Ρόζα Λούξεμπουργκ - Η άταφη νεκρή του Βερολίνου

Είναι πολύ πιθανόν ο τάφος που επισκέπτονται δεκάδες χιλιάδες προσκυνητές να μην ανήκει στη μεγάλη επαναστάτρια. ¨Υπεύθυνος¨ για αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί ο 40χρονος διευθυντής του ιατροδικαστικού ινστιτούτου του μεγαλύτερου νοσοκομείου της Ευρώπης Μίχαελ Τσόκος. Είναι ο άνθρωπος που έκανε την αποκάλυψη για τη σορό της Ρόζα Λούξεμπουργκ. Ανακάλυψη που ανατρέπει τα ως σήμερα δεδομένα για τον ενταφιασμό της και επιβάλλει το ξαναγράψιμο της Ιστορίας.
Σύντομο χρονικό της ανακάλυψης
29 Μαΐου 2009. Το περιοδικό «Der Spiegel» δημοσιεύει την είδηση ότι στα υπόγεια του ιατροδικαστικού ινστιτούτου του νοσοκομείου Charite βρίσκεται ένα πτώμα που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είναι εκείνο της διάσημης επαναστάτριας. Το ρεπορτάζ περιλαμβάνει αναλυτική περιγραφή της «ντετεκτιβίστικης» έρευνας του ιατροδικαστή και παραθέτει απόψεις συναδέλφων του και ιστορικών που συμφωνούν με τα αποτελέσματά της. Η αντίδραση ήταν διεθνώς τεράστια. Ο τάφος της, στο νεκροταφείο του προαστίου Φριντριχσφέλντε στο Ανατολικό Βερολίνο, είναι τόπος μαζικού προσκυνήματος. Κάθε 15η Ιανουαρίου, την ημερομηνία της δολοφονίας της από γερμανούς στρατιώτες το 1919, μαζεύονται εδώ δεκάδες χιλιάδες οπαδοί της. Η υποτιθέμενη σορός της απομακρύνθηκε από εκεί το 1935 από τους ναζιστές, που φρόντισαν στη συνέχεια να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της.
« Είμαι κατά 95% σίγουρος ότι το πτώμα στο νεκροτομείοείναι της Λούξεμπουργκ » λέει ο κ. Τσόκος. « Οχι όμως 100%». Τη «σιγουριά» του τη στηρίζει σε δύο παράγοντες: πρώτον, στην απόλυτη βεβαιότητα ότι το νεκρό σώμα που θάφτηκε τον Ιούνιο του 1919 στο Φριντριχσφέλντε δεν ανήκε στη Λούξεμπουργκ. « Αυτό βεβαιώνεται από την ιατροδικαστική έκθεσηπου έγινε τότε » λέει. « Κανένα από τα στοιχεία που παραθέτουν οι δύο ιατροδικαστές δεν αντιστοιχεί στα πασίγνωστα ανατομικάχαρακτηριστικά της νεκρής, όπωςτο ότι ο ένας γοφός της ήταν μακρύτερος από τον άλλο. Επιπλέον, στο κρανίο της δεν βρέθηκε κάποια οπή που να δείχνειότι πυροβολήθηκε στο κεφάλι, όπως είχαν καταθέσει αυτόπτες μάρτυρες ». Ο ίδιος εικάζει λοιπόν ότι ο τότε Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εσωτερικών ΓκούσταβΝόσκε , που έδωσε την εντολή για τη θανάτωσή της, θέλοντας να αποκρύψει την παρακράτηση του πτώματός της στο νεκροτομείο πίεσε τους επιστήμονες να πουν ψέματα.
Το πτώμα στο υπόγειο του νοσοκομείου αντιθέτως- και αυτός είναι ο δεύτερος παράγοντας- έχει όλα τα χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν στην πραγματική Λούξεμπουργκ. « Το μόνο που λείπει για την ταυτοποίησή της είναι ένα γενετικό τεστ » λέει. « Χωρίς αυτό δεν μπορούμε να είμαστε εντελώς σίγουροι ».
Το κακό είναι μόνο ότι οι δυνατότητες για τη σύγκριση του DΝΑ της νεκρής με άτομα που ανήκαν αποδεδειγμένα στην οικογένεια της Λούξεμπουργκ είναι ελάχιστες. Και αυτό επειδή η Λούξεμπουργκ, που ήταν άτεκνη και εβραϊκής καταγωγής, δεν έχει επιζώντες συγγενείς. Οι ελπίδες στρέφονται έτσι προς πρόσωπα που έχουν ίσως κληρονομήσει προσωπικά αντικείμενά της: ρούχα, παπούτσια, καπέλα, τσάντες. « Είχε μεγάλη συλλογή, επειδή αν και επαναστάτρια-ζούσε σαν μεγαλοαστή » λέει ο κ. Τσόκος. « Σίγουρα υπήρξαν φίλοι της που τα κράτησαν για προσωπικούς και ιστορικούς λόγους ». Μια καμπάνια πληροφόρησης που ξεκίνησε ήδη για την εξεύρεση τέτοιων αντικειμένων δεν έχει αποδώσει ως τώρα καρπούς.
Ποιος είναι ο Μίχαελ Τσόκος
Ο Μίχαελ Τσόκος είναι ο διασημότερος ιατροδικαστής της Γερμανίας. Αν και ελληνικής καταγωγής, δεν θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα. Το αντίθετο μάλιστα, δείχνει μάλλον ενοχλημένος όταν τον ρωτάνε γι΄ αυτό. « Έλληνας ήταν ο πατέρας μου. Όμως αυτός εξαφανίστηκε από τη ζωή μου όταν ήμουν μικρός » λέει. « Αυτό ήταν όλο. Εγώ δεν έχω καμιά σχέση με την Ελλάδα ». Η φήμη του οφείλεται κατ΄ αρχάς στις έρευνές του για τους άγνωστους νεκρούς στους μαζικούς τάφους στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία (1998- 1999) και για τα θύματα του τσουνάμι (2004).
Πηγή: Το Βήμα