατώνονται για τη γούνα τους.

«Πόσα ζώα πρέπει να θανατωθούν για να φτιαχτεί ένα γούνινο παλτό;» έγραφε ένα πλακάτ των ακτιβιστών.

«Τα ζώα έχουν ανάγκη τη γούνα τους, εμείς όχι», δήλωσε η εκπρόσωπος της οργάνωσης AnimaNaturalis, Leticia Olivares.

«Εκατομμύρια ζώα σφαγιάζονται όπως αλεπούδες, κάστορες, φώκιες, βιζόν, με φριχτούς τρόπους για την γούνα τους.

Πολλές φορές γδέρνονται ζωντανά. Η Ισπανία, η Ελλάδα και η Ιταλία είναι πρώτοι στο εμπόριο γούνας», τόνισε η ίδια.

Πηγή: http://leodokardos.blogspot.com

Η ρύπανση με υδράργυρο «οδηγεί σε ομοφυλοφιλία τα υδρόβια πτηνά»

Αρσενικά υδρόβια πτηνά που εκτίθενται σε ρύπανση από υδράργυρο αποκτούν ομοφυλοφιλικές τάσεις οι οποίες μειώνουν την αναπαραγωγική τους επιτυχία και τις προοπτικές του είδους, υποδεικνύουν πειράματα στο εργαστήριο, τα οποία προσομοίωσαν τις συνθήκες που επικρατούν στο φυσικό περιβάλλον.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριντα στο Γκέινσβιλ θεωρούν αναμενόμενα τα αποτελέσματα της μελέτης, δεδομένου ότι ο υδράργυρος είναι γνωστό ότι επηρεάζει το ενδοκρινές σύστημα πολλών ζώων.
Στην περίπτωση των πτηνών. το τοξικό υγρό μέταλλο φαίνεται ότι αλλάζει την ισορροπία της τεστοστερόνης και της οιστραδιόλης, αναφέρουν οι ερευνητές στο Proceedings of the Royal Society B.
Διευκρινίζουν πάντως ότι τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δεν μπορούν να επεκταθούν σε άλλα είδη πτηνών, και σίγουρα δεν μπορούν να επεκταθούν στον άνθρωπο.

Ζώα και παιδιά: Μια πολύτιμη συμβίωση

Ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων συμβιώνουν πλέον με ένα κατοικίδιο στο σπίτι. Είναι μια συντροφιά, μια παρέα, ένα κανονικό μέλος του σπιτιού μας.

Όλα κυλάνε ομαλά.. έχουμε μπει στην ρουτίνα μας, έχουμε κανονίσει το πρόγραμμα μας έτσι ώστε να καλύπτουμε και τις ανάγκες του κατοικιδίου μας με τις βόλτες του, τις ώρες της αγκαλιά και των παιχνιδιών μαζί του. Τι γίνεται όμως όταν αλλάζουν τα σχέδια; Όταν ένα νέο μέλος προστίθεται στην οικογένεια; Και όταν αυτό το μέλος είναι ένα μωρό. Το μωρό μας….
 Κάποτε υπήρχε η νοοτροπία ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ζώα και παιδιά στον ίδιο χώρο. «Δεν είναι υγιεινό..» έλεγαν οι παλιοί…
Η καθημερινότητα όμως τους διέψευσε ..
Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από το να μεγαλώνεις με ένα κατοικίδιο. Τα μαθήματα ζωής και συμπεριφοράς που παίρνει ένα παιδί μεγαλώνοντας παρέα με ένα ζώο είναι ανεκτίμητα..

Η εξαφάνιση των δεινοσαύρων άνοιξε το δρόμο στην ευημερία των θηλαστικών

Όταν 65 εκατ. χρόνια πριν, εξαφανίστηκε το είδος των δεινοσαύρων, τα μικρά θηλαστικά μπόρεσαν επιτέλους να ελευθερωθούν από το ζυγό των γιγάντιων ερπετών και να εξελίξουν το είδος τους. Μια νέα επιστημονική έρευνα θεμελιώνει πλέον το μέχρι τώρα θεωρητικό σενάριο σχετικά με την εξέλιξη των χερσαίων θηλαστικών στον πλανήτη Γη.

Η νέα διεθνής επιστημονική μελέτη που συντάχθηκε από τους Φελίσα Σμιθ και Τζέσικα Θίοντορ, ερευνητές του τμήματος βιολογίας του πανεπιστημίου του Ν.Μεξικό στις ΗΠΑ και του τμήματος βιολογικών επιστημών του πανεπιστημίου του Κάλγκαρι στον Καναδά, δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Science».

Τα θηλαστικά που μέχρι τότε ζούσαν κάτω από τη γη για μη γίνουν λεία στα σαρκοφάγα αρπακτικά, μετά την εξαφάνιση των δεινοσαύρων ανέβηκαν στην επιφάνεια και πλήθυναν, αυξήθηκε το σωματικό τους μέγεθος και σταδιακά κατέλαβαν τον πλανήτη μας.

Οι πολικές αρκούδες «βρήκαν καταφύγιο» στην Αλάσκα

Σε μια προσπάθεια να ανακάμψει ο πληθυσμός των πολικών αρκούδων, η υπηρεσία Αλιείας και Άγριας Ζωής των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτήρισε μια τεράστια έκταση στην ακτογραμμή της Αλάσκα προστατευόμενη περιοχή.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters η περιοχή, που ξεπερνά σε μέγεθος την πολιτεία της Καλιφόρνια, χαρακτηρίστηκε «οικότοπος πολύ σημαντικός για τις πολικές αρκούδες» και θα ληφθούν αυστηρά μέτρα για την προστασία της.

Ο χαρακτηρισμός περιοχών ως προστατευόμενων θεωρείται ένα από τα αποτελεσματικότερα μέτρα για την προστασία της πολικής αρκούδας, η οποία συγκαταλέγεται στα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση και παλεύει να επιβιώσει την ώρα που οι πάγοι λιώνουν εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.

Η λύκαινα του Δομοκού... ανοίγει δρόμους

Βιολόγοι μελετούν την καθημερινότητα της αγέλης και με βάση τα στοιχεία θα γίνουν έργα ώστε να μη διαταραχθεί από τη χάραξη νέου αυτοκινητοδρόμου και γραμμής για τρένο υψηλής ταχύτητας

Μόλις δύο ετών και διανύει καθημερινά πάνω από 40 χιλιόμετρα. Τρέχει επικεφαλής της ομάδας της, συμβάλλει στην ανατροφή και στην εκπαίδευση των μικρών, παραμονεύει στο σκοτάδι τα θηράματά της και μέσα σε τουλάχιστον 10 ημέρες έχει περιοδεύσει στην «επικράτειά» της, η οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, περιλαμβάνει 450 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους, υψιπέδων, βουνοπλαγιών και λιβαδιών. Και όλα αυτά τα απολύτως φυσιολογικά και καθημερινά για εκείνη περνούν με ένα απλό σήμα ραδιοεντοπισμού από το ειδικό κολάρο που περιβάλλει τον λαιμό της στις συσκευές καταγραφής της ομάδας βιολόγων που έχουν αναλάβει να προφυλάξουν την απρόσκοπτη μετακίνησή της στα βουνά της Στερεάς Ελλάδας. Η λύκαινα για την οποία γίνεται λόγος είναι το ζώο που επελέγη από την ομάδα «Καλλιστώ», την περιβαλλοντική οργάνωση για την άγρια ζωή και τη φύση, προκειμένου να συμβάλει με την καθημερινή συμπεριφορά της στην προστασία των πληθυσμών των ομοίων της στην ευρύτερη περιοχή του Δομοκού, από όπου τα αμέσως επόμενα χρόνια θα διέρχονται ένας νέος αυτοκινητόδρομος και μια νέα γραμμή τρένου υψηλής ταχύτητας. 

Διεθνείς διαπραγματεύσεις για τη σωτηρία του ερυθρού τόνου και της τίγρης

Η επιβίωση ή η εξαφάνιση δύο άγριων ειδών δεν αποκλείεται να κριθεί τις επόμενες ημέρες: Στη Γαλλία, οι αλιευτικές χώρες διαπραγματεύονται όρια για το κυνήγι του σπάνιου -και πανάκριβου- ερυθρού τόνου. Στη Ρωσία, την ίδια ώρα, τρόποι προστασίας των τίγρων αναζητώνται στην πρώτη διεθνή σύνοδο που συγκαλείται ειδικά για ένα απειλούμενο ζώο.

Από τις 100.000 τίγρεις που εκτιμάται ότι υπήρχαν πριν από έναν αιώνα, μόλις 3.000 υπολογίζεται ότι απομένουν σήμερα, διάσπαρτες σε 13 χώρες. Μόνο την τελευταία δεκαετία, οι πληθυσμοί τους έχουν μειωθεί κατά 40%. Από τα εννέα υποείδη τίγρεων που υπήρχαν πριν από έναν αιώνα, τουλάχιστον τρία έχουν πλέον εξαφανιστεί: οι τίγρεις της Ιάβας, του Μπαλί και της Κασπίας.
Και αν οι τάσεις αυτές συνεχιστούν, οι τίγρεις θα μπορούσαν να εκλείψουν από τη φύση σε περίπου 12 χρόνια.
Η προειδοποίηση της WWF για την επερχόμενη εξαφάνιση του είδους έρχεται από το Διεθνές Φόρουμ για τη Διατήρηση των Τίγρεων, το οποίο πραγματοποείται στην Αγία Πετρούπολη από τις 21 έως 24 Νοεμβίου. 

