Η κινητοποίηση των φοιτητών σε Γερμανία και Αυστρία στόχευε στην καθιέρωση της δωρεάν ποιοτικής παιδείας - ένα αίτημα που εκφράζει και το ελληνικό φοιτητικό κίνημα. Ο τρόπος, όμως, διαμαρτυρίας τους έχει πολλά να μας διδάξει. Οσο «παράδοξο» και αν μας ακούγεται, στα περισσότερα πανεπιστήμια, παρά την κατάληψη, τα μαθήματα συνεχίζονταν. «Οι περισσότεροι φοιτητές παρακολουθούσαν τις διαλέξεις και μετά επανέρχονταν στον χώρο της κατάληψης» λέει στην «Κ» ο Γερμανός δημοσιογράφος Peter Pfaff. «Στην ουσία, είχαν καταλάβει μόνο το μεγάλο αμφιθέατρο στο πανεπιστήμιό μας», συμπληρώνει η καθηγήτρια στη Γερμανία Μαριλίζα Μητσού «και όταν ο πρύτανης τους ζητούσε την αίθουσα για κάποιο μάθημα, που δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλού, του παρέδιδαν το αμφιθέατρο!». Συμφωνίες κυρίων... «Είναι σαφές ότι στη Γερμανία δεν είδαμε τις ακρότητες που συμβαίνουν στην Ελλάδα», σχολιάζει η κ. Μητσού, «ωστόσο, συχνά είχα την αίσθηση ότι οι νέοι είναι τόσο απολιτίκ, που έχουν ξεχάσει πώς να διεκδικούν τα δικαιώματά τους». Στις περισσότερες περιπτώσεις αποφεύχθηκε επέμβαση αστυνομίας, αλλά και όπου έγινε (π. χ. 20/12 στη Βιέννη) η εκκένωση του υπό κατάληψη χώρου πραγματοποιήθηκε απολύτως ειρηνικά. «Επικράτησε μια ιδιότυπη συναίνεση στις κινητοποιήσεις», επισημαίνει ο καθηγητής κ. Πεχλιβάνος, «όλοι συμφωνούμε ότι το σύστημα δυσλειτουργεί. Δεν υπήρχε αντίπαλον δέος στην εξέγερσή τους, γι’ αυτό σταδιακά καταλάγιασε». Ασος στο μανίκι αποδείχθηκε η ευελιξία των νέων. «Δεν χρησιμοποίησαν ξύλινη γλώσσα. Τους ενδιέφερε η απήχηση του αγώνα τους και η εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων. Δεν οδηγήθηκαν σε ένα “όχι” σε όλα, όπως συμβαίνει πολλάκις στην Ελλάδα», τονίζει. «Στη Γερμανία υπάρχει η παράδοση του διαλόγου και της συνεργασίας - όπως φαίνεται και από τις κυβερνήσεις συνεργασίας». Γι’ αυτό η φωνή τους εισακούστηκε και η διαμαρτυρία τους δεν πέρασε στα «ψιλά». Πηγή: Καθημερινή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου