Ισοκράτης

Ονομαστός αρχαίος ρήτορας, ένας από τους τέσσερις μεγάλους Αττικούς. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 436 π.Χ. και πέθανε το 338 π.Χ. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Τον πατέρα του τον έλεγαν Θεόδωρο και ήταν αυλοποιός και τη μητέρα του Ηδυτώ. Μορφώθηκε με ξεχωριστή φροντίδα, μαθητής των μεγάλων σοφιστών Πρόδικου, Γοργία και Τεισία, ακούγοντας και τη διδασκαλία του Σωκράτη. Καταφρονούσε τη διαλεκτική και στην αρχή έγινε λογογράφος. Το 390 π.Χ. ίδρυσε ρητορική σχολή στη Χίο, όπου πήγε με πρόσκληση του Κόνωνα, για να οργανώσει δημοκρατικά την πολιτική κατάσταση, και αργότερα στην Αθήνα. Με τη διδασκαλία του, είχε σκοπό να κάνει τους μαθητές του καλούς ρήτορες, αλλά και μορφωμένους, έτσι που να μπορούν να βρίσκουν με τη σκέψη το σωστό και να κάνουν αυτό που πρέπει. Στη σχολή του, εκείνοι που σπούδαζαν, δε μάθαιναν μόνο την καλή χρησιμοποίηση του λόγου, μάθαιναν και για τα πολιτικά. Γι' αυτό βγήκαν καλοί ρήτορες που έγιναν δάσκαλοι στους Έλληνες και ο Ισοκράτης ήταν περήφανος γι' αυτό. Προτιμούσε τη δημοκρατία από την ολιγαρχία. Επαινούσε τον Περικλή, θαύμαζε το Σόλωνα και ζητούσε την ομόνοια όλων των Ελλήνων. Πικραμένος από τους πελοποννησιακούς πολέμους, τη σκληρότητα των τριάντα τυράννων και τις συμφορές της πατρίδας του, πέθανε μετά τη μάχη της Χαιρώνειας από πείνα που ο ίδιος επέβαλε στον εαυτό του και θάφτηκε με δημόσια δαπάνη στο λόφο Κυνόσαργες. Στον τάφο του έβαλαν μαρμάρινη σειρήνα, σύμβολο της ομορφιάς του λόγου του, ο θετός γιος του, ο Αφαρέας, τοποθέτησε στο Ολυμπείο την προτομή του μ' επιγραφή που και σήμερα σώζεται και ο Τιμόθεος ο γιος του Κόνωνα, αφιέρωσε στην Ελευσίνα χάλκινη εικόνα έργο του Λεωχάρη.
Από τα έργα που έγραψε σώθηκαν 21 καθώς και 9 επιστολές. Μεγάλη αξία είχε για τους αρχαίους το έργο του "Ρητορική Τέχνη", καταστράφηκε όμως και σώζεται μικρό μόνο μέρος. Από τους λόγους του έξι είναι δικανικοί: Περί του ζεύγους, Τραπεζιτικός Προς Καλλίμαχον, Αιγινητικός, Κατά Λοχίτου και Προς Ευθύνουν σχολικά γυμνάσματα. Τρεις είναι παραινετικοί: Προς Δημόνικον, Προς Νικοκλέα και Κυπρίους και σ' αυτούς μπορεί να προστεθεί ένας τέταρτος το εγκώμιο του Ευαγόρα. Οι άλλοι είναι εκπαιδευτικοί και πολιτικοί. Οι λόγοι του, ο εναντίον των σοφιστών, το εγκώμιο της Ελένης και ο Βούσιρις τοποθετούνται στις σοφιστικές του μελέτες. Οι λόγοι του προκαλούν εντύπωση, είναι όμως κατώτεροι από τους λόγους του Λυσία και υστερούν στη σύνθεση απ' αυτούς του Θουκυδίδη.
Πηγή: LivePedia.gr