Καλλιστώ: Σε μόνιμη απειλή η καφέ αρκούδα στην Ελλάδα

Πριν λίγες μέρες ειδοποιήθηκε η Ομάδα Άμεσης Επέμβασης της περιβαλλοντικής οργάνωσης ΚΑΛΛΙΣΤΩ, από κάτοικο της ευρύτερης περιοχής του νομού Κοζάνης, για νέο περιστατικό νεκρής αρκούδας, αυτή τη φορά μεταξύ των χωριών Διχείμαρρο και Λικνάδες, στα όρια των νομών Κοζάνης και Καστοριάς. Μέλος (κτηνίατρος) της Ομάδας Άμεσης Επέμβασης της ΚΑΛΛΙΣΤΩΣ, επισκέφθηκε την περιοχή και διαπίστωσε πως η αρκούδα ήταν νεκρή, εδώ και τουλάχιστον τρεις εβδομάδες.

Λόγω της προχωρημένης αποσύνθεσης του ζώου ήταν πολύ δύσκολη η διενέργεια νεκροψίας και η διαπίστωση των αιτιών θανάτου του. Παρόλα αυτά, πιθανολογείται ότι ο θάνατος της αρκούδας δεν προήλθε από ανθρωπογενή αίτια, αφού δεν υπήρχαν ούτε σημάδια πυροβολισμού, ούτε και ενδείξεις δηλητηρίασής της. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι η άτυχη αρκούδα, ηλικίας μόλις ενός έτους, εισέβαλε άθελά της στη χωροκράτεια ενήλικου αρσενικού και δέχτηκε επίθεση, αφού όπως είναι γνωστό τα ενήλικα αρσενικά ζώα είναι πολύ ανταγωνιστικά.

Κένυα: λίμνη Nakuru

Περισσότερα από 1.500.000 φλαμίνκο συγκεντρώνονται στη λίμνη Nakuru στην Κένυα σχηματίζοντας μια ροζ θάλασσα. Τα φλαμίνκο επιλέγουν τη λίμνη Nakuru λόγω της άλγης (φωτοσυνθετικός οργανισμός που χρειάζεται νερό, θρεπτικά συστατικά και φως για να δημιουργηθεί και να αναπτυχθεί) που συγκεντρώνεται στην επιφάνειά της και προσφέρει άφθονη τροφή στα φλαμίνκο. Υπολογίζεται ότι κάθε μέρα τα φλαμίνκο της λίμνης καταναλώνουν εώς και 500 τόνους άλγης!

Μετανάστες από Αυστραλία οι λευκοί καρχαρίες της Μεσογείου

Οι λιγοστοί μεγάλοι λευκοί καρχαρίες που περιφέρονται στα νερά της Μεσογείου είναι απόγονοι ενός μικρού πληθυσμού που πήρε λάθος στροφή πριν από 450.000 χρόνια -γενετικές αναλύσεις δείχνουν ότι οι ξεστρατισμένοι κυνηγοί είναι μεταξύ τους στενοί συγγενείς και κατάγονται από την άλλη άκρη του κόσμου, την Αυστραλία.

Οι βιολόγοι πίστευαν παλαιότερα ότι ο μεγάλος λευκός (Carcharodon carcharias) είναι είδος που λυμαίνεται τα παράκτια νερά διαφόρων ηπείρων. Τα τελευταία χρόνια, όμως, συσκευές αναγνώρισης έχουν αποκαλύψει ότι το φοβερό ψάρι διανύει τεράστιες αποστάσεις, όπως για παράδειγμα από τη Νότιο Αφρική προς την Ωκεανία.
Ένα τέτοιο ταξίδι πήγε στραβά κάποια στιγμή στην Πλειστόκαινο περίοδο, αναφέρουν τώρα Βρετανοί ερευνητές στην επιθεώρηση Proceedings of the Royal Society B.
Εκείνη την εποχή, η Γη έκανε ένα διάλειμμα μεταξύ δύο διαδοχικών περιόδων των παγετώνων. Λόγω της κλιματικής αλλαγής, η στάθμη των ωκεανών ανυψώθηκε και τα θαλάσσια ρεύματα έγιναν πιο ασταθή.